Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Βγείτε, κοιτάξτε κοπέλες. Μην κλάψετε. Θα κλαίω εγώ και μέσα από το μνήμα.

Ήσουνα όμορφος γιέ μου.

Στην ομορφιά σου, τίποτα δεν έλειπε.

Δεκαοχτώ χρονών ήσουνα.

Στο στήθος σου, στα άγρια τριαντάφυλλα της νιότης, ανέγγιχτη κοιμήθηκε η αγάπη.

Δείτε κοπέλες, ο γιος μου, ο λεβέντης, με ένα στεφάνι δάκρυα η μάνα του τον έστεψε.

Εσείς, μην κλάψετε τον γιο μου.

Εσείς κοπέλες του Βαχού, της Βιάννου, εσείς του κόσμου κοπέλες, να βγαίνετε να βλέπετε τον γιο μου στολισμένο της λευτεριάς το φως.

Κάθε γενιά στον νου της να τον φέρνει και να στοχάζεται τους εχθρούς του ανθρώπου.

Βγείτε, κοιτάξτε, κοπέλες, τι ωραίο που είναι το πρόσωπό του.

Θα τον ζητώ, δεν θα τον βρίσκω Μια μέρα, επάνω στον ανθό της νιότης του, μπήκαν οι βάρβαροι, τον άρπαξαν από της μάνας του το σπιτικό. Αχ! Να είχα προλάβει να τον κρύψω.

Να μην τον έπαιρναν! Τον σκότωσαν κοπέλες τον γιο μου.

Άοπλους, έστησαν τους ανθρώπους μας, άοπλους, σε μια σειρά, μες στα χωράφια, άοπλους, τους δολοφόνησαν.

Και τώρα δες με, το χέρι μου υψώνω στα ουράνια.

Εγώ τα δάκρυα σκουπίζω, θα μεγαλώσω τα αδέλφια σου, το όνομα του εχθρού του ανθρώπου, να σβήσουν πρέπει απ' τον κόσμο.

Καλέ μου, σφραγίδα στην καρδιά μου θα σε βάλλω.

Στο στήθος σου, τα τριαντάφυλλα της αγάπης δεν πρόλαβαν να ανθίσουν και τα παιδιά σου δεν θα γεννηθούν.

Τα έδωσες όλα, γιε μου, ακριβέ μου. Μαρίνα Μιχαήλ Χρηστάκη Στις φωτογραφίες : ο θείος ο Νίκος και η μητέρα του, η γιαγιά μου η Αμαλία.

Μεγάλωσα ακούγοντας τη γιαγιά να μου μιλάει για την αγάπη που της είχε ο άντρας της, ο παππούς μου ο Ηρακλής, για τη μεταξωτή εσάρπα που της είχε χαρίσει, τη γαλαζόπρασινη, ίδια με το χρώμα των ματιών της, για τις ματωμένες μέρες, για τις ώρες που είχε στη μια πλευρά τον δολοφονημένο της άντρα και στην άλλη τον δολοφονημένο της γιο Νικόλαο 18 χρονών, τελειόφοιτο μόλις του Γυμνασίου. Οι ΗΡΩΙΔΕΣ της Βιάννου! Η Ηρωίδα γιαγιά μου, Αμαλία Πνευματικάκη, η Ηρωίδα γιαγιά μου Γαρυφαλιά Χρηστάκη και όλες οι άλλες, 461 μανάδες, όσοι και οι άμαχοι που δολοφονήθηκαν, όσα και τα καντήλια στο εκκλησάκι των Αγίων Πάντων, που βρίσκεται στο χώρο του Πανδημοτικού Ηρώου Βιάννου στα Αμιρά.

Αυτές που επέζησαν αλλά ορφάνεψαν, χήρεψαν, έχασαν αδέλφια, παιδιά, έχασαν τον κόσμο, όλο.

Οι άνθρωποι τους δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ.

Χωρίς διαδικασία εκτελέστηκε το προσχεδιασμένο έγκλημα των Γερμανών κατακτητών.

Φόρεσαν μαύρα, μέχρι τελευταία πνοή, έζησαν με αξιοπρέπεια μεγαλώνοντας παιδιά και εγγόνια. Σε αυτές οφείλουμε Τιμή! Ογδόντα τρία χρόνια μετά Ζουν. Αθάνατοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους