Στην κηδεία του τράππερ Mad Clip στο Παλαιό Φάληρο, οι φωτογράφοι και οι fans κατέστρεψαν οχτώ γειτονικά μνήματα γιατί προσπαθούσαν να πάρουν μια καλή αφ'υψηλού φωτογραφία του φέρετρου. Φυσικά πούτσα...
Στην κηδεία του τράππερ Mad Clip στο Παλαιό Φάληρο, οι φωτογράφοι και οι fans κατέστρεψαν οχτώ γειτονικά μνήματα γιατί προσπαθούσαν να πάρουν μια καλή αφ'υψηλού φωτογραφία του φέρετρου.
Φυσικά πούτσα τους για τον κάθε πεθαμένο σ'αυτά.
Ποιανού μάνα, ποιανού κόρη, ποιο το εικοσάχρονο παιδί με το αταίριαστο κοστούμι.
Αύριο, αν πεθάνει κάποιος πιο διάσημος από τον Mad Clip, θα πατήσουν στο δικό του μνήμα για να πάρουν καλύτερη λήψη της νέας κάσας.
Κι έτσι γυρίζει ο κόσμος.
Εχθές, το λοιπόν, σαρανταπέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες βγήκαν να κάνουν σχόλιο ότι δήθεν "σύγκρινα νεκρούς". Και μερικοί ακόμα κοιλαράδες χιμπατζήδες έβρισαν. "Ανόητοι!", σας λέω. "Ανόητοι και άκοποι και αδούλευτοι, άνθρωποι στρεβλοί!". Νεκροί δεν συγκρίνονται.
Βλάκες συγκρίνονται! Και ψεύτες συγκρίνονται! Και μικρά ανθρωπάρια συγκρίνονται κολυμπώντα στον φαιό πολτό τους! Κακόγουστο danse macabre καρικατούρων.
Αντί να βρούν ένα κάτοπτρο -κάπως θολό στην ανάγκη- να ρωτήσουν "Ποια βλακώδης πηχτή ουσία σέρνεται στο κεφάλι μου και ουρλιάζω 'Αθάνατοι' την Τρίτη και 'Αθάνατος' την Τετάρτη γι'άλλον, όσο η δικιά μου ζωή δεν επηρεάζεται στο παραμικρό, και γίνομαι καρναβάλι;", διαβάζουν γράμματα και λέξεις στη σειρά και λένε "τώρα εγώ κατάλαβα". Αρχίδια κατάλαβες.
Κι όσο ανέχεσαι να περνάς τον πεθαμένο από τον ρεντέ της σκοπιμότητάς σου, ακόμα πιο αρχίδια κατάλαβες.
Γιατί για σένα ο πεθαμένος είναι χρήσιμος όσο έχει σουσού για να πεις τη μαλακία σου.
Μετά, μένουν οι συγγενείς να πηγαινοέρχονται ν'ανάβουν ένα κερί όσο εσύ ουρλιάζεις σαν ουρακοτάνγκος 'Αθάνατος' για τον επόμενο νεκρό που έχει σουσού, πατώντας και ματσαλιάζοντας το μάρμαρο του προηγούμενου "Αθάνατου". Στον θάνατο του διπλανού, που δεν σου αλλάζει τη ζωή στο παραμικρό, μάθε να σκύβεις την κεφάλα σου.
Τόσο γαμημένα απλό. 'Ασ'τα σημαιάκια. 'Ασε την φανφάρα.
Πες μόνο "συλλυπητήρια". Πες μόνο "κρίμα". Πες μόνο "λυπήθηκα πολύ". Μέχρι εκεί.
Σκάσε και περπάτα και έσο ειλικρινής.
Ούτε μεγάλα λόγια, ούτε γκρο πλαν σε σημαίες και δακρυσμένους βουλευτές, ούτε "ρεπορτάζ" για "διαθήκες", ούτε φώτο το ντεκολτέ της χήρας.
Πες "συλλυπητήρια" και σκάσε.
Γιατί αύριο εσύ θα σπάσεις το μάρμαρο για να πάρεις λήψη του νέου Αθανάτου κι η μάνα του προηγούμενου θα το βρει σπασμένο όταν πάει ν'ανάψει το κερί.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους