Δεν ήταν άλλος ένας, αλλά Ένας Μπορεί να ξέραμε, να τραγουδήσαμε τραγούδια του, να έγινε το poster boy μιας γενιάς αλλά ίσως τώρα για πολλούς από εμάς, βλέποντας δίπλα δίπλα, τραγούδια του...

Πλήρες Κείμενο:

Δεν ήταν άλλος ένας, αλλά Ένας Μπορεί να ξέραμε, να τραγουδήσαμε τραγούδια του, να έγινε το poster boy μιας γενιάς αλλά ίσως τώρα για πολλούς από εμάς, βλέποντας δίπλα δίπλα, τραγούδια του, συνεντεύξεις, την πορεία του, τις εμφανίσεις του, τις μεταμορφώσεις του, την εξέλιξή του, τα γεγονότα της ζωής του καταλαβαίνουμε ότι ο Μαζωνάκης δεν ήταν άλλος ένας, αλλά Ένας.

Παρακολουθώ διαδοχικά έναν άνθρωπο συγκροτημένο, με άποψη, με ηθικό βάρος, με άποψη που δεν γυρίζει συνεχώς στον εαυτό του, δεμένο με την πραγματικότητα, που δεν τον έχει ακουμπήσει η γλίτσα της δημοσιότητας.

Ένα άνθρωπο που προσπαθεί να συναρμολογήσει τον εαυτό του, που αγωνιά για τα κομμάτια που του λείπουν.

Μάλλον οι περισσότεροι ανακαλύπτουμε έναν καλλιτέχνη που πειραματιζόταν, δεν βολευόταν, που πέρα από τις εκκεντρικότητες είχε μια βαθιά αγωνία να καταλάβει πού πατάει και πού βρίσκεται, ένα τρυφερό, εύθραυστο παιδί που βοηθούσε, που άκουγε, με το ένα πόδι στη γη και το άλλο στον ουρανό.

Προσπαθώ να καταλάβω γιατί επί τόσες μέρες δεν μιλάμε για ένα αγαπημένο τραγουδιστή που πέθανε αλλά σχεδόν για ένα γεγονός που διαταράσσει βαθιά την αίσθηση ασφάλειας, συνέχειας και νοήματος του καθενός μας.

Η ξαφνική του απώλεια ράγισε όλες τις ψευδαισθήσεις- ότι θα είμαστε πάντα παρόντες, και «πάντα εκεί». Ότι οι διάσημοι δεν πρέπει να φθείρονται, ότι η παρουσία τους αποτελεί ένα σταθερό σημείο αναφοράς, ότι η νεότητα, η ενέργεια και η σκηνική παρουσία προστατεύουν κάπως από τον θάνατο.

Η αντίδρασή μας δεν είναι μόνο πένθος αλλά και εμμονική αναζήτηση εξήγησης.

Σαν να μην μπορούμε να αφομοιώσουμε το γεγονός.

Αναπαράγουμε, σχολιάζουμε, ρίχνουμε ευθύνες, κατηγορούμε θεούς και δαίμονες, σκαλίζουμε λεπτομέρειες , ψάχνουμε αιτίες, προσπαθούμε να δούμε κάτω από την επιφάνεια, να ανακαλύψουμε τα γιατί; Ο θάνατος του Μαζωνάκη λειτουργεί ως ένα μικρό, ναι, αλλά βαθύ, συλλογικό σοκ γιατί διαταράχθηκε η αίσθηση συνέχειας μιας ολόκληρης γενιάς.

Αφού πεθαίνει αυτός που έμοιαζε ακόμη ενεργός, νέος, ελεύθερος και παρών, αυτός που πιστεύαμε πως θα ήταν πάντα εκεί, τι γίνεται με εμάς; @giorgos H.panopoulos

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους