Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γράφει ο φίλος black n yellow. ‘’Τα πρωταθλήματα κερδίζονται στα τελευταία 8 παιχνίδια,αλλά χάνονται στα πρώτα οκτώ.» Τάδε έφη Πεπ Γκουρντιόλα.

Στην αρχή δεν χρειάζεται απαραιτήτως να φορτσάρεις, Προσπάθησε να μείνεις κοντά στην κούρσα ώστε να μην δημιουργηθεί τέτοια απόσταση που θα πρέπει να κάνεις μετά την τέλεια πορεία χωρίς δικαίωμα λάθους για να την καλύψεις.

Ειδικά στο δικό μας πρωταθλήμα,με το σύστημα των πλει οφ,τα τελευταία 100 μέτρα είναι ακόμα πιο σημαντικά επειδή τα παιχνίδια είναι 6ποντα.

Το είδαμε και πέρυσι που εμείς στο τέλος ήμασταν στην πάνω καμπύλη απόδοσης και οι άλλοι είχαν πτωτική εικόνα.

Το θέμα στον επαγγελματικό αθλητισμό είναι ότι οι από έξω προσπαθούμε να κάνουμε αναλύσεις ξέροντας το πολύ το 10% του τι συμβαίνει στα ενδότερα.

Δηλαδή ξέρουμε τι ακριβώς προετοιμασία έχει κάνει ο Νίκολιτς,ο Νίστρουπ κλπ,πότε έχουν υπολογίσει να γίνει η ελεγχόμενη κοιλιά/ντεφορμάρισμα και το πώς θα είναι οι ομάδες στο τέλος; Ποια θα έχει μεγαλύτερο peak,τους πιο φρέσκους ποδοσφαιριστές και λιγότερους τραυματισμούς στην τελική ευθεία; Όχι και για αυτό κάθε ανάλυση από έξω είναι και μία μικρή προφητεία/τζόγος.

Όμως το ότι δεν έχουμε όλα τα δεδομένα δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να διαγνώσουμε κάποιες τάσεις.

Πρώτον:Δεν έχουμε δει ομάδα στην Ελλάδα πέρα του Ολυμπιακού όταν ο λοιπός ανταγωνισμός ήταν στα τάρτατα,που να κατάφερε να συνδυάσει πρωτάθλημα και τσάμπιονς λικγ Δεύτερον:Όταν μία ομάδα πετυχαίνει,την επόμενη χρονιά υπάρχει αναπόφευκτα λιγότερη δίψα.Είναι το ρητό του Κρόιφ ότι η υπερβατική νίκη είναι σαν το άνοιγμα του αναψυκτικού που βγαίνουν οι φυσαλίδες και η ομάδα αναπόφευκτα ‘’ξεθυμαίνει’’,αδειάζει.

Η πραγματικότητα του Τσάμπιονς Λιγκ είναι δύσκολα διαχειρίσιμη για ομάδες ελληνικού πρωταθλήματος.Οι εντάσεις και η συναισθηματική υπερδιέγερση κοστίζουν στο πρωτάθλημα.Βγαίνει σωματική και νοητική κόπωση και ψυχολογικό άδειασμα με έλλειψη κινήτρου.Όταν έχεις ακούσει τον ύμνο του Τσάμπιονς Λιγκ την Τρίτη και μετά πρέπει να πας να παίξεις στο κάθε χωράφι του ελληνικού πρωταθλήματος αναπόφευκτα η συγκέντρωση θα πέσει.

Δεν είναι ότι οι παίκτες απαραίτητα το κάνουν συνειδητά,''διαλέγουν παιχνίδια'δηλαδή',αυτά γίνονται ασυναίσθητα σε μεγάλο βαθμό.Αυτή τη στιγμή υπάρχει μόνο το πνευματικό κομμάτι.Δεν θέλω να σκεφτώ τι μπορεί να γίνει αν προστεθεί και το σωματικό τους μήνες Οκτώβριο-Ιανουάριο.

Το κατά πόσο αυτό θα αποτελέσει άλυτο γενικό μοτίβο όλη τη χρονιά ή ο οργανισμός επειδή το έζησε στο πετσί του δύο φορές καταφέρει να ανασυνταχθεί και κατορθώσει να το διορθώσει θα το δείξει η πραγματικότητα σύντομα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους