🗣️ "Κοκόρο ιτάι" (πονάει η καρδιά μου). Αυτό φέρεται πως είχε πει ο Ιάπωνας καπετάνιος βλέποντας το δράμα των εξαθλιωμένων Ελλήνων της Σμύρνης που μαζεύτηκαν στην αποβάθρα. 🔥Σμύρνη, Σεπτέμβρης του...
🗣️ "Κοκόρο ιτάι" (πονάει η καρδιά μου). Αυτό φέρεται πως είχε πει ο Ιάπωνας καπετάνιος βλέποντας το δράμα των εξαθλιωμένων Ελλήνων της Σμύρνης που μαζεύτηκαν στην αποβάθρα. 🔥Σμύρνη, Σεπτέμβρης του 1️⃣9️⃣2️⃣2️⃣.
Η πόλη καίγεται.
Στην προκυμαία, χιλιάδες άνθρωποι στριμώχνονται.
Εκείνες τις μέρες, τα περισσότερα ξένα πολεμικά πλοία, αμερικανικά, αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά, ήταν αγκυροβολημένα στον κόλπο της Σμύρνης.
Είδαν τις φλόγες, άκουσαν τις κραυγές, αλλά οι κυβερνήσεις τους είχαν δώσει σαφείς εντολές: ▪️Να μην παρέμβουν στρατιωτικά. ▪️Να προστατέψουν μόνο τους υπηκόους τους και τα συμφέροντά τους. ▪️Να αποφύγουν οποιαδήποτε εμπλοκή με τον τουρκικό στρατό που είχε μπει στην πόλη. Έτσι: Τα πληρώματα στέκονταν στα καταστρώματα και παρακολουθούσαν.
Υπήρξαν άντρες που προσπάθησαν να κολυμπήσουν μέχρι τα πλοία και, μόλις έφτασαν, τους ψέκασαν με καυτό νερό ή τους πετούσαν έξω…" γράφει στο βιβλίο της η Jasmine P. Andrews, με τίτλο "Demetrios the Survivor", βασισμένο στις αληθινές εμπειρίες της οικογένειάς της στην Τουρκία.
Οι μουσικοί που ήταν επιβιβασμένοι στα αμερικανικά πολεμικά πλοία είχαν εντολή να παίζουν μουσική όσο πιο δυνατά μπορούσαν, ώστε να πνίγουν τις ικετευτικές κραυγές όσων κολυμπούσαν. Οι Άγγλοι έριχναν καυτό νερό στους άμοιρους που έφταναν στα πλοία τους.
Το λιμάνι είχε φράξει τόσο πολύ από τα πτώματα, που οι αξιωματικοί συχνά αργούσαν στις συναντήσεις τους για δείπνο, καθώς τα πτώματα μπερδεύονταν στις προπέλες από τις μαούνες τους.
Οι μαρτυρίες δεν έχουν τέλος.
Ενώ το λιμάνι ήταν γεμάτο πανίσχυρα πλοία που θα μπορούσαν να σώσουν δεκάδες χιλιάδες, οι περισσότερες κυβερνήσεις διάλεξαν να μείνουν θεατές.
Μέσα σε αυτήν την απελπισία, ξεχωρίζει ένα πλοίο με Ιαπωνική σημαία: το Tokei Maru.
Ο καπετάνιος του, ένας Ιάπωνας, κοιτάζει την προκυμαία.
Βλέπει τον όχλο που παρακαλάει.
Το πλοίο του είναι φορτωμένο εμπορεύματα, μετάξια, υφάσματα και πορσελάνες.(Δημοσίευμα εφημερίδας του Πειραιά της περιόδου εκείνης αναφέρει φορτίο αξίας 2️⃣0️⃣0️⃣.0️⃣0️⃣0️⃣ λιρών Αγγλίας, σημερινά περίπου 5️⃣0️⃣ εκατ. ευρώ). Δίνει τη διαταγή: -"Ρίξτε τα όλα στη θάλασσα." Οι ναύτες τον υπακούν.
Το πλοίο αδειάζει.
Στη θέση του φορτίου αρχίζει να ανεβαίνει κόσμος.
Όταν το πλοίο γεμίζει, σηκώνει άγκυρα και πλέει προς τη Χίο.
Αφήνει τους ανθρώπους με ασφάλεια εκεί και… επιστρέφει πάλι.
Και ξανά.
Κάθε δρομολόγιο, κι άλλες ψυχές σώζονται. Οι Τούρκοι αντιδρούν.
Του ζητούν να πετάξει στη θάλασσα τους πρόσφυγες.
Η απάντηση του πλοιάρχου: -Εδώ είναι έδαφος της Ιαπωνίας.
Κάθε απόπειρα να πληγεί το πλοίο ή οι επιβαίνοντες σε αυτό θα είναι απειλή κατά του Αυτοκράτορα και θα επιφέρει αντίμετρα". Ο Ιάπωνας καπετάνιος απείλησε τους τούρκους με διπλωματικό επεισόδιο εάν δεν τον άφηναν να επιβιβάσει πρόσφυγες.
Ποιος ήταν όμως ο θαρραλέος Ιάπωνας πλοίαρχος που αψήφησε τις απειλές των Τούρκων και έσωσε από βέβαιη σφαγή 🔟.0️⃣0️⃣0️⃣ Έλληνες, οι οποίοι έψαχναν μέσο να διαφύγουν, την ώρα που η πόλη είχε παραδοθεί στις φλόγες; Γιατί στην συνέχεια εξαφανίστηκε; Μέχρι σήμερα, 1️⃣0️⃣0️⃣ χρόνια μετά, τον αναζητούν οι ιστορικοί, αλλά το όνομα του πλοιάρχου παραμένει άγνωστο. Σαν σήμερα και άλλες Χρήσιμες πληροφορίες #TokeiMaru
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους