Τώρα που πια ο Γιώργος Μαζωνάκης αναπαύεται στη γη της Νίκαιας, αισθάνομαι την ανάγκη να πω δύο πράγματα — χωρίς καμία απολύτως συσχέτιση με το συγκεκριμένο περιστατικό. Δεν γνωρίζω την κατάσταση της...
Τώρα που πια ο Γιώργος Μαζωνάκης αναπαύεται στη γη της Νίκαιας, αισθάνομαι την ανάγκη να πω δύο πράγματα — χωρίς καμία απολύτως συσχέτιση με το συγκεκριμένο περιστατικό.
Δεν γνωρίζω την κατάσταση της υγείας του και, ακόμη κι αν τη γνώριζα, η ιατρική δεοντολογία δεν θα μου επέτρεπε να κάνω δημόσιους συσχετισμούς.
Υπάρχει όμως ένα πολύ μεγαλύτερο, πολιτικό και θεσμικό ζήτημα.
Αν ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης - Adonis Georgiadis ήθελε να αφήσει πραγματική παρακαταθήκη της θητείας του και όχι απλώς μερικά εξωραϊσμένα εξωτερικά ιατρεία, έπρεπε ήδη να ανοίξει τη συζήτηση για το ίδιο το μοντέλο με το οποίο ασκείται και εποπτεύεται η ιατρική στην Ελλάδα.
Και η πρόταση είναι συγκεκριμένη: • Ανεξάρτητη εθνική ρυθμιστική αρχή για την αδειοδότηση και εποπτεία των γιατρών, αντί του σημερινού μοντέλου αυτορρύθμισης. • Περιοδική επαναπιστοποίηση της άδειας άσκησης, με έλεγχο συνεχιζόμενης εκπαίδευσης, επαγγελματικής δραστηριότητας, κλινικής επάρκειας και τήρησης κανόνων καλής πρακτικής.
Με κρίση και αξιολόγηση από ασθενείς και συναδέλφους. • Σαφές μητρώο ιατρικών πράξεων, που θα καθορίζει ποιος μπορεί να πραγματοποιεί κάθε πράξη, με ποια εκπαίδευση, σε ποιο περιβάλλον και -κυρίως- με ποιες επιστημονικά τεκμηριωμένες ενδείξεις. • Υποχρεωτική τεκμηρίωση (έρευνες και στατιστικές) της αποτελεσματικότητας των ιατρικών υπηρεσιών που διαφημίζονται ιδιωτικά, ώστε ο ασθενής να γνωρίζει τι πραγματικά αποδεικνύεται ότι προσφέρει αυτό για το οποίο πληρώνει. • Ανεξάρτητος πειθαρχικός έλεγχος, με αυστηρές κυρώσεις, μέχρι και την αφαίρεση της άδειας όπου απαιτείται.
Γιατί η άδεια άσκησης της ιατρικής δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ισόβια πιστοποίηση.
Πρέπει να διατηρείται όσο διατηρείται και αποδεικνύεται η επαγγελματική επάρκεια.
Η προστασία του ασθενή δεν μπορεί να αρχίζει μετά την καταγγελία.
Και ασφαλώς δεν μπορεί να αρχίζει μετά την τραγωδία.
Αν υπάρχει πραγματική διάθεση για μεταρρύθμιση, ας αφήσουμε τα εγκαίνια και τα επικοινωνιακά «success stories». Ας σταματήσουμε να ζητάμε συγγνώμη κάθε φορά που αποτυγχάνει το «σύστημα» και ας τολμήσουμε, επιτέλους, να αλλάξουμε το ίδιο το σύστημα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους