Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στον Φαίδωνα (64a) λέει ότι όσοι φιλοσοφούν σωστά δεν ασχολούνται με τίποτε άλλο παρά με το «ἀποθνῄσκειν τε καὶ τεθνάναι», να πεθαίνουν και να είναι ήδη νεκροί.

Δεν περιγράφει προετοιμασία για ένα γεγονός στο μέλλον, αλλά έναν τρόπο ύπαρξης μέσα στη ζωή. Άγιον Όρος.

Η πιο γνωστή μορφή, «Αν πεθάνεις πριν πεθάνεις, δεν θα πεθάνεις όταν πεθάνεις», λέγεται ότι είναι χαραγμένη πάνω από την πόρτα της Μονής Αγίου Παύλου.

Στα αραβικά, «Μούτου κάμπλα αν ταμούτου» (πεθάνετε πριν πεθάνετε). Αποδίδεται στον Προφήτη Μωάμεθ, αλλά είναι ρήση χωρίς πλήρη αλυσίδα μετάδοσης, που έγινε γνωστή κυρίως στους μυστικούς, και κάποιοι μελετητές τη θεωρούν κατασκευή των Σούφι.

Στη γραφή των Σιχ, στίχος του λέει: όποιος πεθαίνει, ας πεθάνει τέτοιο θάνατο που να μη χρειαστεί να ξαναπεθάνει.

Και μόνο όποιος μένει νεκρός ενώ ζει περνά τη δοκιμασία.

Ζεν (Ιαπωνία, 17ος αι.). Ο δάσκαλος Shidō Bunan: όσο ζεις, γίνε νεκρός, εντελώς νεκρός, και μετά κάνε ό,τι θέλεις, όλα είναι καλά.

Σαμουράι (18ος αι.). Το Hagakure ζητά κάθε μέρα, χωρίς εξαίρεση, να θεωρείς τον εαυτό σου νεκρό, με την έννοια ότι η διαρκής επίγνωση του θανάτου φέρνει ελευθερία. Στωικοί. Ο Σενέκας έγραψε ότι όποιος σου λέει να μελετάς τον θάνατο, σου λέει να μελετάς την ελευθερία σου.

Ποιος πεθαίνει, ή μάλλον τι πεθαίνει, πριν πεθάνει; Ποια είναι η διαφορά της αλήθειας ότι η ανάσταση υφίσταται μόνο εν ζωή; Ποιος κοκορεύεται ότι μόνο οι Έλληνες τα έχουν πει; Όταν πεθάνει κάποιος εν ζωή, ποιος νοιάζεται για το παραμύθι του μετά θάνατον, αφού έχει ήδη πεθάνει; Πώς πεθαίνεις εν ζωή;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους