Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χιλιάδες άνθρωποι έξω για τον Γιώργο Μαζωνάκη…Χιλιάδες. Άνθρωποι απλοί. Άνθρωποι που δεν τον γνώρισαν ποτέ προσωπικά, αλλά μεγάλωσαν με τη φωνή του.

Που ερωτεύτηκαν με τα τραγούδια του, χώρισαν, έκλαψαν, ξενύχτησαν, χόρεψαν, αγάπησαν.

Εμείς που τον αγαπήσαμε μέσα από τη μουσική του.

Εμείς που έχουμε συνδέσει ένα τραγούδι του με έναν άνθρωπο, μια εποχή, μια ανάμνηση, μια ολόκληρη ζωή.

Και σήμερα όλοι αυτοί οι άνθρωποι έγιναν ένα.

Χωρίς να γνωρίζονται μεταξύ τους.

Χωρίς να τους οργανώσει κανείς.

Χωρίς να τους ενώσει τίποτα άλλο πέρα από ένα κοινό συναίσθημα.

Και κοιτάζοντας όλον αυτόν τον κόσμο, δεν μπορώ να μη σκεφτώ κάτι άλλο… Τι δύναμη έχουμε τελικά όταν ενωνόμαστε.

Από το πρωί έχω λάβει άπειρα μηνύματα. «Αλεξάνδρα, θα πας;», «Πού θα βρεθούμε;», «Εγώ θα είμαι εκεί», «Έλα να πάμε μαζί», «Θα σε περιμένω στην επόμενη στάση του μετρό». Ρε παιδιά… άνθρωποι που δεν γνωριζόμαστε καν μεταξύ μας κανονίζουμε σήμερα να συναντηθούμε, να μπούμε στο ίδιο μετρό και να πάμε όλοι μαζί.

Και αυτό εμένα με έκανε να σκεφτώ πάρα πολλά.

Κοιτάξτε τι μπορούμε να κάνουμε όταν θέλουμε.

Κοιτάξτε πόσο κοντά μπορούν να μας φέρουν αυτά τα social media που έχουμε στα χέρια μας.

Τα ίδια social που κάθε μέρα γεμίζουμε κακία, ειρωνεία, τσακωμούς και τοξικότητα.

Που πολλές φορές μπαίνουμε απλά για να κρίνουμε τον διπλανό μας, να του πούμε πόσο λάθος ζει, πόσο λάθος μεγαλώνει τα παιδιά του, πόσο λάθος σκέφτεται.

Και σκέφτομαι… τι ωραία που θα ήταν να μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο και για όλα τα υπόλοιπα.

Καταλαβαίνετε πόσο τεράστιο είναι αυτό; Να βγαίναμε έτσι όλοι μαζί για τα δικαιώματά μας.

Για τα παιδιά μας.

Για την παιδεία.

Για την υγεία.

Για την ακρίβεια.

Για την αδικία.

Για τη διαφθορά.

Για όλα αυτά που μας θυμώνουν κάθε μέρα και μετά καταλήγουμε να λέμε «έλα μωρέ, στην Ελλάδα τίποτα δεν αλλάζει». Γιατί να μην αλλάζει; Ποιος είπε ότι δεν μπορούμε; Κοιτάξτε γύρω σας σήμερα.

Κοιτάξτε πόσοι είμαστε όταν κάτι πραγματικά μας αγγίζει.

Δεν μιλάω για κόμματα.

Δεν μιλάω για δεξιά και αριστερά.

Δεν μιλάω για το ποιος ψήφισε ποιον.

Μιλάω για εμάς.

Για τον απλό κόσμο.

Για τη μάνα που θέλει ένα καλύτερο σχολείο για το παιδί της.

Για τον άνθρωπο που θέλει να μπορεί να πάει σε ένα νοσοκομείο και να εξυπηρετηθεί με αξιοπρέπεια.

Για τον εργαζόμενο που παλεύει όλο τον μήνα και στο τέλος δεν του μένει τίποτα.

Για όλους εμάς που θέλουμε μια χώρα με λιγότερη αδικία, λιγότερη διαφθορά και περισσότερη αξιοπρέπεια.

Φανταστείτε όλη αυτή τη δύναμη να τη χρησιμοποιούσαμε λίγο περισσότερο για καλό.

Φανταστείτε αντί να μπαίνουμε κάτω από ένα βίντεο και να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας, να λέγαμε «είμαι μαζί σου». Αντί για «εγώ τι μπορώ να κάνω;», να λέγαμε «πού θα βρεθούμε;». Όπως σήμερα. «Πού είσαι;» «Σε ποια στάση;» «Περίμενέ με.» «Έρχομαι κι εγώ.» Ρε παιδιά, έτσι αλλάζουν τα πράγματα.

Όταν ο ένας βρίσκει τον άλλον.

Γιατί μόνος σου μπορεί να πιστεύεις ότι η φωνή σου δεν ακούγεται.

Όταν όμως δίπλα σου στέκονται εκατό, χίλιοι, δέκα χιλιάδες άνθρωποι, τότε ξαφνικά καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι καθόλου μόνος.

Και ίσως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη δύναμη των social media που έχουμε ξεχάσει.

Δεν είναι μόνο views.

Δεν είναι μόνο followers.

Δεν είναι μόνο likes και σχόλια.

Είναι άνθρωποι.

Άνθρωποι πίσω από κάθε οθόνη.

Και αν αντί να χρησιμοποιούμε αυτή τη δύναμη για να πληγώνουμε ο ένας τον άλλον, τη χρησιμοποιούσαμε για να ενώνουμε, να ενημερώνουμε, να βοηθάμε, να διεκδικούμε και να στεκόμαστε δίπλα ο ένας στον άλλον… πραγματικά δεν ξέρω μέχρι πού θα μπορούσαμε να φτάσουμε.

Σήμερα μας ένωσε ο Γιώργος.

Μας ένωσαν τα τραγούδια του, οι αναμνήσεις μας, τα χρόνια που περάσαμε μαζί του χωρίς εκείνος να γνωρίζει καν ότι υπήρχαμε.

Και μέσα σε όλη αυτή τη στεναχώρια, εγώ σήμερα θέλω να κρατήσω και κάτι όμορφο.

Κοιτάξτε πόσο δυνατοί είμαστε όταν είμαστε μαζί.

Μακάρι να το θυμόμαστε και αύριο.

Και μακάρι κάποια στιγμή, όταν κάτι μας πονάει, όταν κάτι είναι άδικο, όταν κάτι πρέπει να αλλάξει, αντί να λέμε «δεν γίνεται τίποτα», να κοιτάμε αυτή την εικόνα και να θυμόμαστε: Γίνεται.

Αρκεί να σταματήσουμε να είμαστε ο ένας απέναντι στον άλλον και να σταθούμε, επιτέλους, ο ένας δίπλα στον άλλον. 🖤

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους