Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα δάσος από οθόνες για το κυνήγι των likes που ισοπεδώνει τον σεβασμό προς τον νεκρό.

Η εικόνα επαναλαμβάνεται πλέον με μαθηματική ακρίβεια σε κάθε λαϊκό προσκύνημα ή κηδεία δημόσιου προσώπου.

Βλέπεις ένα δάσος από υψωμένα χέρια, εκατοντάδες φωτεινές οθόνες κινητών και μια διάχυτη αγωνία για το ποιος θα πετύχει το καλύτερο πλάνο.

Σήμερα ήταν οι εικόνες από τον αποχαιρετισμό του Γιώργου Μαζωνάκη, όπου το φέρετρο με τη σορό του βιντεοσκοπήθηκε ασταμάτητα από το πλήθος, προκάλεσαν ένα εύλογο, γεμάτο οργή ερώτημα.

Το ακριβώς προσπαθούν να αποτυπώσουν; Τελικά έχετε πάθει το σύνδρομο του «Ήμουν κι εγώ εκεί» (FOMO); Έχετε ανάγκη να αποτυπώσετε το ντοκουμέντο της φυσικής τους παρουσίας σε ένα γεγονός που συζητά όλη η χώρα.

Ναι το κινητό, λειτουργεί ως αποδεικτικό στοιχείο ότι συμμετείχαν στη συλλογική εμπειρία του αποχαιρετισμού.

Μόνο που μετατρέπει το πένθος σε ένα είδος «αξιοθέατου». Ύστερα υπάρχει και ο ψηφιακός αποσυντονισμός και η αποστασιοποίηση: Η οθόνη του κινητού λειτουργεί σαν ασπίδα, σαν φίλτρο.

Άλλη μια σύγχρονη παθογένεια της ψηφιακής καθημερινότητας.

Στην εποχή του TikTok και του Instagram, η πραγματικότητα έχει αξία μόνο αν μετατραπεί σε «περιεχόμενο» (content). Ένα βίντεο από ένα τόσο φορτισμένο γεγονός μεταφράζεται άμεσα σε προβολές, likes και ψηφιακή επιβεβαίωση.

Η ανάγκη για το αποδεικτικό «ήμουν κι εγώ εκεί» μετατρέπει το πένθος σε ένα ιδιότυπο αξιοθέατο και τη συλλογική οδύνη σε κυνήγι για clout.

Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι η συναισθηματική αποστασιοποίηση που προκαλεί η ίδια η τεχνολογία.

Κοιτάζοντας μέσα από τον φακό, ο άνθρωπος παύει να είναι συμμετέχων και γίνεται παρατηρητής.

Η οθόνη λειτουργεί σαν ασπίδα που φιλτράρει την πραγματικότητα, μειώνοντας την ενσυναίσθηση.

Εκείνη τη στιγμή, ο χρήστης δεν συνειδητοποιεί ότι παραβιάζει την ιερότητα του θανάτου ή την ιδιωτική οδύνη μιας οικογένειας που καταρρέει· νιώθει απλώς ότι καταγράφει ένα «ιστορικό ντοκουμέντο».Όταν η ανάγκη για ένα ψηφιακό αποτύπωμα ισοπεδώνει τη στοιχειώδη ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σοβαρή ηθική κρίση.

Ο σεβασμός στον νεκρό και η διακριτικότητα απέναντι στον πόνο του άλλου δεν είναι ζήτημα τεχνολογίας, αλλά παιδείας.

Και όσο επιτρέπουμε στις οθόνες μας να μπαίνουν ανάμεσα σε εμάς και την ανθρωπιά μας, τόσο θα φτωχαίνει η πραγματική μας ζωή.

Συνέλθετε όσο είναι καιρός.

Και μια συμβουλή: μην λέτε παπάντζες όταν υπάρχουν γύρω σας κάμερες τηλεοπτικών συνεργείων. Γίνεστε ρεζίλι στο πανελλήνιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους