Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάποιος που με διαβάζει τακτικά ίσως έχει σχηματίσει την εντύπωση ότι θεωρώ το ελληνικό πανεπιστήμιο χαμένη υπόθεση.

Και όμως, όχι.

Κριτικάρω όσα πάνε στραβά, και είναι πολλά, ακριβώς επειδή το εκτιμώ: είμαι απόφοιτος του, έχω καλούς φίλους που το τιμούν με την υπηρεσία τους ως διδάσκοντες, έχω άμεση (και άμισθη...) σχέση ως "ERA chair" στο Πανεπιστήμιο Πατρών, έχω αξιολογήσει αρκετά τμήματα αλλά και το πάλε ποτέ ΤΕΙ Αθήνας συνολικά, έχω επιστημονικές συνεργασίες με Έλληνες συναδέλφους στην Ελλάδα, και έχω γνωρίσει φοιτητές ελληνικών πανεπιστημίων ως ασκούμενους μαζί μου αλλά και κατά την διάρκεια προσκλήσεων για ομιλίες.

Εκτιμώ το ελληνικό πανεπιστήμιο για όλα αυτά, και δεν είναι και λίγα.

Αλλά ας δούμε πόσο καλό είναι το δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο πιο ψυχρά με αριθμούς.

Στο προηγούμενο σημείωμα είδαμε ότι στα ERC grants η Ελλάδα αποδίδει 1,70 φορές πάνω από ό,τι θα προέβλεπε το ΑΕΠ της.

Θέλησα να δω αν αυτό είναι ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης χρηματοδότησης ή κάτι γενικότερο.

Πήρα λοιπόν τα 1.000 κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου, από τις τρεις μεγάλες κατατάξεις (ARWU, QS, THE), άθροισα τις βαθμολογίες κάθε χώρας του ΟΟΣΑ, διαίρεσα με τον πληθυσμό και το σύγκρινα και πάλι με το κατά κεφαλή ΑΕΠ.

Ίδια εικόνα.

Η σχέση είναι σαφώς υπεραναλογική: η κλίση σε λογαριθμική κλίμακα βγαίνει 1,30, δηλαδή διπλάσιο εισόδημα αντιστοιχεί σε δυόμισι φορές μεγαλύτερη πανεπιστημιακή παρουσία ανά κάτοικο, όχι σε διπλάσια.

Ο ίδιος μηχανισμός με την βασική έρευνα, αλλά μικρότερο συντελεστή. Λογικό. Η Ελλάδα είναι 1,65 φορές πάνω από το αναμενόμενο, έβδομη ανάμεσα σε 38 χώρες του ΟΟΣΑ σε σχέση με το πόσο καλύτερα τα πάει σε σχέση με το αναμενόμενο.

Όπως και με τα ERC περίπου.

Αυτό δεν είναι σύμπτωση, είναι επιβεβαίωση.

Δύο εντελώς διαφορετικά μέτρα, το ένα ανταγωνιστική ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και το άλλο διεθνής θεσμική κατάταξη, δίνουν την ίδια απάντηση: το ελληνικό ακαδημαϊκό σύστημα παράγει σημαντικά περισσότερα από όσα δικαιολογεί η οικονομία που το συντηρεί.

Ας το πούμε καθαρά τι σημαίνει.

Σημαίνει ότι οι άνθρωποι μέσα σε αυτό το σύστημα δουλεύουν καλά κάτω από συνθήκες που σε άλλες χώρες θα θεωρούνταν απαγορευτικές.

Σημαίνει επίσης ότι το περιθώριο βελτίωσης δεν είναι στους ανθρώπους, είναι στις συνθήκες.

Το πολιτικό συμπέρασμα παραμένει το ίδιο με το προηγούμενο κείμενο.

Όταν η σχέση πλούτου και πανεπιστημιακής ποιότητας ή ερευνητικής επίδοσης είναι υπεραναλογική, η χρηματοδότηση της έρευνας και της εκπαίδευσης δεν είναι κλαδικό αίτημα. Είναι αναπτυξιακή πολιτική.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους