Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θυρεοειδής αδένας και ο ρόλος του στις μεγάλες αποστάσεις. Ο θυρεοειδής αδένας δεν λειτουργεί σαν «εργογόνο» σύστημα που αυξάνει άμεσα την απόδοση.

Μέσω κυρίως των Τ3 και Τ4 ρυθμίζει τον βασικό μεταβολισμό, τη θερμογένεση, την καρδιαγγειακή λειτουργία, τη λειτουργία των μιτοχονδρίων και τον τρόπο με τον οποίο οι ιστοί χρησιμοποιούν ενέργεια.

Για μια elite αθλήτρια αντοχής αυτό σημαίνει ότι η φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία υποστηρίζει: την αερόβια παραγωγή ATP και την οξειδωτική φωσφορυλίωση, την καρδιακή παροχή και την ανταπόκριση στην άσκηση, τη ρύθμιση της θερμοκρασίας τη διατήρηση της μυϊκής λειτουργίας και της αποκατάστασης, τη διαθεσιμότητα και αξιοποίηση υδατανθράκων και λιπών.

Τι συμβαίνει με την έντονη προπόνηση: Σε αθλήτριες μεγάλων αποστάσεων, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχουν υψηλό προπονητικό φορτίο, χαμηλή ενεργειακή διαθεσιμότητα και ανεπαρκής πρόσληψη υδατανθράκων, μπορεί να παρατηρηθεί λειτουργική μεταβολή του άξονα υποθάλαμος –υπόφυση –θυρεοειδής.

Συχνό εύρημα είναι χαμηλότερη , με φυσιολογική ή χαμηλή - φυσιολογική TSH και χωρίς απαραίτητα πρωτοπαθή νόσο του θυρεοειδούς.

Αυτό περιγράφεται συχνά ως «low-T3 syndrome» ή προσαρμογή σε ενεργειακό έλλειμμα.

Η αλλαγή αυτή πιθανότατα αποτελεί προσπάθεια του οργανισμού να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας και δεν πρέπει αυτόματα να ερμηνεύεται ως υποθυρεοειδισμός.

Η διάκριση χρειάζεται κλινική αξιολόγηση και επαναληπτικό έλεγχο.

Επίδραση στην απόδοση Υποθυρεοειδισμός Μπορεί να συνδέεται με: ανεξήγητη κόπωση και μειωμένη διάθεση για προπόνηση, μειωμένη ανοχή στο φορτίο και βραδύτερη αποκατάσταση, βραδυκαρδία ή μικρότερη καρδιακή ανταπόκριση, αίσθημα ψύχους, αύξηση σωματικού βάρους ή κατακράτηση, μυϊκή αδυναμία και μειωμένη νευρομυϊκή λειτουργία, διαταραχές περιόδου. Στο Cardio pulmonary Exercise Testing (CPET) και στα Ελληνικά Καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης ή άσκησης, μπορεί να εμφανιστούν χαμηλότερη , μειωμένη ισχύς ή ταχύτητα στο αναερόβιο κατώφλι και δυσανάλογη αίσθηση κόπωσης.

Ωστόσο, αυτά τα ευρήματα δεν είναι ειδικά για τον θυρεοειδή και μπορεί να οφείλονται επίσης σε σιδηροπενία, χαμηλή ενεργειακή διαθεσιμότητα, υπερ προπόνηση, λοίμωξη ή διαταραχή ύπνου. Υπερθυρεοειδισμός Μπορεί αρχικά να δίνει την εντύπωση«καλής φυσικής κατάστασης», επειδή αυξάνονται ο καρδιακός ρυθμός και ο μεταβολισμός.

Στην πράξη, όμως, μπορεί να προκαλέσει: ταχυκαρδία και αίσθημα παλμών, απώλεια βάρους και μυϊκής μάζας, αυξημένη κόπωση, μειωμένη ανοχή στη ζέστη, διαταραχές ύπνου, αυξημένο κίνδυνο αρρυθμιών και οστικής απώλειας.

Άρα η υπερβολική θυρεοειδική δράση δεν αποτελεί πλεονέκτημα για την αντοχή.

Ιδιαίτερη σημασία στις elite αθλήτριες Η θυρεοειδική λειτουργία πρέπει να αξιολογείται μέσα στο πλαίσιο της RED-S και όχι απομονωμένα.

Η χαμηλή ενεργειακή διαθεσιμότητα μπορεί να επηρεάσει ταυτόχρονα: τον υποθαλαμικό αναπαραγωγικό άξονα,τον θυρεοειδικό άξονα, τον μεταβολισμό των οστών, την αιματολογική κατάσταση, την ανοσολογική λειτουργία, την αποκατάσταση και την απόδοση.

Σε αθλήτρια με αμηνόρροια ή αραιούς κύκλους, επίμονη κόπωση, πτώση απόδοσης, επαναλαμβανόμενους τραυματισμούς ή απώλεια βάρους, ο θυρεοειδής είναι μόνο ένα μέρος του ελέγχου.

Η χαμηλή μπορεί να είναι δείκτης ανεπαρκούς ενεργειακής πρόσληψης, αλλά όχι από μόνη της διαγνωστικό κριτήριο RED-S. Πρακτικός έλεγχος Όταν υπάρχει κλινική υποψία, συνήθως αξιολογούνται από γιατρό: TSH, ελεύθερη , ελεύθερη , όταν υπάρχει συγκεκριμένη ένδειξη, αντισώματα anti-TPO και anti-Tg όταν εξετάζεται αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, γενική αίματος και φερριτίνη, σίδηρος / τρανσφερρίνη ανάλογα με την περίπτωση, βιταμίνη D, B12 και άλλοι δείκτες σύμφωνα με το ιστορικό, ενεργειακή διαθεσιμότητα, βάρος, κύκλος και οστική υγεία.

Η αιμοληψία καλό είναι να μην πραγματοποιείται αμέσως μετά από πολύ έντονη προπόνηση, οξεία ασθένεια ή σοβαρή στέρηση ύπνου, επειδή η ερμηνεία μπορεί να επηρεαστεί.

Δεν συνιστάται η χορήγηση θυροξίνης ή για βελτίωση της απόδοσης χωρίς σαφή ενδοκρινολογική ένδειξη.

Συμπέρασμα: στις elite αθλήτριες μεγάλων αποστάσεων, ο θυρεοειδής είναι βασικός ρυθμιστής του ενεργειακού μεταβολισμού και της αποκατάστασης, αλλά οι μεταβολές των θυρεοειδικών ορμονών συχνά αντανακλούν συνολικό ενεργειακό και προπονητικό στρες.

Η σωστή προσέγγιση είναι να διερευνηθεί η αιτία —ιδίως χαμηλή ενεργειακή διαθεσιμότητα, RED-S, σιδηροπενία ή υπερφόρτωση— και όχι να αντιμετωπιστεί εργαστηριακή τιμή μεμονωμένα. Δρ. Θανάσης Μουρτζιάπης Καθηγητής Φυσικής Αγωγής Κλινικός Εργοφυσιολόγος Εξειδικευμένος Ιατρική Σχολή Παν/ μιου Αθηνών MSc, Ph.D. Exercise Physiology & Post -Doc Optimization of athletic performance.

Specialist in Physical Condition of Sports Επιστημονικός συνεργάτης και Επισκέπτης Καθηγητής Τμήματος Διατροφής και Διαιτολογίας Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους