Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δυστυχώς, ο απόηχος του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη επιβεβαιώνει πως στην εποχή μας είναι πιο εύκολο να εκφράζεις τη συμπάθεια, εκτίμηση ή αγάπη σου για κάποιον αφού πεθάνει.. Όταν είναι παρών είναι αντικείμενο φθόνου, όταν "αποσύρεται" μπορούμε, πλέον να τον αναγνωρίσουμε.

Δεν μπορώ να αγνοήσω πως τα τελευταία χρόνια οι περισσότεροι από αυτούς που στεναχωρήθηκαν (και θεωρώ πως κ τότε κ τώρα είναι ειλικρινείς) τον "εκραζαν" είτε για την συμπεριφορά του, είτε για τον τρόπο ζωής του.

Τα δε ΜΜΕ του ρουφούσαν το αίμα για τα "σκάνδαλα" που ανακάλυπταν γύρω του.

Ας το συνειδητοποιήσουμε κι ας συμπεριφερθούμε αναλόγως στον επόμενο. Υ.γ. Στη μικροσκοπική μου καλλιτεχνική διαδρομή είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί του πριν μερικά χρόνια. Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν από τους πολύ λίγους αυτού του βεληνεκούς που έχω συνεργαστεί, που πάντα ανταποκρινόταν στην επικοινωνία μας χωρίς υπεροψία, με απλότητα αλλά και χιούμορ. Αφήνει σίγουρα ΕΝΑ ΚΕΝΟ δυσαναπλήρωτο..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους