Θλίψη και οργή μού προκαλεί το γεγονός ότι ξαφνικά όλοι «ανακάλυψαν» ιατρεία αυτού του είδους. Τα κανάλια κάνουν πανηγύρι, ρίχνοντας το ανάθεμα σε κάτι που όλοι γνωρίζαμε εδώ και χρόνια. Υπήρχαν...
Θλίψη και οργή μού προκαλεί το γεγονός ότι ξαφνικά όλοι «ανακάλυψαν» ιατρεία αυτού του είδους.
Τα κανάλια κάνουν πανηγύρι, ρίχνοντας το ανάθεμα σε κάτι που όλοι γνωρίζαμε εδώ και χρόνια.
Υπήρχαν πάντα.
Διαφήμιζαν τις παροχές τους και πολλοί από εμάς ίσως τα επισκεφτήκαμε.
Ίσως γιατί αναζητούσαμε μια ελπίδα σε κάτι, ίσως από ματαιοδοξία, ίσως γιατί θέλαμε να πιστέψουμε σε μια εύκολη λύση.
Όμως ένας νέος άνθρωπος, ένας υπέροχος καλλιτέχνης, ένα καλό παιδί, έφυγε… Αυτή είναι η ουσία.
Και πόσο φτωχότερες είναι οι νότες από σήμερα.
Κι εμείς, την επόμενη φορά που θα βρεθούμε απέναντι σε κομπογιαννίτες με ματζούνια που τα βαφτίζουν «βιταμίνες», σε ανθρώπους χωρίς την κατάλληλη ιδιότητα που αναλαμβάνουν αισθητικές επεμβάσεις και σε κάθε λογής «μάγους» που μας πουλάνε το φίλτρο της αιωνιότητας, ας το σκεφτούμε λίγο περισσότερο.
Γιατί στο τέλος, όταν σβήσουν οι κάμερες, όταν τελειώσουν οι κραυγές, οι αναλύσεις και οι εύκολες καταδίκες, θα μείνει μόνο αυτό που πραγματικά έχει σημασία: Έφυγε ο Γιώργος.
Ένα νέο παιδί.
Ενα καλό παιδί ! Ένας υπέροχος καλλιτέχνης.
Μια φωνή που είχε ακόμη πολλά να πει.
Και τώρα υπάρχει μια σιωπή εκεί όπου θα έπρεπε να υπάρχει μουσική. Αυτή είναι η απώλεια. Αυτή είναι η είδηση. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς θόρυβος.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους