Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η «λαϊκή αγρυπνία» για το Μαζωνάκη, κι ο «Μύρης» του Καβάφη.

Για την Athens voice Γράφει η Ελισάβετ Παπαδοπούλου ένα εξαιρετικό κείμενο: "Απ’ όλα αυτά που διάβασα για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, ετούτες οι δύο λέξεις «λαϊκή αγρυπνία» στην γειτονιά του τη Νίκαια, πριν την ταφή του την επομένη, είναι ο πιο λιγόλογος αναχρονισμός, το πιο τρυφερά ευσύνοπτο νεύμα, ενός πένθους που έχει σωματικότητα." Κάπως έτσι, σκεφτόμουν, τιμούν ακόμα οι Ανδαλουσιάνοι τους νεκρούς τους κάτι που στους περισσότερους φαίνεται υπερβολή, σ' εμένα πάλι όχι, μου φαίνεται ότι πιο ανθρώπινο.

Και καταλήγει: "..Κι όπως στον Μύρη έτσι κι εδώ, όσοι νόμισαν πως ο Μαζωνάκης ανήκε στον νεοπλουτισμό τους, και τον ψυχικά πλιατσικολόγο εαυτό τους, ας πάρουν τα πόδια τους, τη νύχτα ετούτης της αγρύπνιας που του αναλογεί, για να περάσουν το κατώφλι μιας εκκλησίας στη Νίκαια, στην ταπεινή αυτή γειτονιά, για να αντικρύσουν το πλάσμα εκείνο που ψυχικά πάντα τους διέφευγε, πεινασμένο εσαεί, όχι πια για δόξα, μα για το πολυτιμότερο κάτι, που δεν ήξερε πού να το ψάξει, και που η Νίκαια ίσως το φυλούσε μυστικά."

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους