Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πώς αποχαιρετά η Ελλάδα τους καλλιτέχνες της. Έχω την αίσθηση πως τα τελευταία χρόνια δεν τα βρίσκουμε μεταξύ μας σχεδόν πουθενά.

Διαφωνούμε για όλα.

Τσακωνόμαστε για όλα.

Χωριζόμαστε σε στρατόπεδα, σε απόψεις, σε ταμπέλες.

Κι όμως, υπάρχει ένα παράξενο πράγμα που μας ενώνει ακόμη.

Ο θάνατος ενός καλλιτέχνη.

Εκεί, ξαφνικά, σταματάμε να ρωτάμε από πού ήταν, τι ψήφιζε, τι πίστευε, σε ποιον χώρο ανήκε.

Μένει μόνο η φωνή του.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο συγκινητικό πράγμα.

Γιατί τα τραγούδια, τελικά, λένε πάντα την αλήθεια.

Δεν ενδιαφέρονται για τα στρατόπεδά μας.

Δεν έχουν πολιτική ταυτότητα, δεν έχουν εγωισμό, δεν έχουν την ανάγκη να αποδείξουν τίποτα.

Απλώς υπάρχουν.

Και περιμένουν.

Ίσως γι’ αυτό είναι τόσο παράξενα όμορφο το γεγονός ότι, όταν χάνεται ένας καλλιτέχνης, μας δίνεται ξανά η ευκαιρία να τον ανακαλύψουμε.

Να ανοίξουμε το ρεπερτόριό του.

Να ακούσουμε τραγούδια* που δεν είχαμε ακούσει ποτέ.

Να σταθούμε σε μια φωνή που μέχρι χθες προσπερνούσαμε.

Και κάποια στιγμή να πούμε: «Τώρα καταλαβαίνω γιατί τον αγαπούσαν τόσο.» Αυτό έπαθα κι εγώ.

Όχι μόνο τώρα με τον Μαζωνάκη, αλλά και με τη Μοσχολιού, παρότι ήμουν μικρός όταν έφυγε.

Με τον Μητροπάνο. Τη Μαρινέλλα. Τη Marianne Faithfull. Τη Dolores O’Riordan των Cranberries. Τη Marie Fredriksson των Roxette. Τη Dolly Parton. Τη Tina Turner…Και με τόσους άλλους.

Και κάπως έτσι, μέσα από την απώλεια, γνωρίζουμε ανθρώπους που μπορεί να μην είχαμε γνωρίσει ποτέ όσο ήταν εδώ.

Περίεργο πράγμα.

Δεν μας έχει μείνει και σε πολλά να πιστεύουμε πια.

Ίσως γι’ αυτό, όταν φεύγει ένας καλλιτέχνης, γυρίζουμε όλοι στα τραγούδια.

Γιατί εκεί, μέσα σε τρεις λεπτά μουσικής, υπάρχει ακόμη κάτι που δεν κατάφεραν να μας πάρουν.

Η αλήθεια. *προσωπικά ανακάλυψα και λάτρεψα ένα τραγούδι του Μαζωνάκη με τίτλο « Στιγμές που δε σ’ έχω» διασκευή ενός τούρκικου τραγουδιού… και μέσα από αυτό τον ανακάλυψα και εγώ, λίγο αργά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους