Η λαϊκή συγκίνηση και η βαθιά θλίψη χιλιάδων ανθρώπων για τον θάνατο ενός αγαπημένου καλλιτέχνη δεν είναι ούτε κατωτερότητα ούτε αφέλεια ούτε έλλειψη παιδείας. Για πολύ κόσμο είναι πραγματικό πένθος...
Η λαϊκή συγκίνηση και η βαθιά θλίψη χιλιάδων ανθρώπων για τον θάνατο ενός αγαπημένου καλλιτέχνη δεν είναι ούτε κατωτερότητα ούτε αφέλεια ούτε έλλειψη παιδείας.
Για πολύ κόσμο είναι πραγματικό πένθος για έναν άνθρωπο που συνδέθηκε με τις χαρές, τους έρωτες, τις απώλειες και τις αναμνήσεις τους.
Δεν είναι τώρα η ώρα, πάνω από ένα ανοιχτό μνήμα, να καταγγέλλεις με ταξική υπεροψία, να επιδεικνύεις την ιδεολογική σου καθαρότητα και να περιφρονείς τον πόνο των απλών ανθρώπων.
Η κοινωνική ανάλυση που δεν διαθέτει ανθρωπιά δεν είναι ανώτερη σκέψη, αλλά μια ανόητη ταξική επίδειξη.
Άνοιξε τα μάτια σου και την καρδιά σου και γίνε Ξαρχάκος, βρε κακομοίρη.
Στάσου με σεβασμό μπροστά στον νεκρό και στους λαϊκούς ανθρώπους που τον πενθούν.
Κι αν δεν μπορείς να το κάνεις, τουλάχιστον μη μετατρέπεις τον πόνο των άλλων σε σκηνή για τα άρρωστα ιδεολογικά σου συμπλέγματα.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν πενθούν μόνο έναν τραγουδιστή.
Πενθούν ένα κομμάτι της δικής τους ζωής, έρωτες, χωρισμούς, παρέες, νύχτες διασκέδασης, τα χρόνια που πέρασαν. Μαζί με τον Γιώργο, ας έχει καλό ταξίδι κι αυτό το κομμάτι της ζωής μας…
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους