Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τώρα που τελείωσαν τα δύο τηλεοπτικά φιλικά έχω να κάνω μια ιστορική σύγκριση που περιγράφει κάθε Παναθηναϊκη σκέψη : Κάποτε, ο Όμηρος έγραψε για έναν άνθρωπο που έφυγε από την Ιθάκη και χρειάστηκε χρόνια ολόκληρα για να επιστρέψει.

Κι εκεί, στην πατρίδα του, μια γυναίκα τον περίμενε. Η Πηνελόπη.

Δεν ήταν ότι δεν είχε επιλογές.

Μνηστήρες υπήρχαν πολλοί.

Άνθρωποι που πίστευαν πως ο Οδυσσέας δεν θα γυρίσει ποτέ.

Άνθρωποι που κάθονταν στο παλάτι του, έτρωγαν, έπιναν και περίμεναν να πάρουν τη θέση του. Η Πηνελόπη, όμως, ήξερε.

Και κάπως έτσι ήταν και ο Παναθηναϊκός.

Χρόνια ολόκληρα περίμενε τον δικό του Οδυσσέα.

Πέρασαν προπονητές, εποχές, επιτυχίες και απογοητεύσεις.

Άλλοι υποσχέθηκαν πως θα ξαναφέρουν την ομάδα στην κορυφή.

Άλλοι προσπάθησαν να πάρουν τη θέση εκείνου που είχε γίνει θρύλος.

Όμως η Ιθάκη δεν ξεχνά τον βασιλιά της.

Και ο Παναθηναϊκός δεν ξέχασε ποτέ τον άνθρωπο που τον έκανε ευρωπαϊκή αυτοκρατορία. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς ήταν ο Οδυσσέας.

Έφυγε, ταξίδεψε, γνώρισε άλλες πολιτείες, έζησε νέες μάχες και δημιούργησε νέες ιστορίες.

Μα όσο κι αν μεγάλωσε ο κόσμος έξω από την Ιθάκη, υπήρχε πάντα εκείνη η παλιά πατρίδα που τον περίμενε.

Και ο Παναθηναϊκός ήταν η Πηνελόπη. Υπέμενε. Περίμενε.

Ξήλωνε κάθε βράδυ τον ιστό της και τον ξανάφτιαχνε το πρωί, σαν να έλεγε: «Όχι ακόμα.

Δεν τελείωσε η ιστορία μας.» Και οι μνηστήρες; Ήταν όλοι εκείνοι που πίστεψαν πως η εποχή του τελείωσε.

Πως ο θρύλος ανήκει στο παρελθόν.

Πως η Ιθάκη μπορεί να ζήσει χωρίς τον βασιλιά της.

Μέχρι που μια μέρα ακούστηκε ξανά το γνώριμο βήμα. Ο Οδυσσέας γύρισε.

Και τότε δεν χρειάστηκαν πολλά λόγια.

Γιατί κάποιες επιστροφές δεν είναι μια απλή μετακίνηση από έναν τόπο σε έναν άλλον.

Είναι νόστος.

Είναι η επιστροφή εκεί όπου ανήκεις.

Και όταν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς επέστρεψε στον Παναθηναϊκό, δεν ήταν απλώς ένας προπονητής που ξαναμπήκε σε ένα γήπεδο.

Ήταν σαν να άνοιξε ξανά η πόρτα του παλατιού της Ιθάκης. Η Πηνελόπη δεν χρειάστηκε να ρωτήσει ποιος ήταν.

Τον γνώριζε.

Γιατί μπορεί να πέρασαν χρόνια, μπορεί να άλλαξαν οι εποχές, μπορεί να μεγάλωσε ο κόσμος και να ξεχάστηκαν πολλά.

Αλλά η Ιθάκη θυμάται πάντα τον Οδυσσέα της.

Και ο Παναθηναϊκός, ύστερα από τόση αναμονή, μπορούσε επιτέλους να πει: «Καλώς ήρθες πίσω, Ζέλικο.» Ο νόστος τελείωσε. Η Ιθάκη σε περίμενε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους