Σήμερα γύρισα πολύ στεναχωρημένος στο σπίτι. Μετά από 30+ χρόνια που κάνω παιδικά πάρτι απόψε έκανα το χειρότερο. Εννιά ετών σε ένα χωριό της Χαλκιδικής και δύο παιδιά εκτός ελέγχου. Μια συμπεριφορά...
Σήμερα γύρισα πολύ στεναχωρημένος στο σπίτι. Μετά από 30+ χρόνια που κάνω παιδικά πάρτι απόψε έκανα το χειρότερο.
Εννιά ετών σε ένα χωριό της Χαλκιδικής και δύο παιδιά εκτός ελέγχου.
Μια συμπεριφορά και ένα λεξιλόγιο αισχρό με τις μάνες παρούσες και ταυτόχρονα απούσες.
Μάλιστα η μία, της οποίας το παιδί ήταν ένα από τα δύο πιο δύσκολα με ειρωνεύτηκε κιόλας δύο τρεις φορές όταν μάζευα να φύγω επιβεβαιώνοντας ότι το πρόβλημα ξεκινάει από τους γονείς.
Της άλλης ο γιος ξεκίνησε λέγοντας μου: Γιατί μου θυμίζετε έναν μαλάκ@ που έχω δει στο δρόμο;; Πραγματικά με πληγώνουν αυτά τα περιστατικά.
Γύρισα με θλίψη.
Θλίψη για τα παιδιά αυτά που δεν έχουν όρια.
Δεν έχουν παιδεία και αρχές.
Δεν ξέρουν να είναι παιδιά.
Που κάνουν τη ζωή και άλλων παιδιών δύσκολη. Ενα τεράστιο γιατί με τρώει ακόμη. Θα κοιμηθώ δύσκολα. Θα προσευχηθώ. Κρίμα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους