Original Post

Πλήρες Κείμενο:

38 χρόνια από το σπουδαιότερο metal γεγονός που συνέβη ποτέ στη χώρα.

Μία μπάντα στο δημιουργικό της απώγειο, με ήδη 7 καλλιτεχνικά αριστουργήματα στη σειρά μέσα σε 9 χρόνια, να συνιστούν την απόλυτα δίκαιη "θεοποίηση" της μέχρι να σβήσει ο Ήλιος.

Και μπορεί να περνάμε ωραία με την τωρινή 80's διαδυκτιακή παλινδρόμηση των social σε εκείνη την εποχή, αλλά η πραγματικότητα δεν ήταν ακριβώς τόσο λαμπερή και γκλαμουράτη. 8:30 έναρξη, κοπάνα απ'το σχολείο για να είμαστε 4:30 στη Νέα Φιλαδέλφεια από Ηλιούπολη, όπου 6:30 άνοιγαν οι πόρτες κι εμείς περιμέναμε την τρεχάλα για να προλάβουμε κάγκελο.

Αστυνομικές κλούβες τίγκα απ'έξω, όλος ο περιθωριακός κόσμος του σκληρού ήχου εκεί, άπειρες φάτσες που δεν έμπλεκες, ούτε καν σε έπαιρνε να γυρίσεις να κοιτάξεις.

Όποια συμπεριφορική και ενδυματολογική γραφικότητα μπορούσες να σκεφτείς, ήταν παρούσα.

Γιατί όλες οι rock φυλές ήταν εκεί σε μία βραδιά προσκύνημα στους απόλυτους πρεσβευτές ενός μουσικού ρεύματος που πάνω από όλα είχε λαϊκή προέλευση και τότε εκπροσωπούσε την αντίδραση σε κάθε εξουσία, μόδα, δηθενιά, καθωσπρεπισμό, mainstream κουλτούρα και κατεστημένο.

Είτε γουστάρουν κάποιοι είτε όχι, αυτή η μουσική τότε σήμαινε άλλα πράγματα στις ζωές των ανθρώπων σε σχέση με τον σημερινό αταυτοποίητο χυλό που είναι τώρα, χωρίς ρίζες, κοινωνικές αναφορές, χαρακτήρα και πολιτισμικό περιεχόμενο.

Αυτή είναι η αλήθεια που βιώσαμε τότε όσοι τυχεροί είμασταν μέσα, ζώντας την ιστορία τη στιγμή που συνέβαινε.

Χωρίς έπαρση, ωραιοποίηση, διαδύκτιο, social media ή γνώση του setlist.

Τα υπόλοιπα είναι ιστορίες νά'χαμε να λέγαμε, από ετεροχρονισμένους τιμητές μίας εποχής που δεν έζησαν και προσπαθούν να φέρουν στα μέτρα τους.

Κλείνω με πασέ ποιηματάκι που έγραψα σε παλαιότερη ανάρτηση μου και εύχομαι στους νεότερους όταν μεγαλώσουν να έχουν την ίδια λατρεία και εκτίμηση για τους παιδικούς τους ήρωες όπως η γενιά μου, χωρίς cancel culture και απομυθοποιήσεις.

Η μουσική ως τέχνη δεν είναι μόνο riff, νότες, εξώφυλλα, εφήμερα σουξέ, εφηβική πόρωση και εκτόνωση ενστίκτων.

Είναι πολιτισμός, κληρονομιά, αποκάλυψη αλήθειας και διαχρονικές αξίες που δε ντρέπεσαι να μεταφέρεις στα παιδιά σου.

Και κάθε καλλιτέχνης που αφήνει τέτοιο διαχρονικό έργο κάνοντας καλό στη ζωές των ανθρώπων, αξίζει να αγαπιέται και να μνημονεύεται εις το διηνεκές, πέρα από τα ελαττώματα ή τις αδυναμίες του.

Άλλωστε ποιος από μας είναι τέλειος για να κουνάει το δάχτυλο στο διπλανό του, τον απέναντι ή τον οποιονδήποτε! "Ήταν 13 Σεπτέβρη πίσω στο '88 στη δευτέρα του λυκείου ούτε καν 18 Μία μέρα χαραγμένη που ποτέ μου δεν ξεχνώ κάπου 20 χιλιάδες για τον Έβδομο το Γιο Φιλαδέλφεια με μπύρες όλοι εκεί από νωρίς Πήγανε να προσκυνήσουν τους θεούς της μουσικής Πρώτη metal συναυλία ατελείωτο το σοκ Σημαδεύει τη ζωή μας, Maiden-άρα με ΠΑΣΟΚ" Αγάπη μόνο! ❤️❤️❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους