— Κώστα, μίλησε επιτέλους στη γυναίκα σου! Τι νομίζει πως κάνει; Με πέταξε έξω! Ο Κωνσταντίνος καθόταν στο γραφείο του και τακτοποιούσε συμβόλαια, όταν το κινητό του άρχισε να ουρλιάζει σχεδόν μαζί...

Πλήρες Κείμενο:

— Κώστα, μίλησε επιτέλους στη γυναίκα σου! Τι νομίζει πως κάνει; Με πέταξε έξω! Ο Κωνσταντίνος καθόταν στο γραφείο του και τακτοποιούσε συμβόλαια, όταν το κινητό του άρχισε να ουρλιάζει σχεδόν μαζί με τη φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής. — Κώστα, πες κάτι στη γυναίκα σου! Με έβγαλε στον δρόμο! Ποια νομίζει ότι είναι; Η φωνή της αδελφής του, της Δέσποινας, έτρεμε από αγανάκτηση και κλάματα. Ο Κωνσταντίνος έσπρωξε στην άκρη τους φακέλους και ένιωσε τον γνώριμο πόνο να χτυπά στους κροτάφους του. — Δέσποινα, ηρέμησε πρώτα.

Τι έγινε; — Τι έγινε; — η φωνή της ανέβηκε απότομα. — Η γυναίκα σου… αυτή… πέταξε όλα μου τα πράγματα στο κλιμακοστάσιο! Τα άρπαξε και τα ξεφορτώθηκε σαν να ήταν σκουπίδια! Στέκομαι τώρα στο πλατύσκαλο με τις τσάντες μου, και οι γείτονες με κοιτάζουν λες και είμαι… λες και δεν έχω σπίτι! Κώστα, το καταλαβαίνεις; Με εξευτέλισε μπροστά σε όλους! Ο Κωνσταντίνος έκλεισε τα μάτια και πίεσε με τα δάχτυλα τη ράχη της μύτης του.

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες καταλάβαινε πως στο σπίτι κάτι δεν πήγαινε καλά. Η Αννα είχε γίνει σιωπηλή, νευρική, σαν να κρατούσε μέσα της κάτι έτοιμο να εκραγεί. Η Δέσποινα, πάλι… η Δέσποινα φερόταν σαν να είχε εγκατασταθεί σε πεντάστερο ξενοδοχείο με πλήρη εξυπηρέτηση. — Και τι είχε προηγηθεί; — ρώτησε προσεκτικά. — Τίποτα! Απολύτως τίποτα! — πνίγηκε εκείνη. — Ζούσα απλώς εκεί, διάβαζα για τις εξετάσεις μου, δεν πείραζα κανέναν.

Και το πρωί μπουκάρει στο δωμάτιό μου… δηλαδή στο ξενώνα, και αρχίζει να φωνάζει ότι πρέπει να φύγω! Της είπα πως ήρθα στον αδελφό μου, πως κι αυτό είναι δικό σου σπίτι, κι εκείνη… εκείνη άρχισε να στριμώχνει τα ρούχα μου σε τσάντες! Κώστα, ούτε να μαζέψω σωστά δεν με άφησε! Με έσπρωξε έξω μαζί με τα πράγματά μου! Μέσα του η οργή άρχισε να βράζει.

Πώς τόλμησε η Αννα; Η Δέσποινα ήταν αδελφή του, σχεδόν παιδί ακόμη, είχε έρθει για να δώσει εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο, και την αντιμετώπισαν έτσι; Μέσα στο σπίτι του; — Έχασε τελείως το μυαλό της; — του ξέφυγε. — Πού είσαι τώρα; — Στην πολυκατοικία! Με τρεις τσάντες! Κώστα, δεν έχω πού να πάω! Μεθαύριο γράφω, πρέπει να διαβάσω, κι εγώ τώρα… — Μείνε εκεί. Θα το κανονίσω αμέσως, — είπε κοφτά ο ... (συνέχεια στο LINK στα σχόλια 👇)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους