[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΟΥ ΚΙ Ο … ΜΑΤΖΩΡΟΣ Γράφει ο Φίλιπππος Τσαντάνης (Το κείμενο το πήραμε πάλι από τις αναρτήσεις του θανάση Μαρινόπουλου, τον οποίο ευχαριστούμε. Τις φωτογραφίες θα τις βάλουμε κάποια ώρα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΟΥ ΚΙ Ο … ΜΑΤΖΩΡΟΣ Γράφει ο Φίλιπππος Τσαντάνης (Το κείμενο το πήραμε πάλι από τις αναρτήσεις του θανάση Μαρινόπουλου, τον οποίο ευχαριστούμε.

Τις φωτογραφίες θα τις βάλουμε κάποια ώρα όλες μαζί). «Πατρίδα του Αρχιλόχου, της ομορφιάς ο φάρος, της Παναγιάς προσκύνημα, θα΄σαι για πάντα Πάρος» Ναι κάποτε πριν τον τουρισμό, τα μπαζώματα, τα παρκινγκ, τα αυτοκίνητα, πριν «χαλάσει» το αγροκήπιο, πριν πουλήσουμε την γη για να γίνουν τεράστια συγκροτήματα.

Ήταν στολισμένη παντού η Παροικιά σε κάθε δρόμο , σε κάθε γειτονιά. «Μοσχοβολούν οι γειτονιές βασιλικό κι ασβέστη». ΦΡΑΓΚΑ ΣΚΑΛΑ, ΘΟΛΑΚΙΑ, ΚΑΣΤΡΟ, ΝΕΟ ΠΗΓΑΔΙ, ΚΑΤΩ ΓΙΑΛΟΣ, ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΣ … Όλες με τη χάρη τους και την ομορφιά τους … μπαλκόνια, σκάλες, πεζούλια , γεμάτα γλάστρες!!! Και σήμερα την στολίζουμε … αυτοκίνητα, μηχανάκια, γουρούνες … Σ΄αυτές έζησαν μεγάλες φτωχές οικογένειες με αξιοπρέπεια, αγάπη και αλληλεγγύη. «Μένω σε κάποια γειτονιά, φτωχική γειτονιά, πούχει σπίτια χαμηλά κι όλοι οι άνθρωποι εκεί, έχουν πάντοτε γιορτή και μοιράζουνε φιλιά». Αυτό το τραγούδι μου θυμίζει τη γειτονιά μου «Φράγκα σκάλα» που πήρε τ΄ όνομα της από τους πειρατές που το 1207 κατέλαβαν το νησί.

Έζησαν εκεί νοικοκυρές φιλόξενες που τις θυμούνται σήμερα όσοι είναι ηλικιωμένοι. Μαρία Ματζώρενα, Παϊλενα, Μυστακείνα, η κυρά Νίκη, η κυρά Κούλα, η Φεβρωνία, η Αναστασία, η Αγγελικώ, η Μαρία Μαρίγανη, η Φαναρού, η Καλύμνια, η Κρητικούδενα, η Ανθούσα, η Λεμονίτσα και άλλες.

Καθαριότητα, λουλούδια, κληματαριές και … ανοιχτές πόρτες.

Αγάπη, όλοι και όλες μια οικογένεια, δεν υπήρχε μοναξιά.

Στα πεζούλια καθόντουσαν τα απογεύματα με το καφεδάκι και το γλυκό του κουταλιού.

Ήταν η ώρα της συνάντησης, της ξεκούρασης και των «κοινωνικών σχολίων», για να μάθουν τα «νέα». Σε μια γωνιά το ταβερνάκι του Σπανού με την φουφού στην αυλή να ψήνει γόπες, σαυρίδια και κολιούς.

Μύριζε όλη η Φράγκα-σκάλα… Εκεί τα πίνανε ψαράδες, γεωργοί, εργάτες, λέγανε τους καημούς τους και με το κρασάκι τους ξεχνούσαν.

Πιο πέρα το λιοτρίβι του Σιγάλα με το μουλάρι να γυρίζει γύρω-γύρω, το μονοπώλιο δίπλα και κοντά ο Φαναράς με τον γάιδαρο και πιο πέρα το μπακάλικο του Μικέ με τα χύμα τσιγάρα «Στούκας». Είχαμε και τις γιάτρισσες, την Λεμονίτσα την μαμή, την Καρασαντάλα με τις βεντούζες για το κρύωμα, την Φεβρωνία με την πετσέτα που «έδιωχνε» τον ήλιο και το μάτι.

Μια γειτονιά όλο … ζωή!!! Σήμερα ραγίζει η καρδιά μου … νομίζω ότι είμαι ξένος.

Κάπου εκεί κι η εκκλησιά μας, η «όμορφη» ΒΗΘΛΕΕΜ! Απέναντι η ταβέρνα του ΛΑΟΥ.

Το στέκι του μπάρμπα Γιάννη του Ματζώρου … Άνθρωπος του μόχθου, ψυχούλα, τον αγαπούσαν όλοι.

Αστεία και πειράγματα έδιναν κι έπαιρναν, για να περνά καλά η μέρα. Ο Ματζώρος ήταν νοικοκύρης και δούλευε σκληρά για να θρέψει και να μεγαλώσει τα παιδιά του.

Ναύτης στα καράβια και μετά αχθοφόρος! Όμως τον χτύπησε η μοίρα, αυτή που κάποιους τους χτυπά αλύπητα και τους γονατίζει.

Έχασε τον γιό του στα σαπιοκάραβα, σε ναυάγιο κι έτσι κατάντησε κι ο ίδιος «ναυάγιο της ζωής». Το έριξε στο πιοτό για … παρηγοριά.

Όταν μεθάει ο άνθρωπος κανείς δεν ξέρει τι καημό «τραβάει». Τάπινε με την Αντώνα (έλα βρε να πιούμε το φαρμάκι μας) στην ταβέρνα και ξεχνούσε … Γέρος πια κουβαλούσε βαριές βαλίτσες (γι ένα ευχαριστώ κι επιφυλάσσομαι), έπαθε κήλη κι έγινε χωρίς τα κατάλληλα μέσα η πρώτη εγχείρηση στην Πάρο.

Έτσι τραγικά χάσαμε τον μπάρμπα Γιάννη τον Ματζώρο. « Μπάρμπα Γιάννη γέρασες, πολλές φουρτούνες πέρασες κι από κοντά μας ήρθε ο χάρος να σε πάρει.

Εσύ που σαν αδέλφι μας, δεν χάλαγες το κέφι μας.

Εδώ τα ίδια πράγματα, βάσανα, πόνοι, δράματα». Για μένα δεν έφυγε, ΖΕΙ !!! Πήρα το παρατσούκλι του ΜΑΤΖΩΡΟΣ και την ευχή του!!! Σε όλους αυτούς τους ταπεινούς , τους καταφρονεμένους ταιριάζει το τραγούδι … «Αλλοτινές μου εποχές, αλλοτινοί μου χρόνοι, Αχ και να΄ρχόσαστε ξανά , αυτά τα κρύα δειλινά που είναι η καρδιά μου μόνη.

Τώρα που ξημερώνει». ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΤΣΑΝΤΑΝΗΣ ΥΓ Ξεχασα την γιαγιά μου την Καμπούρενα . Την αγαπούσε πολύ ο Ματζώρος! Του έφτιαχνε το καφεδάκι … για να ξεμεθύσει. See less

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences