Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Βραδινές ανησυχίες μετα μουσικής♪ Η Δύναμη της επικοινωνίας βρίσκεται στον τρόπο διεξαγωγής της και όχι στην καθ'αυτή επικοινωνία.

Οι σχέσεις των ανθρώπων βασίζονται τόσο στην παραχώρηση, τα "αυστηρά όρια" και επιμονή που δείχνει ο ένας στον άλλο (ακόμα κι αν κάνουν match), όσο και στην μικρή ή μεγάλη συναισθηματική εγγύτητα ή αδυναμία / τοξικότητα as they, nowadays, call it, που υπάρχει.

Εν συνεχεία, όλοι έχουμε την ΑΑΑποψάρα μας που θεωρούμε ΟΡΘΗ και ΣΩΣΤΗ για τα πάντα και ενα μεγάλο μέρος της το βασίζουμε στην κοινωνική μας θέση / τάξη και ψυχοκοινωνική παιδεία που κατέχουμε.

Και τα χρόνια μετράνε αντίστροφα τις περισσότερες φορές και γινόμαστε ολοένα και πιο απόλυτοι και ισχυρογνώμονες, καθώς γεμίζουμε με εμπειρίες που είτε σκοπίμως τις προσπερνάμε για να πετάξουμε τα σκουπίδια μας κάτω από το χαλί, είτε τις έχουμε σαν σημείο αναφοράς για τις πεποιθήσεις και συμπεριφορές μας, είτε τις επαναξιολογούμε συχνά στην πορεία μας και μαθαίνουμε περισσότερα για εμάς βασανίζοντας τα απ'αυτά μας, αλλά, παράλληλα, καλλιεργώντας τα αντιληπτικά μας κριτήρια.. Άλλωστε, τα παθητικά όπλα μας, είναι 2 : το ένα είναι ο χειρισμός ώστε να διευκολύνουμε την πάρτη μας σε εμπόδια που είμαστε ανεπαρκείς ή αδιάφοροι να προσπελάσουμε και το δεύτερο είναι η εγωιστικού τύπου άμυνα σε κάτι που δεν θέλουμε να πάρουμε την εύθυνη με αποτέλεσμα να είμαστε πάντα ασπροπρόσωποι απέναντι στους, διαρκώς & επιμελώς, ημιτελείς και ασυμπλήρωτους εαυτούς μας.

Στον κοινωνικό αγώνα που κάνουμε να ξεχωρίζουμε και να υπερέχουμε έναντι του συνόλου, καταλήγουμε μόνοι μας να παγιδεύουμε τους Εαυτούς μας βάσει της ιδεάρας που έχουμε για αυτούς, κλειδώνοντας σε συμπεριφορές και μεθόδους που βοηθούν στην επικράτηση μας σε κάθε τομέα.

Οι άνθρωποι αλλάζουν και σκληραίνουν.

Μπαίνουν σε κούρσες ταχύτητας και μαθαίνουν να επιβιώνουν.

Αλλοιώνονται βάσει τοπογραφικών συνθηκών.

Τα "λάθη" δεν συγχωρούνται και η αυστηροποίηση ανακατασκευάζει τις συνειδήσεις μας.

Η "συγγνώμη" πέραν του ότι έχει χάσει το νόημα της, αποτελεί πλέον μια παθητική πλευρά ενός αδύναμου ανθρώπου αντί να θεωρείται χαρακτηριστικό αρετής, δύναμης και τόλμης. ...στο τέλος της ημέρας βέβαια.. είμαστε αυτοί που είμαστε οπότε τι α κανσ ♪ α κατς α μαλώσ ? Καλημέρα με κάποιες σκέψεις, όπως πάντα, μεταμεσονύκτιες.

Να έχουμε ενσυναίσθηση ανεπτυγμένη και κριτική σκέψη.

Πάντα με ταπεινότητα και ενεργή ακρόαση.

Μόνο έτσι μαθαίνουμε να γινόμαστε καλύτεροι, ανοίγοντας τις πόρτες μας, πρώτα στους εαυτούς μας, διώχνοντας φοβίες και ψυχολογικά ▼ αυτα !

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους