Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η πεθερά φώναζε στην Αναστασία λες και βρισκόταν στο δικό της σπίτι, ξεχνώντας εντελώς πως ζούσε μέσα στο διαμέρισμα της νύφης της.

Μόνο που αυτή τη φορά την περίμενε μια έκπληξη. — Πάλι μπροστά σε εκείνον τον υπολογιστή κάθεσαι! Οι σοβαρές γυναίκες πηγαίνουν στη δουλειά τους, δεν κάθονται όλη μέρα εδώ παριστάνοντας τις πολυάσχολες. Ο Ανδρέας λιώνει για να σε συντηρεί κι εσύ παίζεις παιχνιδάκια! Η Σταματία πέρασε φουριόζα μέσα από την κουζίνα, τόσο απότομα που τα πορτάκια των ντουλαπιών έτριξαν. Η Αναστασία δεν σήκωσε καν το βλέμμα από την οθόνη.

Η τριμηνιαία αναφορά έπρεπε να παραδοθεί μέχρι το μεσημέρι, ενώ η πεθερά της είχε ήδη αρχίσει για τρίτη φορά το ίδιο τροπάρι εκείνο το πρωινό.

Δέκα μήνες κρατούσε αυτό το μαρτύριο.

Δέκα ολόκληρους μήνες η Αναστασία άκουγε πως ήταν βάρος, παράσιτο, άχρηστη. — Σταματία, πρέπει να δουλέψω. — Να δουλέψεις; — γύρισε απότομα η πεθερά, ακουμπώντας τα χέρια στη μέση. — Χτυπάς δυο πλήκτρα και αυτό το λες δουλειά; Ο δικός μου ο Ανδρέας τρέχει στις πωλήσεις μέχρι το βράδυ, κι εσύ τι κάνεις; Περνάει η μέρα και τελείωσε; Ντροπή σου! Έχεις κολλήσει πάνω στον γιο μου σαν βδέλλα! Η Αναστασία άφησε ήρεμα το στυλό πάνω στο τραπέζι.

Έκλεισε αργά το λάπτοπ. — Σταματία, το πιστεύετε πραγματικά αυτό που λέτε; — Και βέβαια το πιστεύω! Δεν είμαι τυφλή.

Βλέπω πολύ καλά τι κάνεις όλη μέρα.

Κοιτάς έξω από το παράθυρο, μιλάς στο τηλέφωνο.

Και ο Ανδρέας δουλεύει και για τους δυο σας. — Μάλιστα. — Η Αναστασία σηκώθηκε. — Τότε θα το συζητήσουμε απόψε.

Μπροστά στον Ανδρέα.

Αφού σας καίει τόσο πολύ το ποιος ζει εις βάρος ποιου.

Κάτι στον τόνο της έκανε τη Σταματία να σωπάσει.

Όχι όμως για πολλή ώρα. Ο Ανδρέας μπήκε στο σπίτι στις έξι και μισή.

Οι δύο γυναίκες τον περίμεναν καθισμένες στο τραπέζι.

Μπροστά τους υπήρχε ένας φάκελος. — Τι έγινε; — ρώτησε, μπαίνοντας επιφυλακτικά στην κουζίνα. — Κάθισε — του είπε η Αναστασία, δείχνοντας την καρέκλα. — Η μητέρα σου θεωρεί πως ζω εις βάρος σου.

Πιστεύει ότι η δουλειά μου είναι παιχνίδι και πως εσύ μόνος σου συντηρείς το σπίτι.

Τα λέω σωστά, Σταματία; Η γυναίκα έγνεψε καταφατικά.

Το πρόσωπό της είχε σκληρύνει και τα χείλη της ήταν σφιγμένα. — Μαμά, εμείς ... (συνέχεια στο LINK στα σχόλια 👇)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους