Μας ρωτάνε πολλές φορές γιατί βρίσκουμε ενδιαφέρον να συμμετέχουμε σε κινήματα που αφορούν την τροφή... Γιατί ξοδεύουμε πολύτιμο προσωπικό χρόνο για να προσφέρουμε στις κοινές ανησυχίες που αφορούν...

Πλήρες Κείμενο:

Μας ρωτάνε πολλές φορές γιατί βρίσκουμε ενδιαφέρον να συμμετέχουμε σε κινήματα που αφορούν την τροφή... Γιατί ξοδεύουμε πολύτιμο προσωπικό χρόνο για να προσφέρουμε στις κοινές ανησυχίες που αφορούν την τροφή... Η τροφή είναι πολιτική στάση... Ο τρόπος που την επιλέγουμε, που την καταναλώνουμε, οι συνταγές που χρησιμοποιούμε, τα ήθη τα έθιμα που μας ενώνουν με τη μαγειρική, η πολιτισμική μας κουλτούρα γύρω από το φαγητο... Οι τρόποι διατήρησης και επεξεργασίας της τροφής και κυρίως ο τρόπος που καλλιεργούμε και συλλέγουμε την τροφή μας... Όλα αποτελούν μια πολιτική στάση απέναντι στη γρήγορη επιλογή και κατανάλωση της τροφής, στην υπέρ επεξεργασία, στην εκβιομηχάνιση της καλλιέργειας, στους μεταλλαγμένους ή γεννητικά τροποποιημένους σπόρους, στις μεθόδους καλλιέργειας που απογυμνώνουν το εδαφος, στραγγίζουν τους υδάτινους πόρους, εξαφανίζουν τη βιοποικιλότητα και καταστρέφουν με δηλητήρια, φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα κάθε είδος ζωής, κάτω και πάνω από το έδαφος... Εξαφανίζουμε όλα τα πλάσματα που τολμάνε να αγγίξουν την τροφή μας, ψεκάζοντας με δηλητήρια και μετά την καταναλώνουμε οι ίδιοι, ατρόμητοι που τα δηλητήρια δεν επηρεάζουν τη δική μας υγεία (τρέλα)... Είναι μια πολιτική στάση απέναντι στους ανθρώπους, τις κοινότητες, το περιβάλλον, την εποχικότητα των καρπών, τον τρόπο με τον οποίο αποφασίζουμε να στηρίζουμε την ντόπια παραγωγή, τα ΠΟΠ και ΠΓΕ προϊόντα μας, τον κύκλο εργασιών εντός της χώρας και ειδικά της περιοχής στην οποία ζούμε... Όλα αλλάζουν, η οικονομική κατάσταση του καθενός από εμάς, τα υψηλά κόστη, η έλλειψη συνεργασίας, η απουσία ενσυναίσθησης... Ασθένειες στα ζώα που δεν αντιμετωπίζονται όπως θα έπρεπε, αγρότες στα όρια οικονομικής, ψυχολογικής και σωματικής κατάρρευσης .. Ότι μας έκανε να περνάμε καλά χάνεται... Τα πανηγύρια αλλάζουν, τα ήθη και τα έθιμα, οι παραδοσιακές συνταγές που μπορεί να φαντάζουν κοινότυπες και απλές, αλλά που τελικά αυτές είναι η γαστρονομική μας ταυτότητα... Μια ταυτότητα που δεν αναγνωρίζεται... Τα εστιατορια, εξαιτίας του κόστους ή και της αδιαφορίας, προτιμούν πρώτες ύλες που ταξιδεύουν από μακριά, αμφιβόλου ποιότητας συνήθως, όχι στην εμφάνιση αλλά στη διατροφική αξία και στη νοστιμιά, οι πρώτες ύλες γράφουν τροφομιλια και οι ντόπιες παραγωγές καταλήγουν στις κομποστοποιησεις... Για όσους έχουν επιλέξει τη μεταποίηση τους, άλλα προβλήματα ξεκινούν... Η πάλη για την τροφή δεν σταματά, ειδικά στις εποχές που διανύουμε... Οι ιθαγενείς εκδιώκονται, μαζί με την κουλτούρα τους, τους τρόπους καλλιέργειας και τις συνταγές τους, στην Αμερική, στην Ασία, την Αφρική και νέες πρακτικές έρχονται να υφαρπάξουν αξίες αιώνων... Η τροφή δεν στοιχίζει, δεν κοστίζει αλλά αξίζει όταν είναι καθαρή, δίκαιη και καλλιεργημένη από ανθρώπους που έχουν πάθος... Έτσι ο τρόπος που καλλιεργούμε και η συμμετοχή μας σε κινήματα που προστατεύουν και προσπαθούν να διατηρήσουν υγιείς δρόμους στο πώς αντιμετωπίζουμε την τροφή μας είναι ο δικός μας τρόπος, η δική μας στάση απέναντι στην καταστροφή της τροφής, της ζωής όπως την ξέρουμε... #knowyourfarmer #slowfood #eatlocal #thinkglobal

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους