Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Συμμερίζομαι τη μεγάλη συγκίνηση για τον θάνατο του Σπύρου Χαλβατζή. Ορθά υπάρχει μια αίσθηση πένθους σε όλο τον κόσμο της Αριστεράς.

Δεν ήταν μόνο η αποδεδειγμένη στην πράξη και σε εποχές με κόστος αγωνιστικότητα, αλλά και το ήθος μιας στράτευσης που καμιά σχέση δεν είχε με τις εναλλαγές γενιτσαρισμού και χατζηαβατισμού που συχνά παρατηρεί κανείς σε διάφορες στιγμές στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος.

Και σίγουρα καμία σχέση με διάφορες παραλλαγές εγκεφαλικής «κομμουνιστικής πολιτικόποίησης» εντός κομματικού σωλήνα που σήμερα προβάλλεται ως πρότυπο.

Αντιλαμβάνομαι επίσης τη νοσταλγία για την ΚΝΕ της εποχής που ήταν γραμματέας της, από διάφορες και διάφορους φίλες/ους και γνωστούς μου.

Και δεν έχω αντίρρηση να συμφωνήσω ότι η νοσταλγία τους έχει να κάνει με το πώς θυμούνται μια παράδοση αγωνιστικότητας, στράτευσης, ανιδιοτέλειας.

Όμως, ο γεροαριστεριστής μέσα μου δεν μπορεί παρά να θυμάται και άλλες πλευρές της πολιτικής του ΚΚΕ και κατ' επέκταστη της ΚΝΕ εκείνα τα χρόνια.

Την συμπόρευση με το ΠΑΣΟΚ και τη λογική των «δημοκρατικών δυνάμεων». Τη κατασταλτική αντιμετώπιση κινηματικών δυναμικών όταν αυτές ξέφευγαν από εκεί που έπρεπε να μείνουν με βάση τον κομματικό σχεδιασμό (ας πούμε σχηματικά η στιγμή «1979» παρότι προφανώς και δεν περιορίζεται στο εκείνη τη στιγμή). Τη λογική του μηχανισμού που μέτραγε πρωτίστως αποτελέσματα σε κάλπες παρά βήματα στον ταξικό αγώνα.

Και βέβαια είχε πολύ κόσμο με ήθος και σεμνότητα - με πολλούς από αυτούς συμπορεύτηκα και συμπορεύομαι - παρήγαγε όμως - ακριβώς επειδή ούτε η ΚΝΕ εκείνης της εποχής απέφευγε την εναλλαγή γενιτσαρισμού και χατζηαβατισμού στην οποία ήδη αναφέρθηκα - και ουκ ολίγες μορφές στρεβλής πολιτικοποίησης.

Δεν αναφέρομαι μόνο σε όλα αυτά που είδαμε αργότερα ιδίως σε όσους ακολούθησαν το δρόμο του ΣΥΝ.

Αναφέρομαι και στον τρόπο που οργανωτικές δεξιότητες - αλλά και ικανότητες χειραγώγησης - αξιοποιήθηκαν ποικιλοτρόπως αργότερα στην ελληνική - επιχειρηματικότητα, στα ΜΜΕ, στο κράτος - από κάθε λογής στην πράξη «ανανήψαντες», αλλά κάπου τα είχαν μάθει όλα αυτά. Μακρύς ο κατάλογος ας μην τον πιάσω τώρα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους