Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΘΡΗΝΟΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Ο Παλαμάς που είχε πάντα κλεισμένη στην ψυχή του την Ελλάδα, ένιωσε βαθύτατο τον πόνο του προσφυγικού δράματος.

Πιστεύει, πως για τον Χαλασμό αυτό, « δε στέκει ανθρώπου θρήνος». Μόνο το πνιχτό σκούσμα της Αισχύλειας Κασσάνδρας το εκφράζει.

Το ξεθεμελίωμα τόσων αδελφιών απ’ την ηλιοθρεμμένη Σμύρνη, συγκινεί την πατριδολάτρισσα ψυχή του και με τον υψηλό του τόνο και τον αθάνατο ρυθμό του πλέκει το «Τραγούδι των Προσφύγων». Είναι ο πνιγμένος θρήνος για την εθνική συμφορά, είναι ο υπέροχος ύμνος για την ακατάλυτη κι’ αιωνία Ελλάδα, «το φώς αυτό της Ιστορίας». Για το ξανάνθισμά της θερμή κι’ αγνή αναβλύζει ευχή απ’ τα στήθια του: Ελλάδα, εσύ που όλα τα λέει τ’ αθάνατο όνομά σου, πηγή, από σένα πάντα αναβρύζει κι ο ήρωας κι’ ο σοφός. ακόμα και στο γέρμα σου, στο κατρακύλισμά σου της ιστορίας είσαι το φώς! Η ζωή εν τάφω! Οι σπαρμένοι νεκροί της Ανατολής.

Αυτοί θα δώσουν και πάλι μια μέρα τη ζωή.

Είναι τα βούκεντρα για νέα εθνικά οργώματα.

Από τα λείψανα αυτά θα βγεί και πάλι το φως. Όχι ! Δεν πέθαναν οι νεκροί της Ανατολής:

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους