Κατά καιρούς μου αρέσει να συντάσσω λίστες με βιβλία που δεν πιστεύω πως γνώρισαν την υποδοχή/αποδοχή που τους αναλογούσε, κάποια Σάββατα συνηθίζω να τα θυμάμαι και να τα ανασύρω από το παρόν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η αλήθεια είναι πως η υποψία είναι αυτό που είναι συνήθως, δηλαδή υποκειμενική, δεν βρίσκομαι άλλωστε στις αποθήκες των εκδοτικών οίκων ώστε να έχω πρόσβαση σε ακριβή νούμερα, περισσότερο είναι μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατεί στις ψηφιακές και αναλογικές κοινότητες που κινούμαι.

Ένα τέτοιο βιβλίο είναι το Κολυμπώντας (Julie Otsuka, μτφρ. Θωμάς Σκάσσης, εκδόσεις Πατάκη). Σκέφτηκα το βιβλίο αυτό ήδη από το οπισθόφυλλο του μυθιστορήματος της Βερένα Κέσσλερ, Γυμναστήριο, που πρόσφατα κυκλοφόρησε σε μετάφραση της Δέσποινας Κανελλοπούλου από τις εκδόσεις Δώμα. «Με φόντο το γυμναστήριο, η Βερένα Κέσσλερ γράφει για την εποχή μας: για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, στο μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας». Η πρωτοπρόσωπη αφηγήτρια θα περάσει συνέντευξη για μια θέση εργασίας σε ένα τεράστιο γυμναστήριο, ένα αθώο ψέμα, πως είναι σινγκλ μαμά ενός βρέφους, ίσως και να τη βοήθησε να πάρει τη δουλειά, που τόσο είχε ανάγκη για λόγους που αιωρούνται και μόνο στην εξέλιξη της πλοκής διευκρινίζονται, δουλειά που έχει να κάνει κυρίως με την παρασκευή διαφόρων ενεργειακών κοκτέιλ στο μπαρ του γυμναστηρίου.

Ο εργοδότης της είναι σούπερ άτομο, ο μισθός ικανοποιητικός, η δουλειά απλή, τι άλλο να ζητήσει κανείς. Η συνέχεια στα σχόλια!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους