Η Κιέβο Βερόνα πλέον έχει κατρακυλίσει στην τέταρτη κατηγορία του ιταλικού ποδοσφαίρου, προσπαθώντας να ορθοποδήσει ξανά από το 2024 και πέρα που επανιδρύθηκε και ανέλαβε τη διοίκησή της ο πάλαι ποτέ...

Πλήρες Κείμενο:

Η Κιέβο Βερόνα πλέον έχει κατρακυλίσει στην τέταρτη κατηγορία του ιταλικού ποδοσφαίρου, προσπαθώντας να ορθοποδήσει ξανά από το 2024 και πέρα που επανιδρύθηκε και ανέλαβε τη διοίκησή της ο πάλαι ποτέ θρυλικός αρχηγός της στα ένδοξα χρόνια της Σέριε Α, Σέρτζιο Πελισιέρ (ρέκορντμαν συμμετοχών και γκολ στην ιστορία του συλλόγου με 517 εμφανίσεις και 139 τέρματα σε 19 χρόνια), χρηματοδοτώντας το project «από τα κάτω», αποτελώντας έτσι το πρώτο crowdfunding εγχείρημα στο Κάλτσιο.

Το 2001, υπό την τεχνική καθοδήγηση του Λουϊτζι ΝτελΝέρι, η Κιέβο ανέβηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στο ισχυρότατο τότε Καμπιονάτο, κι αμέσως έκανε ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία της.

Μολονότι, όπως κάθε νεοφώτιστη ομάδα, παρουσιαζόταν ως ένα από τα πρώτα φαβορί για υποβιβασμό, διέψευσε εκκωφαντικά όλες τις προσδοκίες και παίζοντας πολύ όμορφο ποδόσφαιρο φιγούραρε για αρκετές αγωνιστικές στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα.

Ιδίως το ξεκίνημα ήταν εκπληκτικό, με τη νίκη μέσα στο ''Αρτέμιο Φράνκι'' επί της Φιορεντίνα με 0-2, να δίνει την κατάλληλη ψυχολογία.

Ακολούθησαν πολλές μεγάλες νίκες ακόμη.

Το 1-2 μέσα στο ''Τζιουζέπε Μεάτσα'' επί της Ίντερ, το 3-1 επί της Λάτσιο στο ''Μπεντεγκόντι'' και φυσικά το 2-1 επί των άσπονδων συμπολιτών, της Ελλάς Βερόνα, οι οποίοι μέχρι τότε τους χλεύαζαν ότι θα «παίξουν πρώτη κατηγορία, όταν πετάξει ο γάϊδαρος». Τελικά, με μια εύλογη κάμψη της απόδοσης και της αποτελεσματικότητας στον δεύτερο γύρο, τερμάτισε στη φοβερά τιμητική -για πρωτοεμφανιζόμενη ομάδα- 5η θέση (αν και δύο αγωνιστικές πριν το τέλος βρισκόταν στην 4η θέση που οδηγούσε σε έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ), κερδίζοντας το εισιτήριο για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τον Ερυθρό Αστέρα.

Με προπονητή τον ΝτελΝέρι, συνέχισε και την επόμενη διετία να είναι από τις υπολογίσιμες δυνάμεις, τερματίζοντας στην 7η και την 9η θέση αντίστοιχα, αποτελώντας μια από τις πιο fun to watch ομάδες του Καμπιονάτο.

Το ιταλικό στοιχείο στο ρόστερ ήταν ιδιαίτερα έντονο, με ποδοσφαιριστές όπως ο Κριστιάνο Λουπατέλι κάτω από τα δοκάρια, οι Σιμόνε Περότα και Εουτζένιο Κορίνι στη μεσαία γραμμή και, φυσικά, το εξαιρετικό επιθετικό ντουέτο που συνέθεταν οι Μπερνάρντο Κοράντι και Μάσιμο Μαρατσίνα.

Άλλα γνώριμα ονόματα στο έμψυχο δυναμικό της καλύτερης περιόδου στην ιστορία της Κιέβο Βερόνα ήταν ο ιβοριανής καταγωγής -μετέπειτα ποδοσφαιριστής της Λάτσιο- Κρίστιαν Μανφρεντίνι και ο -γνωστός από το πέρασμά του από τη Γιουβέντους- Νικόλα Λεγκροτάλιε.

Η σημαντικότερη επιτυχία εκείνης της ομάδας ήταν ο τρόπος που πέτυχε τα επιτεύγματά της.

Ο σπουδαίος Αρίγκο Σάκι μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την ομάδα του συναδέλφου του, Λουίτζι Ντελ Νέρι. ''Αν μπορούσα να δώσω εγώ το Σκουντέτο κάπου θα το έδινα στην Κιέβο.

Θεωρώ πως ήταν η ομάδα που μας διασκέδασε και μας ενθουσίασε πιο πολύ από κάθε άλλη''. Ο ίδιος ο Ντελ Νέρι με την παρακάτω δήλωση περιέγραψε ακριβώς τη φιλοσοφία του: ''Προτείναμε κάτι νέο, κάτι διαφορετικό, προορισμένο να μείνει για πάντα στην ιστορία του ιταλικού ποδοσφαίρου.

Πολλοί λένε ότι δεχθήκαμε πολλά γκολ.

Φυσικά και έτσι ήταν. Αλλά αυτό ήταν επιλογή μας. Θέλαμε να στείλουμε το μήνυμα πως εδώ είμαστε, ελάτε''.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους