Το Fauda δεν είναι απλώς μια σειρά: Είναι το δόγμα επιβίωσης του Ισραήλ σε μια Ευρώπη που ξεχνά την ισχύ - Η μάχη επιβίωσης, η αποτροπή και μηδενική ανοχή στην τρομοκρατία Υπάρχουν τηλεοπτικές σειρές...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν άλλες που κατασκευάζονται για να κρατήσουν τον θεατή μπροστά στην οθόνη.

Και υπάρχει το Fauda.

Μια σειρά που ξεπέρασε πολύ γρήγορα τα όρια της ισραηλινής τηλεόρασης και μετατράπηκε σε κάτι πολύ μεγαλύτερο: σε πολιτιστικό προϊόν, σε ψυχογράφημα μιας χώρας που ζει διαρκώς υπό την απειλή της βίας και, ταυτόχρονα, σε μήνυμα προς φίλους και εχθρούς για το πώς το Ισραήλ αντιλαμβάνεται την ασφάλεια, την επιβίωση και τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Το Fauda δεν παρουσιάζει έναν αποστειρωμένο κόσμο.

Δεν παρουσιάζει τον πόλεμο όπως θα ήθελαν να τον βλέπουν τα ευρωπαϊκά think tanks, ούτε την τρομοκρατία μέσα από την ασφαλή απόσταση ενός συνεδρίου στις Βρυξέλλες.

Τη δείχνει βρώμικη, προσωπική, χαοτική, γεμάτη λάθη, απώλειες, εκδίκηση, φόβο και αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν μέσα σε δευτερόλεπτα.

Και ακριβώς γι' αυτό λειτουργεί.

Η «Fauda» δεν εξιδανικεύει τον πόλεμο – δείχνει το κόστος του Η τεράστια επιτυχία της σειράς δεν βρίσκεται μόνο στις επιχειρήσεις των ειδικών δυνάμεων, στις καταδιώξεις ή στις σκηνές δράσης.

Βρίσκεται στο γεγονός ότι πίσω από κάθε αποστολή υπάρχει κόστος. Οι Ισραηλινοί πράκτορες δεν παρουσιάζονται ως υπερήρωες.

Σπάνε ψυχολογικά, φοβούνται, κάνουν λάθη, χάνουν ανθρώπους και μεταφέρουν τον πόλεμο μέσα στα σπίτια και στις οικογένειές τους.

Αυτό ακριβώς κάνει τη σειρά πιο ισχυρή.

Το μήνυμα δεν είναι ότι ο πόλεμος είναι εύκολος.

Το μήνυμα είναι ότι όταν μια κοινωνία θεωρεί πως βρίσκεται αντιμέτωπη με υπαρξιακές απειλές, η ασφάλεια παύει να αποτελεί θεωρητική έννοια.

Γίνεται καθημερινότητα.

Γίνεται επάγγελμα.

Γίνεται οικογενειακό τραύμα.

Γίνεται κρατική αποστολή.

Το μήνυμα του Ισραήλ προς τις τρομοκρατικές οργανώσεις Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο επίπεδο. Το Fauda λειτουργεί αναπόφευκτα και ως προβολή της ισραηλινής αντίληψης περί αποτροπής.

Και το μήνυμα προς όσους επιλέγουν την τρομοκρατία είναι ξεκάθαρο: το Ισραήλ θα σε αναζητήσει.

Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία εάν κρύβεσαι μέσα σε μια πόλη, εάν χρησιμοποιείς πλαστά στοιχεία, εάν αλλάζεις δίκτυα ή εάν θεωρείς ότι γνωρίζεις καλύτερα το έδαφος.

Αυτό που επιχειρεί να μεταδώσει η σειρά είναι η εικόνα ενός κράτους το οποίο επενδύει στην πληροφορία, στην ανθρώπινη διείσδυση, στις ειδικές επιχειρήσεις και στην υπομονή.

Δεν πρόκειται μόνο για στρατιωτική ισχύ.

Πρόκειται για την πεποίθηση ότι η πληροφορία είναι όπλο και ότι η αποτροπή αρχίζει πολύ πριν ακουστεί ο πρώτος πυροβολισμός.

Αυτό αποτελεί διαχρονικά ένα από τα πιο ισχυρά στοιχεία της ισραηλινής στρατηγικής κουλτούρας.

Ο αντίπαλος πρέπει να αισθάνεται ότι το κράτος μπορεί να φτάσει μέχρι εκείνον.

Η ίδια η αβεβαιότητα λειτουργεί ως μορφή πίεσης.

Ένας πόλεμος πληροφοριών Το Fauda είναι σε μεγάλο βαθμό μια σειρά για τον πόλεμο πληροφοριών.

Ποιος γνωρίζει τι; Ποιος παρακολουθεί ποιον; Ποιος έχει διεισδύσει στο δίκτυο του άλλου; Ποιος μπορεί να μετατρέψει έναν πληροφοριοδότη σε επιχειρησιακό πλεονέκτημα; Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα που κινούν πολλές από τις καλύτερες στιγμές της σειράς.

Και εδώ βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα μαθήματα του Fauda: οι σύγχρονες συγκρούσεις δεν κερδίζονται μόνο με άρματα, αεροσκάφη και πυραύλους.

Κερδίζονται με πληροφορίες, δίκτυα, γλώσσα, κουλτούρα και βαθιά γνώση του αντιπάλου.

Οι πρωταγωνιστές πρέπει να μιλούν αραβικά, να κατανοούν κοινωνικούς κώδικες και να κινούνται μέσα σε περιβάλλοντα στα οποία ένα λάθος μπορεί να σημαίνει θάνατο.

Αυτή ακριβώς η διάσταση κάνει τη σειρά πολύ περισσότερο από ένα συμβατικό action drama.

Και απέναντι μια Ευρώπη που δυσκολεύεται να μιλήσει για ισχύ Εδώ το Fauda αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον ευρωπαϊκό θεατή.

Γιατί απέναντι στην ισραηλινή κουλτούρα ασφάλειας βρίσκεται μια Ευρώπη που, εδώ και δεκαετίες, έμαθε να αντιμετωπίζει την ισχύ σχεδόν σαν κάτι ενοχλητικό.

Η μεταπολεμική Ευρώπη πέτυχε ένα ιστορικό επίτευγμα: ειρήνη, ευημερία, θεσμούς, κοινωνικό κράτος.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν μια ολόκληρη ήπειρος πιστέψει ότι επειδή η ίδια θέλει να εγκαταλείψει την ωμή ισχύ, θα κάνουν το ίδιο και όλοι οι υπόλοιποι.

Δεν λειτουργεί έτσι ο κόσμος.

Η τρομοκρατία δεν εξαφανίζεται επειδή θεωρούμε δυσάρεστο να μιλάμε για αυτήν.

Οι αναθεωρητικές δυνάμεις δεν εγκαταλείπουν τις επιδιώξεις τους επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση εκδίδει μια αυστηρή ανακοίνωση.

Και η ασφάλεια δεν διατηρείται αυτομάτως επειδή μια κοινωνία έχει πείσει τον εαυτό της ότι ο μεγάλος πόλεμος ανήκει οριστικά στο παρελθόν.

Αυτό είναι ίσως το πιο σκληρό μήνυμα που μπορεί να διαβάσει ένας Ευρωπαίος μέσα στο Fauda. Η Ευρώπη δεν «πεθαίνει» δημογραφικά ή πολιτικά μέσα σε μια νύχτα – κινδυνεύει όμως να χάσει το ένστικτο αυτοπροστασίας Η φράση «η Ευρώπη πεθαίνει» είναι σκληρή.

Αλλά μπορεί να αποκτήσει ένα βαθύτερο νόημα.

Μια κοινωνία δεν αρχίζει να παρακμάζει μόνο όταν μειώνεται η οικονομική της ισχύς.

Παρακμάζει όταν παύει να πιστεύει ότι υπάρχουν πράγματα που αξίζει να υπερασπιστεί.

Όταν θεωρεί την ασφάλεια δεδομένη.

Όταν ξεχνά ότι κάθε οργανωμένη κοινωνία χρειάζεται σύνορα, αποτροπή, υπηρεσίες πληροφοριών, Ένοπλες Δυνάμεις και πολιτική βούληση. Το Ισραήλ, ανεξάρτητα από το αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με τις εκάστοτε κυβερνητικές επιλογές του, δεν έχει την πολυτέλεια να αντιμετωπίζει την ασφάλεια ως ακαδημαϊκή συζήτηση.

Η γεωγραφία του, η ιστορία του και το περιβάλλον ασφαλείας του έχουν δημιουργήσει μια κοινωνία στην οποία η έννοια της επιβίωσης παραμένει ζωντανή.

Και αυτό ακριβώς μεταφέρει το Fauda.

Δεν είναι προπαγάνδα επειδή παρουσιάζει την ισραηλινή οπτική Η εύκολη κατηγορία απέναντι σε οποιοδήποτε τέτοιο έργο είναι η λέξη «προπαγάνδα». Αλλά το Fauda είναι πιο σύνθετο.

Η σειρά έχει ισραηλινή οπτική και δεν επιχειρεί να το κρύψει.

Ταυτόχρονα, όμως, οι Παλαιστίνιοι χαρακτήρες δεν παρουσιάζονται πάντοτε ως μονοδιάστατα τέρατα.

Έχουν οικογένειες, κίνητρα, φόβους και προσωπικές διαδρομές.

Αυτό δημιουργεί ακριβώς εκείνο που κάνει μια καλή σειρά ενδιαφέρουσα: γκρίζες ζώνες.

Το γεγονός ότι κατανοείς έναν χαρακτήρα δεν σημαίνει ότι δικαιολογείς τις πράξεις του.

Και το γεγονός ότι βλέπεις το ανθρώπινο κόστος μιας αντιτρομοκρατικής επιχείρησης δεν σημαίνει ότι εξισώνεις την τρομοκρατική επίθεση με την προσπάθεια ενός κράτους να προστατεύσει τους πολίτες του.

Το βαθύτερο μήνυμα της Fauda Στο τέλος, το Fauda λέει κάτι που η Δύση δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να ακούσει.

Η ειρήνη δεν είναι φυσική κατάσταση.

Χρειάζεται ισχύ.

Χρειάζεται πληροφορίες.

Χρειάζεται αποτροπή.

Χρειάζεται κράτος που να μπορεί να λειτουργήσει όταν όλα καταρρέουν.

Και χρειάζεται κοινωνίες που, χωρίς να χάνουν τις δημοκρατικές τους αξίες, καταλαβαίνουν ότι αυτές οι αξίες πρέπει και να προστατεύονται. Το Ισραήλ μέσα από το Fauda στέλνει προς τους εχθρούς του ένα μήνυμα αποφασιστικότητας.

Αλλά στέλνει, ίσως άθελά του, και ένα μήνυμα προς την Ευρώπη: ο κόσμος δεν έγινε ασφαλέστερος επειδή εμείς κουραστήκαμε να μιλάμε για απειλές.

Και μια ήπειρος που θέλει να παραμείνει ελεύθερη πρέπει πρώτα να θυμηθεί ότι η ελευθερία χωρίς την ικανότητα υπεράσπισής της μπορεί πολύ γρήγορα να μετατραπεί σε αυταπάτη.

Αυτό είναι τελικά το Fauda.

Όχι απλώς μια εξαιρετική σειρά δράσης.

Είναι μια ωμή υπενθύμιση ότι στον πραγματικό κόσμο η ασφάλεια έχει κόστος, η αδυναμία έχει συνέπειες και η επιβίωση δεν χαρίζεται σε κανέναν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους