Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σας πείραξε το παρακάτω σχόλιο , ε; Αυτοκριτική μηδέν. Πονάει η αλήθεια, γκαρντάσια.

Αλλά ξέρετε κάτι; Κι εσείς μας πονέσατε.

Κι επειδή είμαι Μακεδόνας, δε θα σας χαϊδέψω τα ούμπαλα.

Αυτά στους Αθηναίους, όχι σ' εμένα.

Και η αλήθεια είναι ότι όταν ασκείς κριτική για αθλιότητες τρίτων, κοιτάς πρώτα εσύ να μην κάνεις τις ίδιες και χειρότερες.

Κατεδαφιζόμεθα, όπως έγραψε και η Διδώ Σωτηρίου.

Και κατεδιαφιζόμεθα όταν ξοδεύουμε και εξαντλούμε τον ενθουσιασμό μας για ό,τι είναι ξεπεσμένο.

Η «διασκέδαση» ως μέσον συλλογικής αποχαύνωσης, είναι ο εχθρός της ελπίδας.

Διότι όταν συμβεί το απευκταίο επέρχεται η συντριβή.

Χωρίς ψυχικά εφόδια δεν μπορούν οι άνθρωποι, αλλά και χωρίς συνεκτικά εφόδια δεν μπορούν οι κοινωνίες, να αντιμετωπίσουν κρίσεις. Καταρρέουν.

Δε φτάσαμε τυχαία ως εδώ.

Υπήρχαν λόγοι που τελικά καταφέραμε και περπατήσαμε μια ιστορία αιώνων, απέναντι σε κάθε μαθηματική πιθανότητα να υπάρχουμε.

Για τη διασκέδαση ως μέσο κοινωνικής χειραγώγησης προειδοποιούσε ο δυστοπικός συγγραφέας Άλντους Χάξλεϋ.

Ενώ στη δυστοπική κοινωνία του ο Τζωρτζ Όργουελ φοβόταν ότι οι άνθρωποι θα ελέγχονται μέσω της πρόκλησης πόνου, ο Χάξλεϋ, αντίθετα, φοβόταν ότι θα ελέγχονται μέσω της πρόκλησης ευχαρίστησης.

Ο πρώτος φοβόταν την υποτέλεια ενώ ο δεύτερος την γενικότερη αφασία. Ο Όργουελ προειδοποιούσε ότι θα μας καταστρέψουν αυτά που μισούμε, ενώ ο Χάξλεϋ φοβόταν ότι θα μας καταστρέψουν τελικά αυτά που αγαπάμε.

Τί εννοώ: Η διαρκής αναζήτηση για την εφήμερη διασκέδαση καταστρέφει την ετοιμότητα για το δύσκολο.

Αυτός που βολεύεται υποτάσσεται.

Καταντάς ανίκανος να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα όταν αυτή πάψει να είναι ευχάριστη.

O άνθρωπος που υποφέρει μπορεί να αντιδράσει.

Ο άνθρωπος όμως που είναι διαρκώς ευχαριστημένος, απορροφημένος και απασχολημένος με την κατανάλωση μπορεί να μην αισθανθεί ποτέ την ανάγκη να αντιδράσει.

Ελέγχεται επειδή είναι διαρκώς ικανοποιημένος.

Ο ανικανοποίητος είναι το πρόβλημα γι' αυτούς, των οποίων η εξουσία δήθεν σας ενοχλεί.

Δε σας θέλουν απαθείς, διότι η απάθεια ίσως εκτονωθεί κάπου, κάποτε.

Κάνουν κάτι πιο αποτελεσματικό, σας θέλουν εξαντλημένους με εφήμερους και ευτελείς στόχους, αποδομώντας το όραμα, για να αντικαταστήσουν τελικά την ελευθερία με "ευτυχία". Ευτυχία που διαρκεί λίγο σαν το πρεζόνι που θέλει να πάρει την επόμενη δόση μετά την προηγούμενη.

Αυτή η ευτυχία δεν έχει ευθύνη, η ελευθερία έχει.

Ναι, να διασκεδάσετε, όμως το κάθε πράμα στον χώρο που πρέπει.

Ναι, να διασκεδάσουμε, χωρίς όμως να βεβηλώσουμε ή να προκαλέσουμε.

Ναι, να διασκεδάσουμε, αλλά χωρίς να τα ισοπεδώσουμε όλα.

Εσείς εισβάλατε σε ξένο terittorium και το κατουρήσατε.

Το μαρκάρατε με το κατούρημα, όπως κάνουν τα ζώα, για να οριοθετήσουν τον χώρο.

Ιδιωτικοποιήσατε το μνημείο, αλλάξατε τον λόγο για τον οποίον βρίσκεται εκεί.

Το εμπορευματοποιήσατε.

Το "πουλήσατε". Ο στόχος (μου) δεν είναι η απαγόρευση της χαράς αλλά η αποκατάσταση του μέτρου.

Η προσωπική ελευθερία έχει και κοινωνικά όρια.

Θες εσύ να περάσεις καλά; Ουδένα εμπόδιο σε αυτό.

Σου απαγορεύω, να θεωρείς, ότι επειδή θες να διασκεδάσεις εσύ, τότε όλα σου επιτρέπονται, δηλαδή να προσβάλεις τα δικά μου ιερά και όσια.

Η αλαζονεία είναι η τελευταία πράξη πριν την πτώση.

Κρίμα να βλέπω τη Θεσσαλονίκη ως σκηνικό κατεδάφισης.

Τώρα, θα μου πείτε, γιατί μιλάω σε δεύτερο πληθυντικό.

Φταίτε όλοι; ΝΑΙ, άμεσα ή έμμεσα, περισσότερο ή λιγότερο ΟΛΟΙ! Ίσως ξυπνήσετε. Διότι ΕΣΕΙΣ πρέπει να δώσετε στους τοπικούς άρχοντές σας να καταλάβουν ποια είναι τα όρια και γιατί πρέπει να υπάρχουν.

Αν αντίθετα θίχτηκες επειδή είσαι Σαλονικιός ή Σαλονικιά, βγάλε τον σκασμό. Η Θεσσαλονίκη είναι η προαιώνια πρωτεύουσα της Μακεδονίας μας.

Όταν ντραπείτε, θα το θεωρήσω καλό σημάδι. Εσείς οι ίδιοι πρέπει πρώτοι να αντιδράσετε. Μη διαμαρτύρεστε, επειδή αποφασίσαμε να το κάνουμε εμείς. @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους