Η Μεγάλη Σκακιέρα. Αποκαλύπτοντας την ψυχολογική επιχείρηση (ψευτο-πανδημία-19), τους πρωταγωνιστές και το σχέδιο για ένα ψηφιακό μέλλον Αν δεν κατάλαβες ότι επρόκειτο για απάτη μέχρι πολύ αργά, μην...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτή ήταν η μεγαλύτερη ψυχολογική επιχείρηση στην ιστορία, χωρίς καμία εξαίρεση, η οποία είχε σχεδιαστεί τουλάχιστον μια δεκαετία νωρίτερα.

Περιλάμβανε μια εκτεταμένη τηλεοπτική εκστρατεία που διεξαγόταν 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα.

Περιλάμβανε κάθε ραδιοφωνικό σταθμό να μεταδίδει συνεχώς συμπυκνωμένο φόβο.

Οι εφημερίδες συναγωνίζονταν για το ποια θα δημοσίευε τους πιο τρομακτικούς και υπερβολικούς τίτλους.

Οι διασημότητες έκαναν ουρά για να πάρουν το λόγο.

Το διαδίκτυο… λοιπόν, το διαδίκτυο ήταν πιο επιφυλακτικό στην αρχή, κάτι που στη συνέχεια οδήγησε σε λογοκρισία και παρακολούθηση.

Και πρώτα απ’ όλα – γιατί τα μέσα ενημέρωσης ευθυγραμμίστηκαν με την επίσημη αφήγηση; Επειδή, στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα μέσα ενημέρωσης απειλήθηκαν με αντίποινα από την Ofcom σε περίπτωση που αρνούνταν να συνεργαστούν.

Και η διαφήμιση.

Είναι πολύ δύσκολο να πεις «όχι», όταν ένα πολύ μεγάλο μέρος των διαφημιστικών σου εσόδων προέρχεται από τη φαρμακευτική βιομηχανία, όπως συνέβαινε στις ΗΠΑ, ή όταν τα μέσα ενημέρωσης εξαρτώνται άμεσα από κρατική χρηματοδότηση, όπως συνέβαινε στη Νέα Ζηλανδία (και σε άλλες χώρες). Όμως το διαδίκτυο αποδείχθηκε πιο δύσκολο καρύδι να σπάσει, γιατί ενώ η ανοιχτή συζήτηση είχε σχεδόν εξαλειφθεί εντελώς στο Twitter και στο Facebook, περισσότεροι «υπόγειοι» ιστότοποι άνθισαν σε αυτό το περιβάλλον, με τη βάση χρηστών του Telegram να ξεπερνά εκείνη του Twitter στα τέλη του 2020.

Σταδιακά εμφανίστηκαν και άλλοι ιστότοποι. Το Parler. Το Gettr. Το TruthSocial.

Έριξαν τις καλύτερες κατηγορίες τους. Ρατσιστές! Φασίστες! Ομοφοβικοί! Σεξιστές! Δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε το Telegram, αλλιώς είστε ΝΑΖΙ, καταλαβαίνετε – ΝΑΖΙ! Αλλά δεν πέτυχε.

Κάθε μήνα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι εντάσσονταν στα κανάλια που παρέμεναν ανοιχτά για ελεύθερη συζήτηση, ενώ οι κοινότητες ανέπτυσσαν την τεχνολογία της επόμενης γενιάς, εστιάζοντας σε αποκεντρωμένα, κατανεμημένα δίκτυα.

Και αυτό, με τη σειρά του, σήμαινε ότι οι άνθρωποι θα επέστρεφαν στο Facebook και στο Twitter με όλο και πιο επιθετική διάθεση.

Εγώ, προσωπικά, είδα την αναλογία σχολίων να μεταβάλλεται από 50:1 σε μια δανική ομάδα στο Facebook σε 10:1, και στη συνέχεια σε 3:1. Είδα τις αναρτήσεις του ΠΟΥ να μετατρέπονται από σημείο συνάντησης για κόλακες σε στόχο βομβαρδισμού με σχόλια που τις καταγγέλλουν.

Είδα τον Boris Johnson να περνάει σταδιακά από χιλιάδες και χιλιάδες σχόλια και «likes» σε εκατοντάδες και, περιστασιακά, σε δεκάδες.

Φυσικά, όλα θετικά.

Όλα τα αρνητικά σχόλια «τακτοποιήθηκαν». Παραδόξως, όμως, οι ζωντανές μεταδόσεις έδειχναν την πραγματική εικόνα, και η «ιστορία» είχε αλλάξει εντελώς μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου.

Στην πραγματικότητα, καθώς εμφανίστηκε η παραλλαγή Όμικρον — και ξεφούσκωσε — φαινόταν ότι το 2022 θα έφερνε μια σημαντική στροφή στην κοινή γνώμη στο Facebook.

Και οι συζητήσεις στις δανικές ομάδες; Μέχρι τότε, τα περισσότερα σχόλια ήταν αντίθετα με την επίσημη «ιστορία». Και τότε με απέκλεισαν.

Η λογοκρισία «προβληματικών» αναρτήσεων, η αφαίρεση ενοχλητικών επίσημων δεδομένων και η δημοσίευση απολύτως τεκμηριωμένων πληροφοριών που αφαιρούνταν με την αιτιολογία του «spamming» και για άλλους παράλογους λόγους δεν ήταν αρκετή.

Άρχισαν να αποκλείουν ανθρώπους για το τίποτα.

Αλλά ούτε αυτό έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Όχι, το διαδίκτυο αποδείχθηκε σοβαρό πρόβλημα για τους παίκτες αυτού του παιχνιδιού, και γι’ αυτό τώρα επιτίθενται σε αυτό το πρόβλημα μέσω της αλλαγής του δημοσίου δικαίου με τη βοήθεια των διάφορων ομάδων επιρροής τους.

Ο πρωταρχικός στόχος του παιχνιδιού ήταν οι Ψηφιακές Ταυτότητες για Όλους.

Αυτό φυσικά θα οδηγούσε στα CBDC, κάτι που ήταν προφανές για πολλούς.

Έτσι, κατά κάποιο τρόπο, είναι ο ίδιος στόχος – εκτός από το ότι δεν είναι, επειδή οι ψηφιακές ταυτότητες επιτρέπουν επίσης κάτι πολύ πιο ύπουλο: την παγκόσμια παρακολούθηση.

Και αυτό θα το εξετάσουμε αργότερα, αλλά τα στοιχεία εδώ είναι σημαντικά.

Για την υλοποίηση του γενικού σχεδίου, χρειάστηκαν πολλοί παράγοντες, μεταξύ των οποίων και ο Neil Ferguson, του οποίου ο ελαττωματικός, μη δοκιμασμένος και άχρηστος πηγαίος κώδικας χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργηθούν οι τρομακτικές προβλέψεις, παρά το γεγονός ότι δεν είχε υποβληθεί ποτέ σε «επιστημονική αξιολόγηση» και παρά το ότι είχε ήδη επινοήσει γελοίες προβλέψεις το 2005.

Είχαμε επίσης τον Boris Johnson να λέει ψέματα ότι ήταν άρρωστος.

Αν ήταν πραγματικά τόσο άρρωστος, δεν θα μπορούσε με τίποτα να συμπεριφέρεται τόσο άνετα, όπως συνέβη αργότερα κατά τη διάρκεια του «partygate». Φυσικά, ο Matt Hancock έπαιξε επίσης καθοριστικό ρόλο από νωρίς, όπως και οι φαινομενικά ορθολογικές προσεγγίσεις των Patrick Vallance και Christopher Whitty, που εγγυόντουσαν να παρουσιάζουν πάντα το χειρότερο σενάριο ως το καλύτερο. Στις ΗΠΑ, φυσικά, είχαμε τη Deborah Birx και τον Anthony Fauci, που έλεγαν ψέματα με χαρά.

Στην πραγματικότητα, στο παρασκήνιο, υπήρχαν ακόμη περισσότεροι – όπως ο Jeremy Farrar της Wellcome, που κάλυψε τη θεωρία της διαρροής από εργαστήριο, πιθανώς δωροδοκώντας τον Kristian Andersen με εκατομμύρια σε «επιχορηγήσεις έρευνας» σε συνεργασία με τον Edward Holmes, στο πλαίσιο της μελέτης: «The proximal origin of SARS-CoV-2». Ωστόσο, δύο καθοριστικές προσωπικότητες που ξέφυγαν από την εντατική εξέταση στις πρώτες μέρες ήταν το ισχυρό ζευγάρι Heidi Larson και Peter Piot.

Το «Vaccine Confidence Project» ήταν εγχείρημα της Larson, ενώ ο Piot δρούσε ως σύμβουλος ανώτερων ηγετών πίσω από τα παρασκήνια.

Ήταν παντού και παντού κατά την περίοδο που προηγήθηκε της πανδημίας του κορονοϊού, κατά τα αρχικά στάδια.

Στην πραγματικότητα, κοιτάζοντας πίσω τώρα, είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι η πανταχού παρουσία τους δεν υποδήλωνε ότι κάτι παράξενο συνέβαινε. Η Χάιντι εξακολουθεί να δραστηριοποιείται, προωθώντας τη νέα της πρωτοβουλία «Global Listening Project». Περισσότερα για αυτό αργότερα, όπου θα εξετάσουμε επίσης τι κάνει ο Πιότ από τότε που φέρεται να αποσύρθηκε.

Έχουμε επίσης τον ίδιο τον Tedros του ΠΟΥ, την κομμουνίστρια της ανεξάρτητης SAGE, Susan Mitchie, και φυσικά, τον Bill Gates.

Στην πραγματικότητα, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, ο Bill Gates έχει την τάση να εμφανίζεται εκεί που τον περιμένεις λιγότερο.

Και περισσότερο.

Έχει επίσης ένα απίστευτο ποσοστό επιτυχίας 100% όσον αφορά τις δωρεές προς τους κορυφαίους οργανισμούς που σχετίζονται με τον κορονοϊό – Wellcome, ΠΟΥ, GAVI, CGD.

Όλοι χρηματοδοτούνται από τον Gates, και όχι μόνο.

Έχουμε επίσης τον Thierry Breton της ΕΕ, του οποίου η αποστολή ήταν να περάσει κρυφά την Ψηφιακή Ταυτότητα κάτω από τη μύτη του κοινού, την Ursula vd Leyen, η οποία έφτιαξε τη συμφωνία για τα εμβόλια με την Pfizer και στη συνέχεια κατέστρεψε τα αποδεικτικά στοιχεία.

Όσον αφορά τις ταυτότητες, με βάση την πρώιμη εργασία της Claire Sullivan με τον Tony Blair, αυτό προωθήθηκε μέσω του Center for Global Development, από όπου ο Joseph Atick το μετέφερε στο Ινστιτούτο Alan Turing, και ο Alan Gelb στην Παγκόσμια Τράπεζα, από όπου εισήχθησαν κρυφά στο ψηφιακό πιστοποιητικό εμβολιασμού της ΕΕ, όπως παρουσιάστηκε το 2021 από τον Alan Gelb και υιοθετήθηκε πρόσφατα από τον ΠΟΥ.

Όλα αυτά όμως εκτείνονται και στον τομέα της άμυνας, όπου ξεχωρίζει ο JC Smart του Georgetown, ενώ για τη χρηματοδότηση βασίστηκαν στη DARPA και στο CDC, καθώς και στο NORAD και στη GSMA, που παρέχουν το απαραίτητο πλαίσιο για την παγκόσμια επιτήρηση.

Όλα αυτά, φυσικά, σε συνεργασία και με ιδιωτικές εταιρείες — πολλές από τις οποίες χρηματοδοτούνται από τους Gates και Rockefeller— οι οποίες αξιοποιούν το εν λόγω πλαίσιο και το μεταμφιέζουν έξυπνα ως μέριμνα για την υγεία ή την κλιματική αλλαγή, την οποία πρέπει να εφαρμόσουμε αμέσως (αλλιώς θα σας παρουσιάσουν ως ανθρώπους που θέλουν να σκοτώσουν γιαγιάδες και βρέφη). Η πραγματικότητα είναι το θέμα – είτε πρόκειται για την κλιματική αλλαγή είτε για την υγεία – δεν έχει σημασία.

Η λύση είναι πάντα η ίδια, μόνο η αιτιολόγηση αλλάζει.

Ο λόγος είναι προφανής: η αναφερόμενη αιτία δεν είναι παρά ένα πρόσχημα.

Και όλα αυτά βασίστηκαν σε υποχωρητικούς πολιτικούς ηγέτες, μερικοί από τους οποίους διασκέδαζαν ενώ μας έλεγαν να φοράμε μάσκες και να μένουμε μέσα στα σπίτια μας.

Άλλοι εργάζονταν στον ΟΗΕ, προωθώντας τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης, και μέσω του ΠΟΥ, ο οποίος επί του παρόντος προσπαθεί να επιβάλει το ψηφιακό πιστοποιητικό εμβολιασμού της ΕΕ (δηλ. την Ψηφιακή Ταυτότητα), μαζί με τη συμφωνία για την πανδημία.

Έχουμε, επιπλέον, βουλευτές, όπως ο βρετανός βουλευτής των Τόρις, Damian Collins, ο οποίος απέκρυψε από το κοινό τη συμμετοχή του στη Διατλαντική Ομάδα Εργασίας Υψηλού Επιπέδου για τον Έλεγχο Περιεχομένου στο Διαδίκτυο και την Ελευθερία της Έκφρασης (Transatlantic High Level Working Group on Content Moderation Online and Freedom of Expression). Μια στιγμή, δεν είναι αυτός ο βουλευτής που προωθεί τον «Νόμο για την Ασφάλεια στο Διαδίκτυο»; Συνήθως, οι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΣΒΑ-SDG) του ΟΗΕ ήταν ο δηλωμένος στόχος.

Όμως, ο ΟΗΕ δραστηριοποιήθηκε επίσης στο μέτωπο της λογοκρισίας, όπου, μαζί με το BBC, ίδρυσε την «Πρωτοβουλία Αξιόπιστων Ειδήσεων» (Trusted News Initiative) και το «Verified», σε συνεργασία με επαγγελματίες υποκινητές, την Purpose Campaigns, της οποίας ο ιδρυτής, εντελώς τυχαία, είναι Νέος Παγκόσμιος Ηγέτης του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF) και έχει ιστορικό συνεργασίας με τον Bill Gates και τον George Soros.

Όσον αφορά το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF), υπέγραψε συμφωνία με τον ΟΗΕ για συνεργασία σχετικά με την «Ατζέντα 2030», η οποία ουσιαστικά είναι οι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs) και περιλαμβάνει τον ελάχιστα γνωστό στόχο 16.9, ο οποίος λειτουργεί ως «Δούρειος Ίππος» για τις ψηφιακές ταυτότητες.

Στη συνέχεια, το BBC προχώρησε στη δημιουργία του Verify και το στελέχωσε με την επαγγελματία ψεύτρα Marianna Spring, η οποία φαίνεται να είναι εντελώς ανίκανη να πει την αλήθεια, ακόμα και όταν βρίσκεται σε δύσκολη θέση.

Και υπάρχουν και άλλα.

Πολλά, πάρα πολλά περισσότερα σε όλη αυτή την ιστορία.

Δεν προσπάθησα καν να συμπεριλάβω άλλες κεντρικές προσωπικότητες όπως ο Christian Drosten, ο Peter Dazsak ή η Gill Whitehead.

Αν το έκανα, θα μπορούσα ουσιαστικά να γράφω για αυτό το θέμα για πάντα.

Ήταν μια εξωφρενικά περίπλοκη επιχείρηση με πολλά κινούμενα μέρη.

Είναι μάλιστα αρκετά εντυπωσιακό το γεγονός ότι δεν κατέρρευσε από μόνη της πριν συμβεί αυτό.

Αλλά ίσως γι’ αυτό ακριβώς ξεκίνησε η άσκηση για την πανδημία, το «Event 201», αμέσως μετά την έναρξη της «Δεκαετίας Δράσης» του ΟΗΕ, σηματοδοτώντας μια επιθετική ώθηση για την εφαρμογή των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDG). Α, και ανέφερα ότι αυτό συνέπεσε με το πρώτο θετικό δείγμα κορονοϊού; Ή ότι ο ιστότοπος της «Ατζέντας Εμβολιασμού» καταχωρήθηκε ακριβώς την ίδια στιγμή; Ή ότι η «Πρωτοβουλία Αξιόπιστων Ειδήσεων» του BBC ξεκίνησε επίσης ακριβώς την ίδια στιγμή; Όχι.

Λοιπόν, ετοιμαστείτε.

Διότι υπάρχουν τόσες πολλές απίστευτα εξαιρετικές συμπτώσεις που είναι κάπως δύσκολο να τις παρακολουθήσει κανείς. Ή να τις πιστέψει. https://apollodoros.substack.com/p/7ec @ακόλουθοι @highlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους