Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ξεκίνησα να γράφω ένα κείμενο το πρωί βασισμένο σε διηγήσεις φίλων και σε ό,τι είχα διαβάσει από προχθές.

Είχε βγει σεντόνι, κάπως ήθελα να το μαζέψω αλλά μετά κι από αυτό που είδα στη λαϊκή αγρυπνία με όλο αυτόν τον κόσμο που με οδύνη αποχαιρετά το δικό της παιδί που τραγούδησε τον πόνο τους, που τους συντρόφεψε στα ξενύχτια τους, νομίζω ότι το μόνο ταιριαστό είναι να πω οτι αυτό το ξωτικό, που πήρε τόση αγάπη από τον κόσμο, έζησε στην τελική μια ζωή όπως την ήθελε ο ίδιος, αρχής γενομένης από αυτό που έλεγε μικρός όταν τον ρωταγαν τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει: Με λένε Γιώργο Μαζωνάκη, της Κλειώς και του Μανώλη και θα γίνω ηθοποιός-τραγουδιστής. Και έγινε. Τα σέβη μας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους