Original Post

Πλήρες Κείμενο:

# Ο Άγιος Αριστείδης ο Φιλόσοφος ## Η σοφία που οδηγεί στον Χριστό Αγαπητοί μου αδελφοί, σήμερα η Αγία μας Εκκλησία, μέσα στην κατανυκτική ατμόσφαιρα της Κυριακής προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, μας προβάλλει και μια ιδιαίτερη μορφή: τον **Άγιο Αριστείδη τον Φιλόσοφο**. Έναν άνθρωπο μορφωμένο.

Έναν άνθρωπο που γνώρισε τη σοφία του κόσμου.

Έναν άνθρωπο που μπορούσε να συζητήσει, να επιχειρηματολογήσει, να φιλοσοφήσει.

Κι όμως, κατάλαβε κάτι που πολλές φορές ξεχνά ο σύγχρονος άνθρωπος: ότι όσο μεγάλη κι αν είναι η ανθρώπινη γνώση, αν δεν οδηγήσει στην αλήθεια, μένει φτωχή.

Κι εκείνος βρήκε την αλήθεια στον Χριστό.

Δεν ντράπηκε για την πίστη του.

Δεν φοβήθηκε να την υπερασπιστεί.

Δεν θεώρησε τον Χριστιανισμό κάτι κατώτερο μπροστά στη φιλοσοφία της εποχής του.

Αντίθετα, κατάλαβε ότι όλες οι ανθρώπινες αναζητήσεις βρίσκουν το πλήρωμά τους στον Χριστό.

Γιατί ο Χριστός δεν ήρθε απλώς να μας δώσει μερικές ωραίες ιδέες.

Ήρθε να μας δώσει ζωή.

Δεν είπε μόνο: «θα σας δείξω την αλήθεια». Είπε: **«Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή».** Και ο Άγιος Αριστείδης αυτή την Αλήθεια αγάπησε.

Αδελφοί μου, ζούμε σε μια εποχή γεμάτη πληροφορίες.

Ξέρουμε πολλά.

Ακούμε πολλά.

Διαβάζουμε πολλά.

Με ένα κινητό στο χέρι μπορούμε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να μάθουμε σχεδόν τα πάντα.

Κι όμως, υπάρχει μια μεγάλη τραγωδία: ο άνθρωπος ξέρει πολλά, αλλά πολλές φορές δεν ξέρει **γιατί ζει**. Ξέρει να χρησιμοποιεί την τεχνολογία, αλλά δεν ξέρει να συγχωρεί.

Ξέρει να μιλά, αλλά δεν ξέρει να προσεύχεται.

Ξέρει να κρίνει τους πάντες, αλλά δεν ξέρει να κοιτάξει μέσα στην καρδιά του.

Ξέρει να αποκτά πράγματα, αλλά δεν ξέρει να αποκτά ειρήνη.

Και τότε έρχεται ο Άγιος Αριστείδης και μας λέει: «Μη φοβηθείς να ψάξεις βαθύτερα». Γιατί η πίστη δεν φοβάται την αληθινή γνώση. Η Εκκλησία δεν φοβάται την αληθινή αναζήτηση. Ο Χριστός δεν ζητά ανθρώπους που δεν σκέπτονται.

Ζητά ανθρώπους που αναζητούν με καθαρή καρδιά.

Κι όταν η αναζήτηση είναι ειλικρινής, στο τέλος οδηγεί στον Θεό. Ο Άγιος Αριστείδης δεν κράτησε όμως την πίστη του μόνο για τον εαυτό του.

Την ομολόγησε.

Και αυτό είναι ένα μεγάλο μάθημα για εμάς.

Γιατί σήμερα υπάρχει ένας παράξενος φόβος.

Δεν φοβόμαστε να μιλήσουμε για πολιτική.

Δεν φοβόμαστε να μιλήσουμε για χρήματα.

Δεν φοβόμαστε να μιλήσουμε για τις επιτυχίες μας.

Αλλά πολλές φορές ντρεπόμαστε να πούμε: «Πιστεύω στον Χριστό». Ντρεπόμαστε να κάνουμε τον σταυρό μας.

Ντρεπόμαστε να υπερασπιστούμε την πίστη μας όταν ειρωνεύεται.

Ντρεπόμαστε να μιλήσουμε στα παιδιά μας για τον Θεό.

Κι όμως, ο κόσμος σήμερα έχει ανάγκη όχι από Χριστιανούς που κρύβονται, αλλά από Χριστιανούς που **ζουν**. Δεν χρειάζεται να φωνάζουμε.

Δεν χρειάζεται να επιτιθέμεθα.

Χρειάζεται η ζωή μας να φωνάζει ότι υπάρχει Χριστός.

Να φαίνεται στην καλοσύνη μας.

Στη συγχώρησή μας.

Στην υπομονή μας.

Στην εντιμότητά μας.

Στην αγάπη μας.

Γιατί το μεγαλύτερο επιχείρημα υπέρ του Χριστιανισμού δεν είναι τα λόγια μας.

Είναι ο τρόπος που ζούμε.

Και το μεγαλύτερο σκάνδαλο δεν είναι όταν κάποιος πολεμά την Εκκλησία.

Είναι όταν εμείς λέμε ότι πιστεύουμε, αλλά η ζωή μας αρνείται εκείνον που ομολογούν τα χείλη μας.

Σήμερα, λοιπόν, ας ζητήσουμε από τον Άγιο Αριστείδη να μας διδάξει δύο πράγματα: να αναζητούμε την αλήθεια χωρίς φόβο και να ομολογούμε τον Χριστό χωρίς ντροπή.

Γιατί στο τέλος της ζωής μας δεν θα μας ρωτήσει ο Θεός πόσα βιβλία διαβάσαμε.

Ούτε πόσους τίτλους αποκτήσαμε.

Ούτε πόσο μορφωμένοι φανήκαμε.

Θα μας ρωτήσει αν η γνώση μας μάς έκανε καλύτερους ανθρώπους.

Αν η πίστη μας έγινε αγάπη.

Αν η σοφία μας έγινε ταπείνωση.

Αν αναγνωρίσαμε τον Χριστό όταν πέρασε δίπλα μας μέσα από τον πονεμένο, τον μόνο, τον φτωχό, τον ξεχασμένο.

Αδελφοί μου, ο Άγιος Αριστείδης έψαξε την αλήθεια και τη βρήκε.

Εμείς την έχουμε μπροστά μας.

Την ακούμε στο Ευαγγέλιο.

Την κοινωνούμε στο Άγιο Ποτήριο.

Την προσκυνούμε στον Τίμιο Σταυρό.

Το ερώτημα είναι: **θα την αφήσουμε να αλλάξει τη ζωή μας;** Γιατί δεν αρκεί να γνωρίζουμε τον Χριστό με το μυαλό.

Πρέπει κάποτε να Του ανοίξουμε και την καρδιά.

Και τότε η γνώση γίνεται πίστη.

Η πίστη γίνεται ζωή.

Και η ζωή γίνεται δρόμος προς την αιωνιότητα. **Άγιε Αριστείδη, δίδαξέ μας να μη ντρεπόμαστε για τον Χριστό. Να Τον ομολογούμε όχι μόνο με το στόμα, αλλά με τη ζωή μας.

Και να αξιωθούμε κάποτε να ακούσουμε κι εμείς εκείνο το ευλογημένο κάλεσμα: «Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ… εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου».** Αμήν. **π. Δημήτριος Αργύρης Πρωτοπρεσβύτερος**

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους