Άτομα που έχουν εμβολιαστεί κατά της ιλαράς μπορούν ακόμα να προσβληθούν και να μεταδώσουν τον ιό σε άλλους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να ξεκινήσουν σημαντικές αλυσίδες μετάδοσης, σύμφωνα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στις 14 Αυγούστου στο επιστημονικό έντυπο Expert Review of Vaccines , εξέτασε δεκαετίες στοιχείων σχετικά με τη μετάδοση της ιλαράς από άτομα που είχαν λάβει τουλάχιστον μία δόση εμβολίου που περιείχε ιλαρά.

Ερευνητές στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας του Οντάριο εντόπισαν 70 εμβολιασμένα άτομα που μετέδιδαν ιλαρά, με αποτέλεσμα 237 άμεσα συνδεδεμένα δευτερογενή κρούσματα.

Όταν οι ερευνητές συμπεριέλαβαν επόμενες γενιές μόλυνσης, 812 κρούσματα ιλαράς συνδέθηκαν με τη μετάδοση από εμβολιασμένα άτομα. «Οι μεταδόσεις ιλαράς από εμβολιασμένα κρούσματα, αν και σχετικά σπάνιες, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στις έρευνες δημόσιας υγείας, καθώς τέτοιες μεταδόσεις μπορούν να συμβάλουν σε επιδημίες», έγραψαν οι συγγραφείς.

Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης αποδίδουν συστηματικά τις επιδημίες ιλαράς σε μη εμβολιασμένα άτομα και σε συρροές άρνησης εμβολιασμού, συχνά παράλληλα με δεδομένα από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειονότητα των κρουσμάτων εμφανίζεται σε άτομα που δεν έχουν ιστορικό εμβολιασμού κατά της ιλαράς-παρωτίτιδας-ερυθράς (MMR). Για παράδειγμα, το Reuters απέδωσε τον σχετικά υψηλότερο αριθμό κρουσμάτων ιλαράς το 2026 στο κίνημα για την ιατρική ελευθερία και στα μειωμένα ποσοστά εμβολιασμού.

Καλύπτοντας επιδημίες στο Τέξας πέρυσι, οι New York Times ανέφεραν ότι η ιλαρά είχε «ξεπεράσει τις ανεμβολίαστες κοινότητες». Η πρόσφατη κάλυψη αναφερόμενων θανάτων που σχετίζονται με «ιλαρά» στην Πενσυλβάνια έχει υπογραμμίσει σταθερά το γεγονός ότι οι νεκροί ήταν Άμις , μια κοινότητα που συνήθως δεν εμβολιάζει.

Ωστόσο, έχουν εξαπλωθεί κρούσματα και μεταξύ εμβολιασμένων ατόμων.

Το 2011, ένα πλήρως εμβολιασμένο άτομο στη Νέα Υόρκη μόλυνε και άλλα άτομα.

Σε κρούσματα ιλαράς στην Ιταλία, μεταξύ 2017 και 2021 , πολλά εμβολιασμένα άτομα μολύνθηκαν.

Το ίδιο ίσχυε και για ένα ξέσπασμα ιλαράς το 2025 στο Κολοράντο , όταν πολλοί άνθρωποι που είχαν προσβληθεί από ιλαρά είχαν εμβολιαστεί πλήρως.

Τα ξεσπάσματα σε σχολεία και πανεπιστήμια στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 οδήγησαν το CDC να αυξήσει τη συνιστώμενη δόση του εμβολίου σε δύο δόσεις.

Μόνο μία από τις σχεδόν 12.000 δημοσιεύσεις εκτίμησε την αποτελεσματικότητα του εμβολίου Οι συγγραφείς της μετα-ανάλυσης αναζήτησαν πέντε μεγάλες επιστημονικές βάσεις δεδομένων, μαζί με γκρίζα βιβλιογραφία και πόρους από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων.

Εντόπισαν 11.911 αρχεία που έχουν αξιολογηθεί από ομοτίμους και 22 αρχεία γκρίζας βιβλιογραφίας.

Από αυτές, μόνο 33 μελέτες πληρούσαν τα κριτήριά τους, ανέφεραν.

Οι περισσότερες από αυτές ήταν έρευνες για επιδημίες.

Δώδεκα από τις επιδημίες σημειώθηκαν στις ΗΠΑ.

Μεταξύ των 890 εμβολιασμένων ατόμων με ιλαρά που εντοπίστηκαν στις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν, τα 70 — ή το 7,9% — μετέδωσαν τη λοίμωξη σε κάποιον άλλο.

Αυτά τα 70 κρούσματα προκάλεσαν 237 άμεσες δευτερογενείς μολύνσεις, με διάμεσο αριθμό δύο μεταδόσεων ανά εμβολιασμένο κρούσμα.

Μεμονωμένα κρούσματα μετέδωσαν την ιλαρά σε ένα έως 69 άτομα.

Τριάντα από τις 33 μελέτες περιείχαν πληροφορίες σχετικά με τις επόμενες γενιές μόλυνσης.

Σε όλες αυτές τις μελέτες, οι ερευνητές εντόπισαν 812 κρούσματα ιλαράς που θα μπορούσαν να αποδοθούν στη μετάδοση από ένα εμβολιασμένο άτομο.

Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της μετάδοσης από άτομα που είχαν λάβει μία δόση του εμβολίου έναντι εκείνων που είχαν λάβει δύο δόσεις.

Μόνο λίγες από τις μελέτες ανέφεραν εάν οι ίδιοι οι μεταδότες νόσησαν.

Μεταξύ των 19 που είναι γνωστό ότι έχουν προσβληθεί από ιλαρά, περισσότεροι από τους μισούς αναφέρθηκε ότι είχαν ήπια κρούσματα. «Η εργασία αποτελεί μια καυστική κριτική της δημοφιλούς αφήγησης, από τους ίδιους τους ανθρώπους που πιστώνονται για τη συγγραφή της», δήλωσε ο Καρλ Γιαμπλονόφσκι, Ανώτερος Ερευνητής της Υπηρεσίας Υγείας των Παιδιών. «Από τις 11.911 δημοσιεύσεις και τις 22 αναφορές στην γκρίζα βιβλιογραφία, μόνο μία επιχείρησε να εκτιμήσει την αποτελεσματικότητα του εμβολίου στην πρόληψη της μετάδοσης », είπε. «Η εκτίμηση δεν ήταν στατιστικά διαφορετική από τους μη εμβολιασμένους». Αυτό σημαίνει ότι οι συγγραφείς δεν γνώριζαν αν ένα μερικώς ή πλήρως εμβολιασμένο άτομο ήταν περισσότερο ή λιγότερο πιθανό να μεταδώσει την ασθένεια σε σχέση με ένα μη εμβολιασμένο άτομο. Ο Jablonowski είπε ότι οι υποστηρικτές του εμβολίου κατά της ιλαράς δεν είναι σε θέση να ποσοτικοποιήσουν πόσο καλά προστατεύει στην πραγματικότητα το εμβόλιο από τη μετάδοση της ιλαράς, επειδή οι επιστήμονες δεν το μελετούν. «Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι δεν μελετάμε». Γιατί τα εμβόλια μερικές φορές αποτυγχάνουν; Οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα εμβόλια μπορούν να αποτύχουν για έναν από τους δύο λόγους: «πρωτογενή» αποτυχία, όπου ο εμβολιασμός δεν παράγει επαρκή ανοσολογική απόκριση, ή «δευτερογενή» αποτυχία, όπου η ανοσία εξασθενεί με την πάροδο του χρόνου.

Ωστόσο, μόνο λίγες από τις μελέτες που εξέτασαν οι συγγραφείς παρείχαν στο εργαστήριο τις απαραίτητες πληροφορίες για να διερευνήσουν γιατί το εμβόλιο απέτυχε να προστατεύσει τα άτομα που ανέπτυξαν ιλαρά παρά το γεγονός ότι είχαν εμβολιαστεί.

Ο αρθρογράφος υγείας Sayer Ji πρότεινε ότι είναι πιθανό, όπως υποστήριξαν οι συγγραφείς, τα μολυσμένα εμβολιασμένα άτομα να είχαν πρωτοεμφανιζόμενες λοιμώξεις του ιού της ιλαράς άγριου τύπου.

Ωστόσο, είναι επίσης πιθανό να απέκτησαν ένα στέλεχος εμβολίου - μια εκδοχή του ιού που μεταλλάχθηκε ως απόκριση στα εμβόλια.

Έχουν υπάρξει ορισμένες αναφορές για εμβολιασμένα άτομα που αρρώστησαν με ένα στέλεχος ιλαράς που προερχόταν από το εμβόλιο.

Αυτό το άρθρο χρηματοδοτήθηκε από κριτικούς στοχαστές όπως εσείς. Το Defender υποστηρίζεται 100% από τους αναγνώστες.

Δεν υπάρχουν εταιρικοί χορηγοί.

Δεν υπάρχουν paywalls.

Οι συγγραφείς και οι εκδότες μας βασίζονται σε εσάς για να χρηματοδοτήσετε ιστορίες σαν κι αυτή, τις οποίες τα mainstream μέσα ενημέρωσης δεν θα γράψουν.

Παρακαλώ κάντε μια δωρεά σήμερα Οι συγγραφείς λένε ότι τα μη εμβολιασμένα κρούσματα εξακολουθούν να προκαλούν επιδημίες Οι συγγραφείς δήλωσαν ότι η αποτυχία του εμβολίου παραμένει σπάνια και ότι μόνο ένα μικρό ποσοστό των εμβολιασμένων ατόμων που εκτίθενται σε ιλαρά αναπτύσσουν την ασθένεια, ενώ ένα ακόμη μικρότερο ποσοστό τη μεταδίδει.

Ως αποτέλεσμα, δήλωσαν ότι τα κρούσματα ιλαράς εξακολουθούν να «οφείλονται σε μη εμβολιασμένα κρούσματα». Ωστόσο, δήλωσαν ότι τα ευρήματά τους δεν παρείχαν «καμία απόδειξη που να αντικρούει» την επικρατούσα άποψη ότι τα εμβολιασμένα άτομα με πρωτοεμφανιζόμενη ιλαρά είναι πολύ λιγότερο πιθανό να μεταδώσουν τον ιό σε σχέση με τα μη εμβολιασμένα άτομα. Ο Τζι σημείωσε ότι οι συγγραφείς προέρχονται από μια ομάδα ερευνητών, αξιωματούχων δημόσιας υγείας και συμβούλων της βιομηχανίας εμβολίων που είναι βαθιά αφοσιωμένοι στην προώθηση των εμβολίων. «Δεν είναι ξένοι που δημιουργούν αμφιβολίες», έγραψε.

Είναι «οι άνθρωποι που αφιέρωσαν την καριέρα τους στην οικοδόμηση του πλαισίου εξάλειψης της ιλαράς». Η δήλωση περί σύγκρουσης συμφερόντων δείχνει ότι ένας από τους συγγραφείς, ο Δρ. Walter A. Orenstein , είναι σύμβουλος για τις Merck, Sanofi και Moderna.

Είναι επίσης ο πρώην διευθυντής του Προγράμματος Εμβολιασμού των ΗΠΑ στο CDC και ο πρώην βοηθός γενικός χειρουργός και συν-επιμελητής του «Plotkin's Vaccines», ενός κορυφαίου εγχειριδίου εμβολίων. Άλλοι συγγραφείς εργάζονται για τον ΠΟΥ ή για μεγάλους καναδικούς ιατρικούς οργανισμούς. @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους