Την ώρα που όλος ο κόσμος, ο απλός, ο ανεπιτήδευτος και άδολος τουλάχιστον, κλαίει, πενθεί και οδύρεται, για τον φρικώδη χαμό του Γιώργου Μαζωνάκη, πριν καλά-καλά προλάβει να κρυώσει η Νέκυια, και...

Πλήρες Κείμενο:

Την ώρα που όλος ο κόσμος, ο απλός, ο ανεπιτήδευτος και άδολος τουλάχιστον, κλαίει, πενθεί και οδύρεται, για τον φρικώδη χαμό του Γιώργου Μαζωνάκη, πριν καλά-καλά προλάβει να κρυώσει η Νέκυια, και αναμένοντας με κατάνυξη τη "λαϊκή αγρύπνια" σε λίγο, προσφωνώντας τον, «το πιο καλό παιδί της Νύχτας», αξίωμα και τίτλος, που ο ίδιος είχε κατακτήσει, -δικαίως και πώς αλλιώς-, από τη λατρεία του κοινού, άπειρα χρόνια πίσω, η κυρία Καίτη Γαρμπή, άστοχα, προκλητικά, χυδαία, κατά τη γνώμη μου, αλλά κυρίως ανάλγητα και ασέβαστα, βγήκε εχθές στη συναυλία, και με στόμφο και ειρωνεία, απευθυνόμενη και δείχνοντας τον Ρέμο, είπε πως «αυτός είναι το καλύτερο παιδί της μέρας και της Νύχτας». Και εντάξει, για τον Ρέμο, όλοι ξέρουμε από παλιά τι εστί, η κυρία Καιτούλα, όμως; Σε τόσο απροκάλυπτα ακατάλληλο χρόνο; Μην κρατώντας έστω τα θεατρινίστικα προσχήματα; Όσο κι αν σήμερα προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, με τερτίπια, τεχνάσματα και αναχρονιστικές κουτοπονηριές του συρμού και της δεκάρας, που τη ρίχνουν ακόμη πιο χαμηλά στα μάτια μας, έχασε και την εκτίμηση και την υπόληψή μας και ένα μεγάλο ΧΙ εις το εξής και τέλος για εμάς.

Χωρίς πολλά πολλά.

Ντρέπομαι, άλλωστε, να πω και άλλα.

Ένα είναι βέβαιο.

Οι μάσκες πέφτουν.

Και έχουν να πέσουν κι έτερες πολλές.

Κρίμα και εγκληματικά άδικο, μόνο, που χρειάστηκε να πεθάνει, όντως, ο καλύτερος, ο πιο τίμιος, ο πιο καθαρός, ο πιο αγαπημένος, ο πιο γνήσιος και ανόθευτος, για να ριφθούν αυτές και να κατατροπωθούν όσοι αισχρά ξυλεύονται, πατώντας, κυριολεκτικώς, επί πτωμάτων, όταν πέφτουν οι δρύες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους