Original Post

Πλήρες Κείμενο:

" Στη πινακοθήκη η ΝΙΚΗ συμφωνούσε, αλλά φοβόταν να φανεί!" Ο Δημήτρης Νατσιός, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τη στάση της ΝΙΚΗΣ απέναντι στον Νίκο Παπαδόπουλο, κατάφερε να ομολογήσει την πολιτική της αντίφαση με αξιοθαύμαστη καθαρότητα.

Λέει ότι η ενέργεια στην Εθνική Πινακοθήκη «καλώς έγινε». Δηλώνει ότι η ΝΙΚΗ συμφωνούσε με την ουσία της αντίδρασης και ότι στήριξε τον βουλευτή της.

Αμέσως μετά, όμως, παραδέχεται πως το κόμμα έπρεπε να κρατήσει αποστάσεις και να εμφανίσει τον Παπαδόπουλο ως κάποιον που έδρασε αυτοβούλως.

Δηλαδή, κύριε Νατσιέ, η πράξη ήταν σωστή, αλλά ο άνθρωπος που την έκανε έπρεπε να μείνει μόνος του. Η ΝΙΚΗ συμφωνούσε, αλλά δεν έπρεπε να φανεί ότι συμφωνεί.

Στήριζε, αλλά από ασφαλή απόσταση.

Ηρωισμός στα λόγια, προφύλαξη στα χαρτιά και ο βουλευτής εκτεθειμένος μπροστά στις συνέπειες.

Αυτό δεν λέγεται πολιτική στήριξη.

Λέγεται διαχείριση πολιτικού κινδύνου.

Η επίκληση των «έγκριτων νομικών» δεν απαντά στο ουσιαστικό ερώτημα.

Ποιοι ήταν αυτοί οι νομικοί; Ποια συγκεκριμένη νομική διάταξη θεμελίωνε τον υποτιθέμενο κίνδυνο αποκλεισμού της ΝΙΚΗΣ από τις εκλογές; Υπήρξε γραπτή γνωμοδότηση ή ακούστηκαν γενικές προειδοποιήσεις που σήμερα χρησιμοποιούνται ως βολικό άλλοθι; Όταν προβάλλεται ένας τόσο σοβαρός ισχυρισμός, ότι δηλαδή ένα κόμμα κινδύνευε να αποκλειστεί από τον Άρειο Πάγο, χρειάζονται συγκεκριμένα στοιχεία.

Δεν αρκεί το «μας είπαν». Ακόμη πιο ατυχής είναι η σύγκριση με τους Σπαρτιάτες.

Άλλη υπόθεση, άλλα πραγματικά περιστατικά, άλλη νομική βάση.

Δεν μετατρέπεται κάθε πολιτικά ή ποινικά επίμαχη ενέργεια ενός βουλευτή σε αυτόματο λόγο αποκλεισμού ολόκληρου κόμματος από τις εκλογές.

Ούτε μπορεί μια τόσο βαριά σύγκριση να χρησιμοποιείται χωρίς πλήρη νομική τεκμηρίωση, μόνο και μόνο για να παρουσιαστεί η αποστασιοποίηση ως μονόδρομος.

Η πραγματική ομολογία βρίσκεται στη φράση «μη φανεί ως κίνημα ότι συνηγορείτε». Όχι «μη συμφωνείτε». Μη φανεί ότι συμφωνείτε.

Εδώ βρίσκεται ολόκληρη η πολιτική ουσία. Η ΝΙΚΗ ήθελε να κρατήσει το χειροκρότημα του ακροατηρίου που επικροτούσε την πράξη, αλλά δεν ήθελε να αναλάβει το κόστος της.

Ήθελε και την πολιτική ωφέλεια και τη νομική ασφάλεια.

Και για να τα εξασφαλίσει, άφησε μπροστά τον Παπαδόπουλο να σηκώσει μόνος του το βάρος.

Αν πραγματικά πίστευε ότι «καλώς έγινε», όφειλε να αναλάβει δημόσια και καθαρά την πολιτική ευθύνη της θέσης της.

Αν πίστευε ότι η πράξη ήταν λανθασμένη ή επικίνδυνη, όφειλε να την καταδικάσει χωρίς μισόλογα.

Το να επικροτείς την πράξη και ταυτόχρονα να αποστασιοποιείσαι από εκείνον που την πραγματοποίησε δεν είναι υπευθυνότητα. Είναι πολιτική διγλωσσία με εκκλησιαστικό περιτύλιγμα. #ΔημήτρηςΝατσιός #ΝίκοςΠαπαδόπουλος #ΝΙΚΗ #ΕθνικήΠινακοθήκη #ΠολιτικήΥποκρισία

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους