Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το φαινόμενο Μαζωνάκης Όλη η χώρα παρακολουθεί (από όλα τα κανάλια) τις εκδηλώσεις τιμής ή μάλλον λατρείας του κόσμου προς το λαϊκό είδωλό του, τον "Μαζώ", από τη χθεσινή ολονυχτία μέχρι την κορύφωση πριν από λίγο, στην κηδεία του.

Πώς εξηγείται το φαινόμενο αυτό; Τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του, ομότεχνοί του ενοχλούνταν που δεν τον έφερναν στα μέτρα τους.

Τον κανιβάλιζαν ουκ ολίγες φορές όσο ήταν εν ζωή, ακόμη και πολλοί που έκλειναν πρώτο τραπέζι στα μαγαζιά που τραγουδούσε. "Κοιτάξτε πώς ντύνεται!", "είναι ο πιο κοντός τραγουδιστής" , "έχει στραβό κεφάλι", "είναι εθισμένος", "μπήκε στο Δρομοκαΐτειο!" Δεν του αναγνώριζαν καν, το δικαίωμα να έχει ελαττώματα, πάθη, να βασανίζεται από τους δικούς του δαίμονες, να είναι διαφορετικός.

Και αίφνης, ο Μαζωνάκης έγινε εν μία νυκτί ένας λαϊκός ήρωας που τον έφαγαν άδικα, ένας βασανισμένος άνθρωπος, ταλαιπωρημένος από τη ζωή, ο οποίος βοηθούσε εν κρυπτώ όποιον είχε ανάγκη, που δεν προέβαλε ποτέ την εξάρτησή του για να γίνει συμπαθής ή να κάνει το πρότυπο, που ήταν πάντα ευγενής, σχεδόν συνεσταλμένος και μοναχικός ακόμα και στα πάρτυ που διοργάνωνε ο ίδιος.

Ένα είναι το σίγουρο πάντως: ο άνθρωπος αυτός έζησε όπως ήθελε.

Ελεύθερος, συχνά κόντρα στο ρεύμα, μόνος του, με φίλια πυρά να πέφτουν πάνω του σε πολλές φάσεις της ζωής του.

Μας αρέσει, δεν μας αρέσει, ακόμη και στα μεγαλύτερα λάθη του, δεν είχε να απολογηθεί για τίποτα και σε κανέναν. Ελαφρύ το χώμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους