Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εκεί που λάμπαν τα βουνά κι οι θάλασσες γελούσαν, μαύρα πουλιά στον ουρανό τη Λευτεριά χτυπούσαν.

Επέσανε σα δαίμονες, κι ατσάλι κουβαλούσαν, μα βρήκανε κορμιά σκληρά, που σκλάβοι δε θα ζούσαν.

Η πίστη αρμάτωνε στοργή, με μιάν οργή περίσσα, γέροι και νιοί εστηθήκανε και το θεριό χτυπήσαν.

Χέρια γυμνά αδούλωτα, δρεπάνια 'χαν και πέτρες, αδούλωτη και η ψυχή, και ψυχωμένοι οι μπέτες.

Τάφος το χώμα γίνεται του μαύρου εισβολέα, γιατί πετούσε πιό ψηλά η πίστη κι η σημαία.

Πέσαν στη γη οι κόρακες σμήνοι πολλές χιλιάδες τότε ο Χίτλερ έμαθε τι ειν' οι παλικαράδες! Επέμεινε γιατί πολύς ήταν ο γωισμός του τον τόπο ετούτο ήθελε να γίνει ο σταθμός του.

Δυό χρόνια μεσολάβησαν κι ήρθε η μαύρη μέρα που Του Σταυρού ανήμερα είπε σας κάνω πέρα.

Μέρα που 'μεις γιορτάζαμε Σταυρό μ' υπερηφάνεια προφθάσανε οι χάροντες με κοφτερά δρεπάνια. Στη Βιάννο εκατέβηκαν φωτιές παντού της βάνουν της κόλασης τα όργανα τέτοια καλά τα κάνουν.

Ξεκάμανε τον Αμιρά την Κάτω Σύμη κάψαν Πεύκο και Μύρτο μαύρισαν Γδόχια Βαχό ρημάξαν.

Της μαύρης μοίρας χτύπημα ήταν εκείνη η μέρα μαρτύρησαν οι ήρωες στου χάρου τη βεγγέρα.

Με πεντακόσιους τους νεκρούς και θύματα χιλιάδες με μιάς αποχαιρέτησαν του κόσμου καλονάδες.

Σπίτια λεηλατήθηκαν μες στα κρεβάθια φτάσαν ούτε τα βρεφη σκέφτηκαν κι ούλα τα θυσιάσαν.

Είκοσι ολόκληρα χωριά σβήσαν σε μιά ημέρα ήταν Του Τίμιου Σταυρού η Βιάννος θυγατέρα.

Μάνες, παιδάκια, γέροντες στο απόσπασμα στηθήκαν κι οι τόποι οι ηλιόλουστοι στη μαύρη νύχτα μπήκαν. Ο Μύλλερ αδυσώπητος, που 'χε διαβόλου άχνα το μοιρολόι πότισε στου τόπου αυτού τα σπλάχνα.

Κόκκινο δάκρυ πέτρωσε στου ορφανού τα μάθια οι χήρες δεν ξεχώριζαν από της γης κομμάθια.

Στα κορφοβούνια απλώθηκαν για αντίποινα οι αντάρτες στου Μπαντουβά το σύνθημα βγήκαν αετοί στοι στράτες.

Στη μάχη εριχτήκανε στην Κάτω Σύμη στήσαν καρτέρι για να πιάσουνε το βρωμερό φασίστα. Η Κρήτη δούλους δεν κρατά στην ιστορία μέσα γιατί 'χει ο τόπος λεβεντιά κι οι αθρώποι τζη μπέσα.

Πέρασε ο χρόνος κι έφερε τη δίκη στο πιατέλο και του φονιά της Βιάννου μας θα γράψει τότε τέλος.

Τον στήσανε για εκτέλεση στο ηρωικό Χαϊδάρι Μάιο μήνα το πρωί κάναν στον κόσμο χάρη. Ο Μύλλερ δε μετάνιωσε για τη σφαγή και όμως λειτούργησε πνευματικός για τους νεκρούς μας νόμος.

Κι αν τα χωριά γκρεμίσανε με εμπάθια και κακία έγινε ο τόπος Άγιος και έχει ευλογία.

Σαν ξημερώνει Του Σταυρού στη Βιάννο βγαίνει η πούλια και αναστένονται οι νεκροί στου τόπου τα πεζούλια.

Το δάκρυ της πατρίδας μας στο μάγουλο σταλάζει, κι η Βιάννος η μαρτυρική «Αθάνατοι!» φωνάζει. Ελένη Ζεακη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους