Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Σπύρος Χαλβατζής ήταν από τις αγαπημένες πολιτικές προσωπικότητες του πατέρα μου.

Ο πατέρας ήταν ΚΚΕ χωρίς να ανήκει στο ΚΚΕ όμως εκεί, στο Κόμμα( χωρίς παραπάνω προσδιορισμό) έβρισκε την αλήθεια του. Ο Σπύρος Χαλβατζής εξέφραζε νομίζω αυτή την αλήθεια τόσων παλιών κομμουνιστών:η διαδρομή του αλληλένδετη με τη πολιτική δράση και τη βιοπάλη, με εξορίες και αποκλεισμούς: πως ένας άλλος κόσμος, παρά τα αλλεπάλληλα σύννεφα στον ορίζοντα, είναι εφικτός.

Η αλήθεια των κομμουνιστών, πέρα από καρέκλες και καριέρες, αξιώματα και μνείες,νομίζω προσωποιειται στον Σπυρο Χαλβατζή.Αν μπορώ να εξηγήσω την επίμονη κληρονομιά του κομμουνισμού είναι κοιτώντας τέτοιους ανθρώπους: τη πίστη πως μια κοινωνία δεν είναι ένα άθροισμα ατομικών συμφερόντων που ορίζουν τη ζωή τους απο τη σκοπιά των ιδιοτελών στόχων τους. Είναι αυτό που ο Ερνστ Μπλοχ ονόμαζε αρχή της ελπίδας:αυτό που δεν υπάρχει ακόμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους