Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Επιλέγω να παραμένω ο εαυτός μου, ακόμη κι όταν ο δρόμος μου δεν μοιάζει με των άλλων.

Να ενθουσιάζομαι ακόμη με μια όμορφη λέξη.

Με ένα αυθόρμητο χαμόγελο.

Με τα χρώματα του ουρανού λίγο πριν δύσει ο ήλιος.

Με τον ήχο της θάλασσας.

Με το άρωμα ενός λουλουδιού.

Με ένα τραγούδι που με κάνει να δυναμώνω την ένταση χωρίς κανέναν ιδιαίτερο λόγο.

Επιλέγω να αγαπώ με αλήθεια.

Να βάζω πάθος σε όσα έχουν σημασία για μένα.

Να δοκιμάζω καινούργια πράγματα.

Να αλλάζω γνώμη όταν αλλάζω κι εγώ.

Να λέω «όχι» σε δρόμους που δεν μου ταιριάζουν, ακόμη κι αν όλοι γύρω μου τους θεωρούν σωστούς.

Και κυρίως, επιλέγω να μη γίνω τόσο «λογική» ώστε να ξεχάσω να ονειρεύομαι.

Γιατί μεγαλώνοντας δεν χρειάζεται να χάσουμε τον αυθορμητισμό, την περιέργεια και την ικανότητά μας να συγκινούμαστε.

Δεν θέλω απλώς να περνούν οι μέρες μου.

Θέλω να υπάρχουν μέσα τους πράγματα που με κάνουν να νιώθω ότι ζω. Κι αν αυτό μοιάζει με λίγη «τρέλα» σε έναν κόσμο που μας ζητά συχνά να χωρέσουμε σε καλούπια… τότε επιλέγω να κρατήσω λίγη από αυτή την όμορφη τρέλα μέσα μου….!!! ~Στέλλα Θώμου~

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους