Original Post

Πλήρες Κείμενο:

📍Οι φετινές μου διακοπές στην Ελλάδα στιγματίστηκαν από δύο διαπιστώσεις. Και οι δύο, από τη μία πλευρά, μου προκάλεσαν θετική εντύπωση.

Από την άλλη, όμως, δημιουργούν σοβαρό προβληματισμό για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ελληνικό κράτος και κατασκευάζονται τα δημόσια έργα. 📍Η πρώτη αφορά τη Φλώρινα.

Φέτος, ερχόμενος από τη Γερμανία, συνάντησα δύο κυκλικούς κόμβους που πέρυσι δεν υπήρχαν.

Ο ένας βρίσκεται στον δρόμο προς τον συνοριακό σταθμό της Νίκης και ο δεύτερος έξω από το χωριό μου, στη διασταύρωση στον οικισμό Αγίου Αθανασίου.

Η πρώτη μου σκέψη ήταν θετική: επιτέλους, κάτι που έπρεπε να είχε γίνει εδώ και δεκαετίες.

Όταν όμως άρχισα να ρωτάω ανθρώπους της περιοχής, η πρώτη απάντηση που πήρα ήταν ότι οι συγκεκριμένοι κυκλικοί κόμβοι είναι μικροί και δημιουργούν προβλήματα στη διέλευση μεγάλων οχημάτων, φορτηγών και λεωφορείων.

Και εδώ γεννιέται το ερώτημα.

Όταν μιλάμε για ένα σημείο που επί χρόνια ήταν προβληματικό και ιδιαίτερα στον συνικισμό Άγιο Αθανάσιο έχουν σημειωθεί ατυχήματα, όταν πρόκειται για έναν δρόμο από τον οποίο διέρχονται φορτηγά προς τη βιομηχανική περιοχή της Φλώρινας, αλλά και οχήματα που κατευθύνονται προς τον συνοριακό σταθμό της Νίκης, δεν θα έπρεπε ο σχεδιασμός να έχει λάβει υπόψη ακριβώς αυτές τις ανάγκες; Ένα έργο μπορεί να μην είναι μεγάλο σε μέγεθος, αλλά να είναι τεράστιας σημασίας για την ασφάλεια και την καθημερινότητα των πολιτών.

Και εκεί χρειάζεται πολύ προσεκτικότερη μελέτη πριν από την κατασκευή. 📍Η δεύτερη διαπίστωση αφορά την Εγνατία Οδό.

Ταξιδεύοντας σε μεγάλο τμήμα της, διαπίστωσα ότι, ιδιαίτερα στις σήραγγες, η κυκλοφορία σε αρκετά σημεία γίνεται με μία λωρίδα ανά κατεύθυνση.

Και εδώ προκύπτει ένα ακόμη μεγαλύτερο ερώτημα. Η Εγνατία Οδός σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε ως ένα από τα σημαντικότερα έργα υποδομής της σύγχρονης Ελλάδας.

Ένας δρόμος που άλλαξε τις μετακινήσεις μέσα στη χώρα, αλλά και τη σύνδεσή της με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Από αυτόν περνούν καθημερινά και χιλιάδες ξένοι ταξιδιώτες, με κατεύθυνση προς την Ελλάδα, την Τουρκία και τη Βουλγαρία.

Και όμως, σήμερα πληροφορούμαστε ότι απαιτούνται παρεμβάσεις και πρόσθετες δικλίδες ασφαλείας.

Το ερώτημα είναι απλό: Τόσα χρόνια οδηγούσαμε σε έναν δρόμο που δεν πληρούσε όλες τις απαιτούμενες προδιαγραφές ασφαλείας; Και αν ναι, ποιος είχε την ευθύνη; Γιατί όταν η Εγνατία Οδός βρισκόταν υπό κρατικό έλεγχο, ο δρόμος λειτουργούσε κανονικά.

Τώρα, με την παραχώρησή της σε ιδιώτη, βλέπουμε τμήματα του δρόμου να λειτουργούν με περιορισμούς, καθώς απαιτούνται παρεμβάσεις και πιστοποιήσεις ασφαλείας.

Και εδώ έρχεται η δήλωση του πρωθυπουργού από τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνισε ότι η Εγνατία Οδός «στερήθηκε των απαραίτητων επενδύσεων» και ότι «σε δύο χρόνια από τώρα θα μιλάμε για μια τελείως νέα Εγνατία Οδό, ασφαλή, σύγχρονη». Η ίδια θα είναι θα το δείτε.

Δεν είπε απλώς ότι θα αναβαθμιστεί.

Δεν είπε ότι θα γίνει ακόμη ασφαλέστερη.

Είπε ότι σε δύο χρόνια θα είναι «ασφαλής». Και εδώ βρίσκεται ο δικός μου προβληματισμός: Αν σε δύο χρόνια θα είναι ασφαλής, τι ακριβώς ήταν μέχρι σήμερα; Μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι δρόμοι, οι κυκλικοί κόμβοι και οι σήραγγες; Μήπως είναι ο τρόπος με τον οποίο σχεδιάζουμε, κατασκευάζουμε, ελέγχουμε και παραδίδουμε τα δημόσια έργα στην Ελλάδα; Γιατί ένα έργο υποδομής δεν αρκεί απλώς να κατασκευαστεί.

Πρέπει να είναι σωστά μελετημένο, λειτουργικό και κυρίως ασφαλές από την πρώτη ημέρα που παραδίδεται στους πολίτες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους