Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το κόμμα AfD όχι απλά κέρδισε στις εκλογές, στις 6 Σεπτεμβρίου, αλλά το κατάφερε με το υψηλότερο ποσοστό συμμετοχής των ψηφοφόρων από την εποχή της επανένωσης και έπειτα.

Αυτό θα αποτελούσε σαφή λαϊκή εντολή για τη διακυβέρνηση της χώρας.

Ωστόσο, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα κάτι τέτοιο να μην γίνει εφικτό.

Εδώ και πολλά χρόνια το πολιτικό κατεστημένο της Γερμανίας έχει θέσει ως στόχο τη συσπείρωση ώστε να εμποδιστεί η κατάληψη της εξουσίας από την άκρα δεξιά.

Πλέον, όμως, το ερώτημα που έχει τεθεί από τους ψηφοφόρους του AfD και απασχολεί την ευρύτερη κοινή γνώμη είναι το εξής: «Μήπως αυτές οι προσπάθειες να παραγκωνιστεί το AfD στο όνομα της δημοκρατίας υπονομεύουν τελικά την ίδια τη δημοκρατία;». Το 1933, το ναζιστικό κόμμα του Χίτλερ μπόρεσε να αναλάβει την εξουσία μόνο αφού ένα κεντροδεξιό κόμμα συμφώνησε να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού μαζί του.

Χρειάστηκε η παρέλευση μόνο δύο μηνών για την κατάλυση της δημοκρατίας.

Αυτή η ιστορική καταστροφή αποτέλεσε τη βάση για να αναπτυχθεί η ιδέα του «τείχους προστασίας», μιας εθελοντικής αλλά διαρκούς δέσμευσης όλων των κομμάτων να αποφεύγουν κάθε συνεργασία με το AfD (αν και ένα από αυτά φαίνεται να αμφιταλαντεύεται). Παρόλα αυτά, μια νίκη τέτοιου βεληνεκούς δείχνει ότι αυτή η στρατηγική όχι μόνο δεν λειτουργεί αλλά ίσως και να ενδυναμώνει το AfD.

Όταν ένα κόμμα παίρνει το 44% των ψήφων το να του στερείται η δυνατότητα να κυβερνήσει φαίνεται, στα μάτια ορισμένων, λιγότερο σαν προσπάθεια διαφύλαξης της δημοκρατίας και περισσότερο σαν παρεμπόδισή της.

Πολλοί υποστηρικτές του AfD θα μπορούσαν να πουν ότι η δημοκρατία δεν λειτουργεί εξαρχής.

Και καθώς το ποσοστό των ψήφων του έχει φτάσει σε νέα υψηλά επίπεδα — είναι το δημοφιλέστερο κόμμα στη χώρα — και το ποσοστό των ψήφων των παραδοσιακών κομμάτων έχει υποχωρήσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, οι κυβερνητικοί συνασπισμοί που έχουν ως στόχο να εμποδίσουν το AfD να αναλάβει την εξουσία έχουν γίνει ολοένα και πιο εύθραυστοι.

Το μόνο τους κοινό σημείο: να κρατήσουν το AfD εκτός εξουσίας.

Το μεταπολεμικό Σύνταγμα της Γερμανίας συντάχθηκε με στόχο τη δημιουργία μιας “μαχόμενης” δημοκρατίας.

Η υπηρεσία εσωτερικής ασφάλειας μπορεί να θέσει κόμματα υπό παρακολούθηση ή ακόμη και να τα απαγορεύσει, εάν αποτελούν απειλή για αυτήν.

Αλλά αν παραγκωνίσεις ένα κόμμα, οι ψηφοφόροι του θα νιώσουν επίσης παραγκωνισμένοι.

Τα exit polls στη Σαξονία-Άνχαλτ ρώτησαν τους ψηφοφόρους αν συμφωνούν ότι το AfD αποτελεί κίνδυνο για τη δημοκρατία.

Περίπου οι μισοί απάντησαν ότι συμφωνούν.

Όμως , οι άλλοι μισοί απάντησαν πως όχι, δεν αποτελεί κίνδυνο.

Θα περάσει κάποιος καιρός μέχρι να μάθουμε ποιοι θα κυβερνήσουν τελικά τη Σαξονία-Άνχαλτ.

Όμως, κατά το μεσοδιάστημα, μπορεί τα παραδοσιακά κόμματα να αποδεχθούν ότι ο τρόπος για να νικήσουν το AfD είναι να προσφέρουν στους ψηφοφόρους ένα πολιτικό πρόγραμμα που να τους πείσει να το ψηφίσουν.

Αύριο, 15 Σεπτεμβρίου, αποφυλακίζεται ο Ηλίας Κασιδιάρης, ο οποίος φέρεται αποφασισμένος να επιστρέψει στο πολιτικό σκηνικό. Ας έχουμε κατά νου την περίπτωση της Γερμανίας. Πηγή: Katrin Bennhold, The New York Times

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους