Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τι σχέση έχει το σχέδιο με την πολιτική; Όταν ακούω αριστερούς ανθρώπους να λένε το θέμα δεν είναι να πέσει ο Μητσοτάκης αναρωτιέμαι τι θα έλεγαν οι ίδιοι άνθρωποι αν ζούσαν στην Αμερική του Τραμπ.

Αν ζούσαν στην Αμερική του Τραμπ θα κοιτούσαν ή θα στήριζαν την περίπτωση του Μπέρνι Σάντερς; ή θα έλεγαν πως το θέμα δεν είναι να πέσει ο Τράμπ , αλλά να υπάρξει ένα νέο κόμμα της αριστεράς των δικών τους προδιαγραφών ; Αν τους ρωτήσεις όλοι σχεδόν θα σου πουν πως θα στήριζαν τον Μπέρνι Σάντερς.

Αν τους ρωτήσεις γιατί στην Αμερική θα στήριζαν τον Μπέρνι Σάντερς , οι πιθανότερες απαντήσεις που θα άκουγες είναι δύο . • Θα σου έλεγαν πως πρέπει να πέσει ο Τραμπ γιατί κάνει ιμπεριαλιστικούς πολέμους, γιατί στηρίζει τους ολιγάρχες , για τις θέσεις του για την κλιματική αλλαγή , το μεταναστευτικό κλπ. • Για τον Σάντερς θα σου έλεγαν πως πρέπει να στηριχτεί γιατί υποστηρίζει μια άλλη εξωτερική πολιτική , πως ζητά να φορολογηθούν οι πλούσιοι , να υπάρξει δημόσιο σύστημα υγείας , να αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή. Οι Έλληνες αριστεροί ξέρουν τι λέει ο Μπέρνι Σάντερς.

Ξέρουν πως αυτοπροσδιορίζεται ως «δημοκρατικός σοσιαλιστής» και πως οι πολιτικές του θέσεις προσομοιάζουν στη σοσιαλδημοκρατία του ευρωπαϊκού μοντέλου.

Αν έλεγε τα ίδια πράγματα στην Ελλάδα πολλοί αριστεροί θα τον χαρακτήριζαν ανάχωμα του καπιταλισμού ή ακόμα και της δεξιάς.

Το ερώτημα είναι: Γιατί οι ίδιοι άνθρωποι έχουν διαφορετική οπτική για την Αμερική του Τραμπ και την Ελλάδα του Μητσοτάκη ; Γιατί ο Μητσοτάκης είναι λιγότερο τραμπούκος ή πιο δημοκρατικός ; Πράγματι δεν είναι ίδιοι ο Τραμπ με τον Μητσοτάκη αλλά η απάντηση δεν έχει να κάνει με τις διαφορές τους.

Η απάντηση βρίσκεται στην απόσταση! Στην περίπτωση Τράμπ – Μητσοτάκη πιο πολύ φταίει η απόσταση που βλέπουμε τα πράγματα, παρά τα μικροκομματικά συμφέροντα και οι ανταγωνισμοί.

Οι σχεδιαστές λένε πως όταν σχεδιάζουμε από κοντά βλέπουμε κυρίως τις λεπτομέρειες, ενώ από απόσταση βλέπουμε τη συνολική εικόνα.

Λένε πως στο σχέδιο η συνολική εικόνα είναι συχνά σημαντικότερη από την επιμέρους λεπτομέρεια.

Λένε πως από κοντά το μάτι προσαρμόζεται στο λάθος ενώ από μακριά το βλέπει πολύ πιο εύκολα.

Όταν κάνουμε ένα σχέδιο ή ένα πορτρέτο μπορεί να ασχολούμαστε για πολλή ώρα με ένα μάτι, ένα χέρι, μια σκιά ή μια μικρή καμπύλη, ένα χαμόγελο και μπορεί να μην καταλάβουμε ότι ολόκληρη η μορφή μπορεί να έχει χάσει τις αναλογίες της.

Κατά κάποιο τρόπο «συνηθίζουμε» το λάθος που βλέπουμε και στο τέλος παύουμε και να το αντιλαμβανόμαστε.

Από απόσταση, το μάτι αναγκάζεται να δει τις αναλογίες του σχήματος και την ισορροπία , τη σχέση του φωτός και της σκιάς.

Ακριβώς το ίδιο ισχύει και στην πολιτική αλλά και την ίδια τη ζωή! Όσο είμαστε «μέσα» σε ένα πολιτικό χώρο ή σε μια ιδέα ή ακόμα και σε μια σχέση, βλέπουμε κυρίως τις λεπτομέρειες που μας αποσπούν την προσοχή . Βλέπουμε τον δικό μας μικρόκοσμο , την ομάδα μας , ή κάποια όμορφα χαρακτηριστικά του ανθρώπου που έχουμε σχέση . Όταν απομακρυνθούμε, μπορούμε να δούμε τη συνολική εικόνα που μπορεί να είναι διαφορετική.

Για αυτό οι σχεδιαστές μας συνιστούν να κάνουμε πίσω για να δούμε το σχέδιο μας από απόσταση.

Πολλές φορές για να δούμε καλύτερα κάτι, δεν πρέπει να το πλησιάσουμε περισσότερο, αλλά θα πρέπει να απομακρυνθούμε από αυτό.

Στην πολιτική πρέπει να βλέπουμε πάντα τις αναλογίες από την πρέπουσα απόσταση . Μόνο αν απομακρυνθούμε από τον πολιτικό μας μικρόκοσμο μπορούμε να δούμε τις αναλογίες του Τραμπ με τον Μητσοτάκη.

Όταν δούμε τις πραγματικές αναλογίες τότε μπορούμε να ξαναθέσουμε στον εαυτό μας τα ίδια ερωτήματα και πιθανότατα θα δώσουμε διαφορετικές απαντήσεις.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους