– Η Σβέτα επέστρεψε για τα χρήματα, προκειμένου να πληρώσει για τα γενέθλια της πεθεράς της, και άκουσε πίσω από την πόρτα: «Το διαμέρισμα θα το τακτοποιήσουμε αύριο, δεν έχει ιδέα.» Το πρωί ξεκίνησε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όχι πως σκόπευε να πεταχτεί από το κρεβάτι στις έξι, αλλά το ξυπνητήρι στο τηλέφωνό της, που ήταν ρυθμισμένο για τις επτά, το απενεργοποίησε με μια κίνηση μέσα στον ύπνο της, και όταν άνοιξε τα μάτια της, έξω από το παράθυρο είχε ήδη ξημερώσει για τα καλά. Ο Ντίμα κοιμόταν δίπλα της, με το πρόσωπό του χωμένο στο μαξιλάρι, και δεν κουνήθηκε καν όταν εκείνη ανακάθισε απότομα, βρίζοντας μέσα από τα δόντια της.

Το ρολόι έδειχνε οκτώ και σαράντα δύο.

Στις εννιά έπρεπε να είναι στην τράπεζα για να κάνει ανάληψη μετρητών, αλλιώς δεν θα προλάβαινε να πάει στη δουλειά μέχρι τις δέκα.

Και εκεί την περίμενε προθεσμία, ένας προϊστάμενος που έβλεπε κάθε καθυστέρηση σαν προσωπική προσβολή.

Και, σαν να μην έφταναν όλα αυτά, υπήρχαν και τα γενέθλια. Η Σβέτα πέταξε την κουβέρτα, έβαλε τα πόδια της στις παντόφλες και πήγε στην κουζίνα, προσπαθώντας καθώς περπατούσε να βάλει τις σκέψεις της σε μια σειρά. Η Γκαλίνα Πετρόβνα, η μητέρα του Ντίμα, είχε κάνει πριν από δύο ημέρες τέτοιο σκάνδαλο στο τηλέφωνο, που η Σβέτα ένιωθε ακόμη βουητό στ’ αυτιά της.

Έλεγε πως τα εξήντα πέντε χρόνια δεν ήταν αστείο πράγμα, πως έπρεπε να γιορταστούν σε εστιατόριο, και όχι σε κάποιο παρακατιανό καφέ, αλλά σε αξιοπρεπές μέρος, με χαβιάρι και εξυπηρέτηση, ώστε να μην ντρέπεται μπροστά στις φίλες της. Η συνέχεια παρουσιάζεται παρακάτω στο πρώτο σχόλιο 👇ΜΕΡΟΣ-2

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους