Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όποιος απόψε, μετά από μία προπόνηση, είδε το ποδόσφαιρο του νέου και όχι την κληρονομιά του προηγούμενου, δεν είδε ποδόσφαιρο.

Είδε αυτό που είχε ήδη αποφασίσει να δει πριν μπει στο γήπεδο.

Στο γήπεδο υπάρχει ένα όνομα πάνω απ’ όλους και όλα: ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ.

Αυτό πρέπει να τραγουδά η εξέδρα.

Να σηκώνει τους παίκτες όταν λυγίζουν, να στηρίζει τον προπονητή όταν παλεύει, να σπρώχνει την ομάδα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό.

Η εξέδρα δεν είναι δικαστήριο την ώρα της μάχης.

Είναι μέρος της μάχης.

Οι κρίσεις και οι λογαριασμοί έρχονται μετά.

Όσο κυλά η μπάλα, υπάρχει μόνο η φανέλα.

Γιατί όταν η εξέδρα πολεμά πρόσωπα, πληγώνει την ίδια την ομάδα που υποτίθεται ότι αγαπά.

Τα πρόσωπα περνούν.

Ακόμη κι εκείνα που έγραψαν Ιστορία με χρυσά γράμματα.

Η ερυθρόλευκη φανέλα, όμως, μένει.

Περνά από γενιά σε γενιά, από πατέρα σε παιδί, από καρδιά σε καρδιά.

Οι άνθρωποι γράφουν κεφάλαια και φεύγουν. Ο Ολυμπιακός είναι το βιβλίο που δεν κλείνει ποτέ.

Και όταν όλα τα πρόσωπα θα έχουν γίνει Ιστορία, ένα όνομα θα εξακολουθεί να σηκώνει όρθιο ολόκληρο το γήπεδο: «Ο Λ Υ Μ Π Ι Α Κ Ο Σ»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους