ΑΙΓΑΙΟ 2026 ΣΕ ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ ΣΚΟΙΝΙ- Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΚΟΝΑ Η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο μιας συντονισμένης, de facto γεωπολιτικής περικύκλωσης από την Τουρκία, η οποία χρησιμοποιεί ασύμμετρες νομικές και...

Πλήρες Κείμενο:

ΑΙΓΑΙΟ 2026 ΣΕ ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ ΣΚΟΙΝΙ- Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΚΟΝΑ Η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο μιας συντονισμένης, de facto γεωπολιτικής περικύκλωσης από την Τουρκία, η οποία χρησιμοποιεί ασύμμετρες νομικές και στρατιωτικές κινήσεις για να επιβάλει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Αν και πολλοί θεωρούν ότι πρόκειται για πρόσφατο εύρημα της κυβέρνησης Ερντογάν, το γεωπολιτικό αυτό ιδεολόγημα - δόγμα έχει βαθιές ρίζες στο τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό και έχει παγιωθεί ως όρος προφορικά στην τουρκική διπλωματία και εξωτερική πολιτική εδώ και πάρα πολλά έτη. Η Άγκυρα σε πρώτο χρόνο δεν επιζητεί τη διεθνή αναγνώριση (de jure) των θέσεών της διότι γνωρίζει ότι δε δύναται, αλλά παραδοσιακά δημιουργεί παγίως τετελεσμένα στο πεδίο (de facto) προκειμένου να εξαναγκάσει την Αθήνα σε διαπραγμάτευση υπό καθεστώς πίεσης.Κάνει το μείζον παρανομώντας για να πάρει το έλασσον σε δεύτερο χρόνο, δηλαδή να οδηγηθούν οι καταστάσεις σε de jure αναγνώριση διεκδικήσεων σταδιακά όπως επεδίωξε η γείτονα να γίνει με την Κύπρο.

Η πρόσφατη δυναμική των γεγονότων δείχνει πώς συνδέονται τα κομμάτια του παζλ της στρατηγικής των de facto κινήσεων: Α/Θαλάσσια Πάρκα σε Αιγαίο και Αν. Μεσόγειο (Αύγουστος 2026): Με δύο προεδρικά διατάγματα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η Τουρκία ανακήρυξε μονομερώς «Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα». Αυτά εκτείνονται σε διεθνή ύδατα και περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας (μεταξύ Λήμνου-Σαμοθράκης και γύρω από το Καστελλόριζο). Η de facto κίνηση εδώ είναι η προσπάθεια άσκησης δικαιοδοσίας (π.χ. περιβαλλοντικοί έλεγχοι, ναυτιλιακές οδηγίες) εκεί όπου δεν έχει κυριαρχία, αμφισβητώντας έμπρακτα την επήρεια των ελληνικών νησιών.

Β/Κλιμάκωση του Τουρκολιβυκού Μνημονίου: Η Άγκυρα συντηρεί το μνημόνιο ενεργό μέσω πολυεθνικών ασκήσεων στη Λιβύη και της προώθησης ερευνών.

Στόχος είναι να εμποδιστεί οποιαδήποτε de jure οριοθέτηση μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης, εγκλωβίζοντας την ελληνική ΑΟΖ.

Ο χάρτης της τουρκολιβυκής συμφωνίας αγνοεί πλήρως την παρουσία της Κρήτης, της Κάσου, της Καρπάθου και της Ρόδου.

Εξαφανίζει υφαλοκρηπίδα Κρήτης και τη δυνητική της ΑΟΖ.

Γ/Το «Σύμφωνο της Μέκκας» (Αύγουστος 2026): Η υπογραφή της Συμφωνίας Κοινής Άμυνας μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν αποτελεί μια τεράστια de facto μεταβολή ισχύος.

Η ρήτρα συλλογικής άμυνας (τύπου Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ) και οι κοινές στρατιωτικές δομές στοχεύουν στην εξισορρόπηση του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, θωρακίζοντας τα νώτα της Τουρκίας.

Τι να Περιμένουμε; Ιστορικά η Τουρκία δεν υποχωρεί από τις διεκδικήσεις της.

Τις κωδικοποιεί και τις εφαρμόζει σταδιακά (δόγμα «ώριμου φρούτου»). @Πιστεύω ότι στο άμεσο μέλλον πρέπει να αναμένεται ότι η Άγκυρα θα χρησιμοποιήσει τα θαλάσσια πάρκα και το παράνομο τουρκολυβικο μνημόνιο για να παρεμποδίσει ελληνικά αλιευτικά σκάφη, ερευνητικά πλοία ή έργα (όπως το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης GSI) επί του πεδίου.

Μπορεί να εκδίδει Navtex για περιβαλλοντικές ή επιστημονικές έρευνες εντός των «πάρκων» της, αναγκάζοντας την Ελλάδα είτε να απαντήσει στρατιωτικά είτε να ανεχθεί τη δημιουργία de facto διοικητικού προηγουμένου (πχ η Ελλάδα να ρωτάει την Τουρκία για κάθε ενέργειά της). @Η Τουρκία θεωρώ ότι θα συνεχίσει τις de facto αμφισβητήσεις στον αέρα και τη θάλασσα.

Θα δοκιμάζει τα αντανακλαστικά της Αθήνας πιέζοντάς την για να δει πού βρίσκεται η ελληνική «κόκκινη γραμμή». @Αξιοποιώντας το Σύμφωνο της Μέκκας, η Τουρκία θα επιδιώξει να μειώσει την επιρροή της Ελλάδας στον αραβικό κόσμο.

Παράλληλα, αναμένεται να πιέσει τη μεταβατική κυβέρνηση της Λιβύης να ξεκινήσει de facto μονομερείς πρακτικές (π.χ. αδειοδοτήσεις οικοπέδων για γεωτρήσεις νότια της Κρήτης). @Η στρατηγική της de facto κλιμάκωσης εκ μέρους της Τουρκίας θεωρώ ότι στοχεύει στο να προσέλθει η Ελλάδα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όχι για να συζητήσει μόνο την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ αλλά για να «λύσει» ένα ευρύ φάσμα τετελεσμένων που η Τουρκία θα έχει ήδη επιβάλει στο πεδίο.

Θεωρώ πιθανό ότι η Άγκυρα μπορεί να επιδιώξει ένα συνυποσχετικό-«ομπρέλα» που θα βάζει στο τραπέζι την αποστρατικοποίηση των νησιών, το εύρος του εναέριου χώρου και την επήρεια των νησιών ακόμα και την επέκταση της αιγιαλίτιδα ζώνης στα 12 νμ, ζητήματα λελυμένα με βάση το Διεθνές Δίκαιο υπέρ της χώρας μας.

Αν η Τουρκία καταφέρει μέσω απειλών (όπως το casus belli) ή μελλοντικών μικρών ή μετρίων σε μέγεθος κρίσεων να παγιώσει την ιδέα ότι το Αιγαίο είναι «αμφισβητούμενο εν γένει» δηλαδή "γκρίζο", κάτι που ξεκάθαρα δεν ισχύει, διεθνείς μεσολαβητές (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ) ενδέχεται να πιέσουν την Αθήνα να υποχωρήσει στη σύνταξη ενός συνυποσχετικού που θα περιλαμβάνει και αυτά τα κυριαρχικά ζητήματα, προκειμένου να αποφευχθεί μια πολεμική σύρραξη. Το Δικαστήριο της Χάγης ιστορικά τείνει να εκδίδει «σολομώντειες» αποφάσεις, προσπαθώντας να μην αφήσει κανένα κράτος εντελώς ηττημένο.

Ακόμη και με ένα «καθαρό» συνυποσχετικό, νομικά υπάρχει ο κίνδυνος το δικαστήριο να εφαρμόσει την αρχή της ευθυδικίας (equity) αντί πχ της αυστηρής μέσης γραμμής για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας μειώνοντας ενδεχομένως την επήρεια ορισμένων ελληνικών νησιών.

Αυτές οι ενδεχόμενες εξελίξεις είναι αρνητικές για την Ελλάδα και πρέπει να αποτραπούν "πάσει θυσία" με αξιοποίηση του διεθνούς δικαίου, των διπλωματικών μας εργαλείων προληπτικά και κατασταλτικά και όχι περιστασιακά μέσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ , τις ΗΠΑ , με διμερείς ή πολυμερείς διεθνείς συνθήκες εντατικά, έντονα,συνεχώς και αδιαλείπτως με απώτερο στόχο την αποτρεπτική πολιτική κατά της Τουρκίας και τις αυστηρές συνέπειες σε βάρος της γείτονος για την παράνομη πρακτική της ΣΉΜΕΡΑ κιόλας χωρίς καμία έκπτωση στα κυριαρχικά μας δικαιώματα. @ Ιδιαίτερη μνεία θέλω να κάνω στο γεγονός ότι η χώρα μας είναι μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για δύο έτη και μέχρι το τέλος 2026 κάτι το οποίο λανθασμένα δεν εκμεταλλευόμαστε καθόλου για να προωθήσουμε τις θέσεις και τα συμφέροντά μας, απομένει δε ένα τρίμηνο για να το πράξουμε. @Να σημειωθεί ότι η ακραία ρητορική της Τουρκίας την παρούσα περίοδο μπορεί άνετα να συνδυαστεί με το γεγονός ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μπορεί νομίμως να θέσει ξανά υποψηφιότητα για την προεδρία της Τουρκίας, παρά το συνταγματικό όριο των δύο θητειών, μόνο στην εξαιρετική περίπτωση που η Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση (το Κοινοβούλιο) αποφασίσει την προκήρυξη πρόωρων εκλογών για κάποιο έκτακτο εθνικό τουρκικό θέμα... Μπορεί το Αιγαίο να είναι η αφορμή; Ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία τον Παρατηρητή Σερρών

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους