Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μ. Παπαδόπουλος: Ο λαός μπορεί ν' ανοίξει τον δρόμο της ανατροπής (ΦΩΤΟ) Με μεγάλη συμμετοχή οι εκδηλώσεις στο 52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» στον Βόλο Κάλεσμα να δυναμώσει η μαχητική συμπόρευση με το ΚΚΕ ως τη μόνη προϋπόθεση για να ανοίξει ο δρόμος της ανατροπής του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος που γεννά κρίσεις, πολέμους και δεινά για τους λαούς στάλθηκε από τις διήμερες εκδηλώσεις του 52ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» στον Βόλο οι οποίες κορυφώθηκαν το Σάββατο.

Πολύς κόσμος πλαισίωσε και την δεύτερη ημέρα των εκδηλώσεων.

Στην μεγάλη πολιτική συγκέντρωση που έγινε το Σάββατο μίλησε ο Μάκης Παπαδόπουλος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

Νωρίτερα στην Σκηνή του Φεστιβάλ παρουσιάστηκε το μουσικό - αφηγηματικό αφιέρωμα για τα 80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ με τίτλο «Να (με) θυμάσαι» που επιμελήθηκαν με πολύ μεράκι μέλη και φίλοι της ΚΝΕ.

Παρουσιάστηκαν μαρτυρίες και στιγμιότυπα από την δράση των γυναικών στον ΔΣΕ που συγκίνησαν και απέσπασαν το θερμό χειροκρότημα όλων των παρευρισκόμενων.

Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ ολοκληρώνεται με συναυλία με τη Νεφέλη Φασούλη.

Aφού αναφέρθηκε στον Σπύρο Χαλβατζή ο Μ. Παπαδόπουλος σημειωσε τα εξης: «Χαιρετίζουμε όλες και όλους που συμμετέχετε και φέτος στις εκδηλώσεις του 52ου Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του Οδηγητή.

Απ’ το βήμα του Φεστιβάλ εδώ στο Βόλο και σ’ όλη την Ελλάδα στέλνουμε το μήνυμα ότι ο λαός έχει τη δύναμη να φέρει τα πάνω-κάτω, να συγκρουστεί με την κυρίαρχη πολιτική, να ανοίξει το δρόμο της ανατροπής του συστήματος, για τη ζωή που μας αξίζει.

Ο λαός έχει τη δύναμη, γιατί –όπως λέει και το σύνθημα του φετινού Φεστιβάλ– "ξέρει να σκέφτεται". Και όλοι μας μπορούμε και πρέπει να σκεφτούμε ότι δεν είναι μοιραίο να συνεχίσουμε να ζούμε μέσα στο σημερινό βάλτο της εκμετάλλευσης και της αδικίας.

Όλοι μπορούμε να σκεφτούμε ότι δεν πρέπει να αποδεχτούμε να συνεχίσουμε να αγωνιούμε πώς θα βγει ο μήνας με την ακρίβεια και τι θα μας ξημερώσει με τον πόλεμο, ούτε να δουλεύουμε 12ωρα ή να είμαστε άνεργοι στη σημερινή εποχή.

Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, των μεγάλων επιστημονικών και τεχνολογικών επιτευγμάτων, του τεράστιου πλούτου που εμείς οι ίδιοι παράγουμε.

Με εμπιστοσύνη στη δύναμη του λαού Έχουμε τη δύναμη να βγούμε απ’ αυτό το βάλτο του σημερινού συστήματος που σαπίζει.

Αυτή τη δύναμη φωτίζει και ενισχύει το ΚΚΕ.

Απέναντι στα κόμματα του συστήματος, στέκει όρθιο το ΚΚΕ και αναδεικνύει τη μόνη πραγματική διέξοδο για τη λαϊκή ευημερία, το σοσιαλισμό.

Με το λαό, την εργατική τάξη να κρατά στα χέρια της τα κλειδιά της οικονομίας και το τιμόνι της εξουσίας.

Υπάρχει το ΚΚΕ που πάνω από έναν αιώνα παλεύει με το λαό για το λαό, με αμέτρητες θυσίες απ’ τα ηρωικά χρόνια του ΕΑΜ, του ΔΣΕ, της παρανομίας, του αντιδικτατορικού αγώνα σταθερά ως σήμερα.

Φέτος, μάλιστα, το Φεστιβάλ συναντιέται με την κορυφαία επέτειο στην Ιστορία της επαναστατικής ταξικής πάλης στην Ελλάδα, τα 80 χρόνια απ’ την έναρξη του ΔΣΕ, του λαϊκού στρατού που συγκρούστηκε ηρωικά με την εξουσία της αστικής τάξης και τους συμμάχους της, τις ΗΠΑ και τη Βρετανία. Του ΔΣΕ που απέδειξε τη δυνατότητα του λαού να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων, με το όπλο στο χέρι, αλλά και το βιβλίο, την εφημερίδα, το αντάρτικο τραγούδι, την οργάνωση τη ζωής και της παραγωγής χωρίς αφεντικά. Του ΔΣΕ που απέδειξε ότι χαμένος για το λαό είναι μόνο ο αγώνας, μόνο η μάχη που δε δίνεται.

Γιατί παρότι δεν επικράτησε στρατιωτικά, ηττήθηκε χωρίς να σκύψει το κεφάλι.

Και άφησε πολύτιμη παρακαταθήκη στο DNA του ΚΚΕ για την ανασυγκρότηση του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα.

Μόνο αυτή τη δύναμη του λαού με το ΚΚΕ μπροστά φοβάται και σήμερα η άρχουσα τάξη των καπιταλιστών.

Γι’ αυτό και όλα τα μέσα στου συστήματος "έθαψαν" το μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη στη ΔΕΘ και δεν έδειξαν ούτε ένα πανοραμικό πλάνο.

Γιατί σ’ αυτό το συλλαλητήριο συναντήθηκε το ταξικό εργατικό κίνημα, οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φοιτητές, οι συνταξιούχοι.

Και έκαναν τη δική τους εξαγγελία: Ότι δε θα δεχτούμε καμιά θυσία για τα κέρδη τους, για τους πολέμους τους.

Αυτή τη δύναμη της οργάνωσης του λαού και της νεολαίας αποδεικνύει και η μεγάλη επιτυχία, η συνεχής βελτίωση χρόνο με το χρόνο του Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του Οδηγητή, που έχει πλέον ξεπεράσει το μισό αιώνα ζωής.

Γιατί στήνεται και διαμορφώνεται με τον ενθουσιασμό και τη δημιουργικότητα όλο και περισσότερων μελών και φίλων της ΚΝΕ και του Κόμματος.

Με τη διάθεση προσφοράς ερασιτεχνών και επαγγελματιών καλλιτεχνών.

Πάνω απ’ όλα γιατί στηρίζεται και προσφέρει στη διάδοση της ανατρεπτικής πολιτικής του ΚΚΕ, στη διάδοση της επαναστατικής θεωρίας, του μαρξισμού - λενινισμού, στην προβολή του λαϊκού πολιτισμού.

Μ’ άλλα λόγια, γιατί απευθύνεται και εμπνέεται απ’ την εργατική τάξη, απ’ το λαό.

Αυτή η μεγάλη μάχη για να πιστέψει ο λαός στη δύναμή του, να πάρει την τύχη του στα χέρια του και να οργανώσει την αντεπίθεσή του, είναι το κρίσιμο πολιτικό διακύβευμα.

Ο πόλεμός τους απλώνει γρήγορα και απειλεί τις ζωές μας Ιδιαίτερα τώρα που απλώνει γρήγορα η φωτιά του πολέμου.

Τώρα που οι κυβερνήσεις της Γερμανίας, της Βρετανίας, της Ρωσίας προετοιμάζονται και μιλούν ανοιχτά για το μεγάλο πόλεμο που έρχεται.

Τώρα που η Γερμανία κλείνει το ρωσικό προξενείο και η Ρωσία κλείνει το γερμανικό.

Δεν υπερβάλλουμε όταν λέμε ότι ο κόσμος ήδη φλέγεται.

Σκεφτείτε ότι μέσα σε λίγα χρόνια απ’ την αιματηρή σύγκρουση Ρωσίας και ΝΑΤΟ στο έδαφος της Ουκρανίας και τα εγκλήματα του Ισραήλ στην ηρωική Γάζα, φτάσαμε στην άμεση πολεμική εμπλοκή τόσων πολλών χωρών στη Μέση Ανατολή και συνολικά στον πλανήτη.

Δεν πρόκειται για τυχαία γεγονότα, ούτε για επιλογή κάποιων "τρελών προέδρων και πρωθυπουργών", όπως πάνε να μας παραμυθιάσουν.

Η κλιμάκωση του πολέμου βασίζεται σε πολυδάπανα και καλοδουλεμένα σχέδια, όπως η Ατζέντα 2030 του ΝΑΤΟ και η στρατηγική αυτονομίας της ΕΕ. Σχέδια στροφής στην πολεμική οικονομία και γενικότερα πολεμικής προετοιμασίας.

Έτσι, για παράδειγμα, η ΕΕ δίνει νέο δάνειο 90 δισ.. ευρώ και εξοπλίζει με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς την Ουκρανία για να κλιμακωθεί ο πόλεμος με τη Ρωσία.

Πίσω απ’ τα αιματοβαμμένα εγκληματικά σχέδιά τους κρύβονται τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Κρύβεται ο οξυμένος ανταγωνισμός ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα για το μοίρασμα και τον έλεγχο των αγορών, το μοίρασμα της λείας απ’ τη ληστεία των λαών.

Κρύβεται η σφοδρή μάχη για την πρωτοκαθεδρία, την πρώτη θέση στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.

Κρύβονται οι αντιθέσεις ανάμεσα στον ευρωατλαντικό άξονα και τον άξονα Κίνας - Ρωσίας, αλλά και αντιθέσεις μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ που δυναμώνουν.

Κρύβεται επίσης η αγωνία και η αδυναμία του καπιταλιστικού συστήματος, που σαπίζει, να βρει κερδοφόρες επενδυτικές διεξόδους για τα κεφάλαια που υπερσυσσωρεύονται.

Για τους μεγάλους ομίλους η στροφή στην πολεμική οικονομία και οι πολεμικές συγκρούσεις είναι μια προσωρινή κερδοφόρα διέξοδος.

Παραγγέλνονται, κατασκευάζονται όπλα, καταναλώνονται καύσιμα, δημιουργούνται ευκαιρίες για επενδυτικά σχέδια ανοικοδόμησης στις περιοχές που καταστρέφονται.

Έτσι, ενώ εμείς κοιτάμε με φρίκη να θάβονται ζωντανά παιδιά στη Γάζα και στο Λίβανο, να χτυπιούνται σχολεία και γάμοι στο Ιράν, αυτοί τρίβουν τα χέρια τους γιατί ανεβαίνουν οι μετοχές τους στα διεθνή χρηματιστήρια.

Μ’ άλλα λόγια ο πόλεμος δεν παραβιάζει κάποια κανονικότητα του συστήματος.

Είναι γνήσιο τέκνο της φυσιολογικής λειτουργίας του καπιταλισμού.

Όπως γνήσιο τέκνο είναι και η εκδήλωση μεγάλης κρίσης.

Η ιστορία διδάσκει το ρόλο που έπαιξε ο Β´ Παγκόσμιος Πόλεμος για να ξεπεραστούν οι μεγάλες οικονομικές κρίσεις που προηγήθηκαν.

Σήμερα η Ευρωζώνη βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με την πρόβλεψη ύφεσης και ανόδου της ακρίβειας, του πληθωρισμού.

Με τα σημάδια εκδήλωσης νέας διεθνούς κρίσης να αυξάνουν.

Με την εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, την ενεργειακή κρίση, την αβεβαιότητα που γεννά η επέκταση του πολέμου, την υπερχρέωση και ρευστοποίηση κρατικών ομολόγων σε ΗΠΑ και ΕΕ. Η Ελλάδα στόχος αντιποίνων Μέσα σ’ αυτό το εφιαλτικό σκηνικό η ελληνική άρχουσα τάξη παίζει με τη φωτιά, παίζει με τις ζωές μας για να βελτιώσει τα κέρδη και τη θέση της στην ευρύτερη περιοχή.

Μετατρέπει τη χώρα σε σημαιοφόρο των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και σε ορμητήριο σφαγής άλλων λαών.

Την μπλέκει όλο και πιο βαθιά στον πόλεμο.

Συμμετέχει ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, από τη Σαουδική Αραβία, τον κόλπο του Ορμούζ, την Ερυθρά Θάλασσα μέχρι την Ουκρανία.

Με τη λειτουργία ατλαντικών βάσεων απ’ τη Σούδα ως την Αλεξανδρούπολη.

Με στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων.

Με την εμπλοκή στον ενεργειακό πόλεμο και στη στρατιωτική αξιοποίηση των λιμανιών, των υποδομών μεταφορών και επικοινωνιών.

Με τη στρατηγική συνεργασία με τις ΗΠΑ και το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ.

Και όλ’ αυτά με την υπογραφή και του Μητσοτάκη, και του Ανδρουλάκη, και του Τσίπρα, και του Βελόπουλου, και του Σαμαρά, και της Δούρου.

Όλος ο πολιτικός θίασος του συστήματος παίζει το ρόλο του για να στηρίξει τη στροφή στην πολεμική οικονομία.

Που σημαίνει αιμορραγία πάνω από 7 δισ. το χρόνο σε βάρος των λαϊκών αναγκών.

Με πρόγραμμα στρατιωτικών προμηθειών 28 δισ.. για τα επόμενα χρόνια.

Με συμφωνίες, όπως η τελευταία για την αγορά της "Ασπίδας του Αχιλλέα" που ξεπερνάει τα 3 δισ.. και μπλέκει πιο βαθιά τη χώρα στον ανταγωνισμό Ισραήλ και Τουρκίας στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Οι μόνοι που έχουν λόγο να πανηγυρίζουν απ’ αυτές τις κυβερνητικές επιλογές είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι.

Είναι οι ενεργειακοί όμιλοι και οι εφοπλιστές που κερδίζουν απ’ τη συμμετοχή τους στον ενεργειακό πόλεμο και την ενεργειακή ακρίβεια.

Είναι οι τράπεζες και οι κατασκευαστικοί όμιλοι, οι όμιλοι της βιομηχανίας που βγάζουν κέρδη απ’ την παραγωγή πολεμικού υλικού και την κατασκευή υποδομών διπλής χρήσης, ειρηνικής και στρατιωτικής.

Όμως ο λαός θα χάσει πάρα πολλά για να διασφαλιστούν αυτά τα κέρδη.

Κάθε ευρώ απ’ τα δισ.εκατομμύρια που δίνονται και θα δοθούν για να αυξηθούν οι πολεμικές δαπάνες και να στηριχτούν οι επενδύσεις στην πολεμική οικονομία, θα μεταφραστεί σε νέα περικοπή αναγκαίων κρατικών δαπανών για την κοινωνική πολιτική, την υγεία, την παιδεία.

Θα μεταφραστεί σε ένταση της φοροληστείας του λαού.

Ο ενεργειακός πόλεμος μεταφράζεται ήδη σε αύξηση της ενεργειακής ακρίβειας.

Οι ναυτεργάτες παίζουν ήδη τη ζωή τους κορώνα - γράμματα στις εμπόλεμες θαλάσσιες οδούς για τα κέρδη των εφοπλιστών.

Οι εργάτες του μετάλλου καλούνται να δουλέψουν σε συνθήκες πολεμικής γαλέρας στα εργοστάσια του πολέμου.

Η χώρα μετατρέπεται σε μαγνήτη στρατιωτικών αντιποίνων.

Γνωρίσαμε τα προεόρτια με τη στοχοποίηση της Κύπρου.

Ήδη μεταφέρονται συστήματα αναχαίτισης πυραύλων patriot στην Κρήτη, λόγω της βάσης της Σούδας.

Όλοι καταλαβαίνουμε τον κίνδυνο απ’ τη μετατροπή του Βόλου σε στρατιωτικό και ενεργειακό hub, που διαφημίζει η κυβέρνηση.

Μετατρέπονται σε στόχους θανατηφόρων αντιποίνων το λιμάνι, ο Παγασητικός, η βιομηχανική περιοχή που η Metlen κατασκευάζει οπλικά συστήματα, οι κρίσιμες πολιτικές υποδομές, ο σιδηρόδρομος, το αεροδρόμιο, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας που υπογράφει μνημόνιο συνεργασίας για την ανάπτυξη πολεμικών drones.

Και βέβαια, η περιοχή των στρατιωτικών υποδομών της 111 Πτέρυγας Μάχης στη Νέα Αγχύαλο, της βάσης στο Στεφανοβίκειο, του Στρατοπέδου Γεωργούλα.

Ήδη αυξάνονται οι κίνδυνοι απ’ την εγκατάσταση τερματικού LNG στο λιμάνι του Βόλου, που αποτελεί κρίκο των σχεδίων μετατροπής της χώρας σε βασικής πύλης εισόδου και διαμετακόμισης του πανάκριβου αμερικανικού LNG απ’ τα Βαλκάνια ως την Ουκρανία, με τον κάθετο Ενεργειακό Διάδρομο.

Πρόκειται για μεγάλους κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια των κατοίκων, που αφορούν την πρόκληση Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Έκτασης και τη ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Η απόρριψη της σχετικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων απ’ το αρμόδιο υπουργείο δεν πρέπει να οδηγήσει σε εφησυχασμό.

Γιατί δεν πρόκειται να εγκαταλειφθεί ο συγκεκριμένος ενεργειακός σχεδιασμός για τη χώρα και την περιοχή.

Ασφαλώς πολύ μεγαλύτερος, τεράστιος θα είναι ο κίνδυνος σε περίοδο πολεμικής αναμέτρησης.

Όλοι βλέπουμε τι συμβαίνει σήμερα με τα λιμάνια, τις ενεργειακές υποδομές και τις πολεμικές βιομηχανίες στις εμπόλεμες ζώνες, απ’ την Ουκρανία ως τη Μέση Ανατολή. Η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το κόμμα του Τσίπρα λένε πως αυτές οι θυσίες του λαού είναι αναγκαίες για την άμυνα της πατρίδας, την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Παραπλανούν το λαό και βαφτίζουν για άλλη μια φορά ως εθνικούς στόχους, τους στόχους του κεφαλαίου.

Η αλήθεια είναι ότι μόνο τα δικά της συμφέροντα προωθεί η άρχουσα τάξη, και όταν παζαρεύει κυριαρχικά δικαιώματα, και όταν συμμετέχει ενεργά σε ιμπεριαλιστικές πολεμικές επεμβάσεις.

Η προστασία του ΝΑΤΟ αποδείχθηκε το μεγαλύτερο παραμύθι Τα παζάρια των κυριαρχικών δικαιωμάτων στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, απ’ τις συμφωνίες της Μαδρίτης και του Ελσίνκι μέχρι την πολιτική των "ήρεμων νερών", συνέβαλαν στην αύξηση της επιθετικότητας της τουρκικής αστικής τάξης.

Έτσι, απ’ τις γκρίζες ζώνες φτάσαμε στην αμφισβήτηση της κυριαρχίας των ελληνικών νησιών στο Αιγαίο και στα προκλητικά σχέδια διχοτόμησης του Αιγαίου με τη "γαλάζια πατρίδα". Κανένα κόμμα του συστήματος δεν τολμά ευθέως να ισχυριστεί ότι σε περίπτωση επίθεσης της Τουρκίας θα μας σώσει το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, ότι θα ενεργοποιηθεί το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ ή το 42.7 της ΕΕ. Διότι η σύγκρουση θα αφορά 2 κράτη του ΝΑΤΟ.

Διότι η Τουρκία είναι πολύτιμη για τη συνοχή της ΝΑ πτέρυγας του ΝΑΤΟ.

Διότι είναι πολύτιμος εμπορικός και στρατιωτικός εταίρος της ΕΕ. Γι’ αυτό και λαμβάνει τα πολεμικά αεροσκάφη Eurofighter και μετέχει στα πολεμικά προγράμματα της ΕΕ. Ακόμα πιο προκλητικός είναι ο ισχυρισμός ότι αφού δε θα μας προστατεύσει το ΝΑΤΟ, θα αναλάβει αυτό το ρόλο του Ισραήλ.

Αυτή η επιλογή μας μπλέκει στο επικίνδυνο κουβάρι των αντιθέσεων του Ισραήλ με την Τουρκία που αφορούν την ηγεμονία στην περιοχή, το μέλλον της Συρίας, τα ενεργειακά σχέδια, την αντιπαράθεση με τη συμμαχία της Μέκκας.

Πριν ένα μήνα, τον Αύγουστο, το Ισραήλ βρέθηκε μια ανάσα απ’ την πολεμική εμπλοκή με την Τουρκία.

Η εμπλοκή της χώρας σ’ αυτό το κουβάρι αντιθέσεων δεν αποτελεί ασπίδα, αλλά τη μεγαλύτερη απειλή για το λαό.

Είδαμε τα αποτελέσματα από την αποστολή των συστοιχιών patriot στη Σαουδική Αραβία για την προστασία του ενεργειακού ομίλου της Aramco με τη συγκρότηση της συμμαχίας της Μέκκας, μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν.

Βλέπουμε σήμερα να αμφισβητείται βάσιμα αν μετά την αγορά της πανάκριβης ισραηλινής "Ασπίδας του Αχιλλέα", θα μπορεί να ελέγχει αποκλειστικά η Ελλάδα και όχι το Ισραήλ τη χρήση του συστήματος, τον πηγαίο κώδικα λειτουργίας του.

Βλέπουμε τις αμήχανες απαντήσεις της ελληνικής κυβέρνησης.

Βλέπουμε πόσο προστάτευσαν το Τελ Αβίβ και τις άλλες πόλεις οι συγκεκριμένες ασπίδες σε συνθήκες πολέμου, που αποδείχτηκαν τρύπιες.

Βλέπουμε πού πηγαίνει το πολεμικό υλικό που φτιάχνεται σήμερα στην Ελλάδα.

Πηγαίνει στην Ουκρανία, στο κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, στην κάλυψη αναγκών των πολεμικών σχεδίων του ΝΑΤΟ.

Γι’ αυτό και δεν πιστεύουμε τα παραμύθια τους.

Γι’ αυτό και αγωνιζόμαστε για να μη γίνουμε θύματα των καπιταλιστών, είτε στην ειρήνη τους είτε στον πόλεμό τους. Η Ελλάδα που κερδίζει και η Ελλάδα που ματώνει Και στην ειρήνη τους και στον πόλεμό τους ένα είναι το πραγματικό δίλημμα που πρέπει να απαντήσουμε: τα κέρδη τους ή οι ζωές μας.

Μπροστά στη ΔΕΘ, όλα τα κόμματα του συστήματος μας λένε ξανά το ίδιο χιλιοειπωμένο παραμύθι. Μητσοτάκης, Τσίπρας, Ανδρουλάκης και οι υπόλοιποι υπόσχονται ξανά ότι θα έρθει προσεχώς η λαϊκή ευημερία: - Αν αυξηθεί η πίτα, το ΑΕΠ της χώρας, οι επενδύεις και τα κέρδη. - Αν βελτιωθεί, αν αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο με ποιοτικές επενδύσεις στη νέα τεχνολογία και όχι μόνο στον τουρισμό και στο εμπόριο ακινήτων και γης.

Το αφήγημα διανθίζεται με κάλπικες υποσχέσεις για φορολογική δικαιοσύνη και μέτρα που θα διασφαλίσουν μέρισμα της ανάπτυξης για όλους.

Αλλά και απειλές ότι μας περιμένουν περιπέτειες αν δεν βολευτούμε με τα ψίχουλα που μας δίνουν τα κοστολογημένα προγράμματά τους.

Το ίδιο παραμύθι λένε τόσα χρόνια και τώρα τσακώνονται ποιος αντιγράφει ποιον, ενώ όλοι τους αντιγράφουν τη στρατηγική της ΕΕ και του κεφαλαίου.

Όμως η πραγματικότητα στην Ελλάδα και διεθνώς συντρίβει αυτό το παραμύθι.

Η ίδια η ζωή αποκαλύπτει ότι πίσω απ’ την αύξηση των κερδών και των επενδύσεων βρίσκεται πάντα το ξεζούμισμα των εργαζομένων, η αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, η άνοδος των τιμών, η φοροληστεία του λαού απ’ το κράτος του κεφαλαίου.

Αυτά δημιουργούν το "τέρας" της ακρίβειας.

Πίσω απ’ την Ελλάδα του κεφαλαίου που κερδίζει, πίσω απ’ τα ρεκόρ αύξησης των επενδύσεων για τα οποία πανηγυρίζει η κυβέρνηση, πίσω απ’ την τεράστια αύξηση των κερδών των ομίλων στην ενέργεια, στη ναυτιλία, στις τράπεζες, στις κατασκευές, στα τρόφιμα, βρίσκεται η Ελλάδα του λαού που ματώνει.

Τα κέρδη τους και οι επενδύσεις αυξήθηκαν με τις δικές μας θυσίες, με το βασικό μισθό κάτω απ’ το επίπεδο του 2009, τη μέση σύνταξη να μη φτάνει τα 980 ευρώ μικτά, τη φοροληστεία των αυτοαπασχολούμενων.

Τα κέρδη τους αυξήθηκαν με τα 10ωρα και τα 12ωρα, με την εντατικοποίηση, με το μέσο μισθό να αυξάνει στα χαρτιά 12%, την ώρα που οι αυξήσεις στα τρόφιμα και στο ρεύμα αυξάνονται πάνω από 30%. Δηλαδή με τη μείωση της αγοραστικής δύναμης του πραγματικού μισθού.

Και αυτά δεν αποτελούν εξαίρεση απ’ την ευρωπαϊκή κανονικότητα, ούτε ευθύνη μόνο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όπως θέλουν να μας παραμυθιάσουν τα κόμματα της κάλπικης αντιπολίτευσης του συστήματος.

Οι πραγματικοί μισθοί βρίσκονται κάτω απ’ τα επίπεδα του 2021 στην Ευρωζώνη.

Ο κίνδυνος φτώχειας φτάνει το 20% του πληθυσμού στην ΕΕ. Η ενεργειακή ακρίβεια και η στεγαστική κρίση απασχολούν όλη την Ευρώπη.

Σ’ όλη την ΕΕ εφαρμόζονται οι οδηγίες για ελαστικοποίηση του χρόνου εργασίας, για τη δυνατότητα των funds να ληστεύουν τις κατοικίες των χρεωμένων νοικοκυριών, για την πλήρη εμπορευματοποίηση του νερού και του ρεύματος.

Σ’ όλη την ΕΕ εφαρμόζεται η ΚΑΠ που ξεκληρίζει τους αγρότες.

Όλα αυτά αποτελούν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση στην καπιταλιστική κοινωνία της εκμετάλλευσης.

Δεν υπάρχει φιλολαϊκό παραγωγικό μοντέλο στον καπιταλισμό.

Όσο πιο πίσω κι αν πάμε, όποια κυβέρνηση κι αν εξετάσουμε, στα ίδια συμπεράσματα θα καταλήξουμε.

Αρκεί να σκεφτούμε τις τεράστιες απώλειες που προκάλεσαν στο εισόδημα και στα δικαιώματα του λαού οι κυβερνήσεις των 3 μνημονίων και η συναίνεση όλων τους στις μεταμνημονιακές δεσμεύσεις.

Με συνένοχους για την κλοπή του εισοδήματός μας τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το θίασο της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με τον Τσίπρα, την Κωνσταντοπούλου, τη Δούρου, το Βαρουφάκη που έχουν το θράσος να υπόσχονται ξανά ότι θα μας σώσουν.

Να θυμηθούμε τον Τσίπρα να δηλώνει περήφανος για το ματωμένο πλεόνασμα των 37 δισ. που διασφάλισε η κυβέρνησή του με τη φοροληστεία του λαού και την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

Να θυμηθούμε το νόμο-λαιμητόμο του Κατρούγκαλου στο Ασφαλιστικό, τη μεταβίβαση των μετοχών της ΔΕΗ, της ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ στο υπερταμείο.

Να θυμηθούμε τη μείωση του κατώτατου μισθού πάνω από 30% το 2012, την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο, τη 13η σύνταξη, το τεράστιο κόστος και τη ληστεία των αγροτών απ’ τους εμποροβιομήχανους, τη φορολογία απ’ το 1 ευρώ των αυτοαπασχολούμενων και στη συνέχεια το τεκμαρτό εισόδημα.

Έτσι αυξήθηκε κατά 30 δισ. το ΑΕΠ της χώρας απ’ το 2013 ως το 2025.

Η πίτα που φουσκώνει, ζυμώνεται με το δικό μας ιδρώτα, το δικό μας αίμα.

Και τώρα η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα κόμματα παρουσιάζουν με θράσος τα ελάχιστα ημίμετρα που εξανεμίζει η ακρίβεια, ως μέρισμα ανάπτυξης.

Φορολογική δικαιοσύνη τολμά να αποκαλεί η κυβέρνηση τα μέτρα ενός μέρους απ’ το πακέτο των 2,2 δισ. ευρώ, την ώρα που τα φορολογικά έσοδα φτάνουν τα 74 δισ. ευρώ.

Φορολογική δικαιοσύνη αποκαλούν τα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης τη μείωση του τέλους επιτηδεύματος που έχει ήδη αντισταθμιστεί απ’ τα νέα ψηφιακά εργαλεία φοροληστείας των αυτοαπασχολούμενων.

Όλοι τους δεσμεύονται να χρηματοδοτήσουν με νέους πακτωλούς το μεγάλο κεφάλαιο. Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης με προίκα 12 δισ. εξαγγέλλει ο Τσίπρας, για να ενισχύσει τις επενδύσεις των ομίλων.

Όλοι τους δεσμεύονται να διατηρήσουν τη φοροασυλία των εφοπλιστών και των στρατηγικών επενδυτών.

Όλοι τους ορκίζονται ότι θα τηρήσουν τις δεσμεύσεις προς την ΕΕ, για παράδειγμα τη δέσμευση 1 μόνο πρόσληψη για κάθε 1 αποχώρηση μόνιμου υπαλλήλου στο δημόσιο.

Κι ας λένε ότι θα καλύψουν όλο το αναγκαίο προσωπικό στο δημόσιο που λείπει.

Φίλες και φίλοι, Οι μικροδιαφορές των κομμάτων του συστήματος δε θα κάνουν καμιά ουσιαστική διαφορά στη ζωή μας.

Είτε μείνουν 72 οι δόσεις ρύθμισης των κόκκινων δανείων είτε γίνουν 120, δεν πρόκειται να αντιμετωπιστούν οι αιτίες που φορτώνουν με χρέη τις λαϊκές οικογένειες.

Όποιο μοντέλο Ψηφιακού Παρατηρητηρίου Τιμών κι αν διαλέξουμε, δε θα τρομάξει το "τέρας" της ακρίβειας.

Όποια κυβέρνηση κι αν σχηματιστεί μετά τις εκλογές, τα δύσκολα θα είναι μπροστά μας.

Ιδιαίτερα τα επόμενα χρόνια με ψηλό πληθωρισμό, επιβράδυνση της οικονομίας, πιθανή νέα ύφεση στην Ευρωζώνη.

Μόλις τελειώσει το προεκλογικό εμπόριο ελπίδας θα αντιμετωπίσουμε ξανά εδώ στη Μαγνησία τα μεγάλα κενά στο Αχιλλοπούλειο Γενικό Νοσοκομείο Βόλου, την ακρίβεια στα καύσιμα και στο ρεύμα, την απειλή του λουκέτου στις καταχρεωμένες μικρές επιχειρήσεις.

Την απότομη μείωση του αγροτικού εισοδήματος μετά τον Daniel και την ευλογιά των προβάτων, με τους κτηνοτρόφους χωρίς εισόδημα.

Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν.

Δε θα πέσουν χρήματα απ’ τον ουρανό.

Για να κερδίσουμε εμείς πρέπει να χάσει το κεφάλαιο, ακόμα και για να πάρουμε σήμερα μια ανάσα.

Πολύ περισσότερο για να υπάρξει αύριο στην Ελλάδα μια δίκαιη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.

Η υπεροχή του σοσιαλισμού Ο καπιταλισμός δεν εξανθρωπίζεται.

Το μόνο που μπορεί να μας προσφέρει το σημερινό σύστημα που σαπίζει είναι περισσότερη ανασφάλεια, νέες κρίσεις, μεγαλύτερους πολέμους, πιο πολλή φτώχεια.

Και μόνο το γεγονός ότι οι νέες επενδύσεις στρέφονται στην παραγωγή όπλων, δηλαδή μέσων καταστροφής και όχι μέσων παραγωγής, είναι αρκετό για να καταλάβουμε πού πηγαίνουν τα πράγματα.

Όμως, φίλες και φίλοι, δεν είναι μοιραίο, δεν είναι υποχρεωτικό να συνεχίσουμε να ζούμε έτσι, μέσα στο βάλτο της αβεβαιότητας για το αύριο, της εκμετάλλευσης και της αδικίας, όπως μας λένε τα κόμματα του συστήματος.

Υπάρχει διέξοδος για να ζήσουμε τη ζωή που μας αξίζει και είναι ο σοσιαλισμός.

Είναι η ανώτερη οργάνωση της κοινωνίας, όπου τα μέσα παραγωγής, οι υποδομές, η ενέργεια, η βιομηχανία, οι τηλεπικοινωνίες, οι μεταφορές, η γη, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές, γίνονται λαϊκή ιδιοκτησία.

Είναι η κοινωνία που αλλάζει ριζικά ο σκοπός της παραγωγής.

Η παραγωγή δε θα γίνεται με σκοπό το κέρδος αλλά την ικανοποίηση των αναγκών μας που συνεχώς διευρύνονται.

Ό,τι παράγεται θα ανήκει στην ίδια την κοινωνία.

Δε θα είναι πλέον εμπορεύματα τα φάρμακα, το ρεύμα, το νερό, η υγεία μας, η δουλειά μας.

Αυτή τη λύση που είναι απόλυτα ρεαλιστική για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες μας, με βάση τις σύγχρονες επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες, φωτίζει με το ανατρεπτικό του Πρόγραμμα το ΚΚΕ.

Φωτίζει τις σημερινές δυνατότητες να βελτιωθεί ριζικά η ζωή μας μέσα από μια ανώτερη οργάνωση της κοινωνίας, όπου ο λαός θα πάρει στα χέρια του το τιμόνι της εξουσίας και τα κλειδιά της οικονομίας.

Γιατί στο έδαφος της εργατικής εξουσίας και της κοινωνικής ιδιοκτησίας, η ζωή όλων μας μπορεί να αλλάξει ριζικά.

Διότι είναι ρεαλιστικό με βάση τις σημερινές παραγωγικές δυνατότητες να δουλεύουμε πενθήμερο, 6-7 ώρες τη μέρα, αντί για 12ωρα, 7 μέρες τη βδομάδα.

Διότι είναι ρεαλιστικό αντί να αγωνιούμε πώς θα πληρώσουμε τους λογαριασμούς, τα φροντιστήρια των παιδιών, τα φάρμακα των γονιών μας, αν θα βρούμε ραντεβού στο δημόσιο νοσοκομείο να απολαμβάνουμε υψηλού επιπέδου δημόσια και δωρεάν υγεία και μόρφωση.

Δεν είναι μοιραίο να συνεχίσουμε να αγωνιούμε όπως σήμερα, αν θα βγει το σπίτι μας σε πλειστηριασμό, αν θα ανέβει το νοίκι, αν θα μας διώξει ο ιδιοκτήτης απ’ το μαγαζί, απ’ την επαγγελματική μας στέγη.

Στο σοσιαλισμό, με τη σταθερή εργασία και το ανθρώπινο ωράριο στην κοινωνικοποιημένη παραγωγή, οι εργαζόμενοι μπορούν να παίζουν ενεργό ρόλο στη λήψη και στον έλεγχο των αποφάσεων.

Θα περάσουν απ’ το περιθώριο στο προσκήνιο της Ιστορίας με γενικές συνελεύσεις τους σε κάθε χώρο εργασίας.

Θα αλλάξει ριζικά ο ρόλος των εργαζομένων μέσα από θεσμούς που θα έχει γεννήσει η πάλη της εργατικής τάξης, του λαού, με αιρετούς αντιπροσώπους.

Η τεχνητή νοημοσύνη και η νέα τεχνολογία δε θα αποτελεί όπλο των μεγάλων ομίλων για να αυξηθεί η συγκέντρωση του κεφαλαίου, η εντατικοποίηση όσων δουλεύουν και οι ουρές των μακροχρόνια ανέργων.

Η νέα τεχνολογία θα αξιοποιηθεί για τη μείωση του χρόνου εργασίας, την αναβάθμιση της παραγωγής και του ίδιου του επιστημονικού κεντρικού σχεδιασμού για να ικανοποιούνται και να προβλέπονται οι ανάγκες μας.

Οι δυνατότητες να ζήσουμε πολύ καλύτερα στο σοσιαλισμό είναι τεράστιες.

Ό,τι σήμερα θεωρείται κόστος για το κεφάλαιο, η υγεία μας, η ασφάλειά μας, η πυροπροστασία, η αντιπλημμυρική προστασία, θα αποτελεί πλέον προτεραιότητα.

Αρκεί να σκεφτούμε την τεράστια κοινωνική πρόοδο που έφερε ο σοσιαλισμός που οικοδομήθηκε στον 20ό αιώνα.

Με κοινωνικά δικαιώματα που, ούτε σήμερα, ούτε ποτέ δεν πρόκειται να διασφαλίσει ο καπιταλισμός.

Με την εξάλειψη της ανεργίας, της ενεργειακής φτώχειας, τη διασφάλιση ποιοτικών δημόσιων, δωρεάν υπηρεσιών υγείας και μόρφωσης.

Αυτή τη μεγάλη αλήθεια που φωτίζει το ΚΚΕ θέλει να κρύψει το σύστημα.

Γι’ αυτό και ρίχνει τόνους λάσπης στο σοσιαλισμό που γνωρίσαμε.

Γι’ αυτό προσπαθεί να μας πείσει ότι ο σοσιαλισμός απέτυχε και η Ιστορία τελείωσε.

Γι’ αυτό προσπαθεί να ταυτίσει ανιστόρητα το σοσιαλισμό με τη σημερινή καπιταλιστική Κίνα των δισεκατομμυριούχων και να αξιοποιήσει τις πρόσφατες εξελίξεις στην Κούβα.

Όμως ακόμα και η αρνητική πείρα απ’ τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στον 20ό αιώνα και ό,τι επακολούθησε υπογραμμίζει την υπεροχή και όχι την αδυναμία του σοσιαλισμού.

Γιατί ήταν η υπόκλιση στο "σοσιαλισμό με αγορά", στις λύσεις του καπιταλισμού, που άνοιξε το δρόμο στις ανατροπές.

Ήταν η υποχώρηση απ’ τις αρχές της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, η εξασθένιση και υπονόμευση του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας που οδήγησε στο προσωρινό πισωγύρισμα της Ιστορίας.

Και είδαμε τι επακολούθησε μετά τις ανατροπές διεθνώς.

Ζούμε καθημερινά εδώ και 35 χρόνια τον εφιάλτη της αβεβαιότητας, της φτώχειας, των πολέμων, της εκτίναξης της κοινωνικής ανισότητας και της αδικίας.

Όμως ό,τι κι αν κάνουν, η Ιστορία δε σβήνεται.

Οι σοσιαλιστικές επαναστάσεις που νίκησαν στον 20ό αιώνα, απέδειξαν ότι ο καπιταλισμός δεν είναι αήττητος, ούτε παντοδύναμος.

Νίκησαν όταν τα κομμουνιστικά κόμματα μπήκαν μπροστά αποφασιστικά, χωρίς να δειλιάσουν, όταν διαμορφώθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες, σε χώρες με διαφορετικό επίπεδο ανάπτυξης και διαφορετική ιστορία.

Τώρα έχουμε ως όπλο τα πολύτιμα διδάγματα του 20ού αιώνα και τις μεγαλύτερες δυνατότητες του 21ου αιώνα, ώστε ο νέος γύρος σοσιαλιστικών επαναστάσεων να είναι νικηφόρος. Στην Ελλάδα, με το ΚΚΕ μπροστά. Το ΚΚΕ που έχει ολοκληρωμένο σχέδιο για το σήμερα και το αύριο. Το ΚΚΕ που είναι έτοιμο να παίξει τον ιστορικό του ρόλο στην καθοδήγηση της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, στη διακυβέρνηση της χώρας απ’ την εργατική εξουσία.

Γι’ αυτό σας καλούμε όλες και όλους να βαδίσουμε μαζί για να ανοίξουμε το δρόμο γι’ αυτή την ελπιδοφόρα διέξοδο, το σοσιαλισμό.

Με ισχυρό ΚΚΕ ανοίγουμε το δρόμο της ανατροπής Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες αυταπάτες.

Διαλέγοντας το δήθεν μικρότερο κακό, επιλέγοντας κάθε φορά τη νέα κυβέρνηση που θα μας σώσει απ’ την προηγούμενη, η ζωή μας θα συνεχίσει να πηγαίνει απ’ το κακό στο χειρότερο.

Κάθε νέα κυβέρνηση θα αποδεικνύεται "η χειρότερη απ’ όσες πέρασαν" για μας, γιατί θα συνεχίζει στον ίδιο αντιλαϊκό δρόμο με τις προηγούμενες.

Γιατί όλες οι κυβερνήσεις του συστήματος είναι υποχρεωμένες να βαδίζουν στις ράγες που καθορίζει η άρχουσα τάξη, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Γιατί το αστικό κράτος, που έχει ως αποστολή να διατηρεί τη δικτατορία του κεφαλαίου, δεν μπορεί να γίνει δίκαιο και φιλολαϊκό.

Αναβαθμίζεται σε ψηφιακό και επιτελικό για να υπηρετήσει πιο αποτελεσματικά τον πραγματικό εχθρό μας, το κεφάλαιο.

Γι’ αυτό και η αλλαγή ενός πρωθυπουργού, μιας κυβέρνησης δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα ουσιαστικό στη ζωή μας.

Οι θυσίες μας θα συνεχίζονται όσο παραμένει ακλόνητη στη θέση της η εξουσία της άρχουσας τάξης.

Όσο οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι αποφασίζουν τι θα παραχθεί, πότε θα παραχθεί, τι μισθούς θα δώσουν, ποιον θα προσλάβουν και ποιον θα απολύσουν.

Αλλά και ποιο κόμμα του συστήματος θα πριμοδοτήσουν για να αναλάβει την κυβέρνηση.

Όπως για παράδειγμα σήμερα, με ομίλους και κανάλια που στηρίζουν το Μητσοτάκη και άλλους που στηρίζουν τον Τσίπρα στην προεκλογική περίοδο.

Η εναλλαγή αστικών κυβερνήσεων πάντοτε ενισχύει το σύστημα, εγκλωβίζει τη λαϊκή δυσαρέσκεια και το προστατεύει από κλονισμούς, όπως το 2015 με το ΣΥΡΙΖΑ, που ανέλαβε να κάνει τη "βρώμικη δουλειά", μετά την προσωρινή φθορά του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Γι’ αυτό και ο δρόμος της ανατροπής απαιτεί τη σύγκρουση με τους θεσμούς του κράτους του κεφαλαίου.

Ο δρόμος της ανατροπής ανοίγει με τους αγώνες που δεν περιορίζονται μόνο στο στόχο της άμεσης προσωρινής ανακούφισης του λαού, αλλά φωτίζουν και τη διέξοδο.

Αγώνες για τις επείγουσες λαϊκές ανάγκες που γίνονται σχολείο οργάνωσης για την καθοριστική σύγκρουση για την ανατροπή του συστήματος.

Που διαπαιδαγωγούν το λαό, ώστε να μη φοβάται τον αντίπαλο, να αποκτά αυτοπεποίθηση, μαχητικότητα και αποφασιστικότητα.

Να μην πέφτει στην παγίδα της αναμονής, της σωτηρίας από τα αστικά κόμματα.

Για να ανοίξει αυτός ο δρόμος της ανατροπής, οι δυνάμεις του ΚΚΕ είμαστε καθημερινά, μαχητικά μπροστά.

Είμαστε μπροστά για να συνενωθεί το ταξικό εργατικό κίνημα με τους αγώνες της μικρομεσαίας αγροτιάς, των αυτοαπασχολούμενων, τους αγώνες των φοιτητών και της νεολαίας.

Είμαστε μπροστά στους αγώνες όταν όλοι οι άλλοι τους υπονομεύουν, τους αγνοούν ή εμφανίζονται για να βγάζουν φωτογραφία και να την αναρτήσουν στα σόσιαλ μίντια.

Είμαστε μπροστά στον αγώνα για να βγει η Ελλάδα απ’ τον πόλεμο και να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου, για την αποδέσμευση απ’ το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, με το λαό στην εξουσία.

Είμαστε μπροστά στους αγώνες για συλλογικές συμβάσεις με πραγματικές αυξήσεις, 35ωρο - 5ήμερο - 7ωρο, 13ο και 14ο μισθό και σύνταξη, κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη βασικής κατανάλωσης, αφορολόγητο 12.000 ευρώ για τους αυτοαπασχολούμενους, για το συνολικό αντιπλημμυρικό σχεδιασμό, για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδεία, για κάθε πρόβλημα του λαού.

Μπορούμε και είμαστε σταθερά μπροστά σ’ αυτούς τους αγώνες, ακριβώς γιατί αγωνιζόμαστε για τα μεγάλα, για μια σοσιαλιστική κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, ανασφάλεια, φτώχεια και πολέμους.

Φωτίζουμε ότι το πραγματικό πολιτικό δίλημμα γενικά και στις εκλογές δεν είναι αν θα φύγει ο Μητσοτάκης και ποιος θα τον αντικαταστήσει, για να εφαρμόσει την ίδια στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ. Αυτό που κρίνεται σήμερα για το λαό είναι πόσο αδύναμη θα είναι η οποιαδήποτε επόμενη κυβέρνηση να εφαρμόσει την κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική.

Αυτό που κρίνεται είναι πόσο δυνατός θα είναι ο ίδιος ο λαός, για να γίνει το αντίπαλο δέος και να ανοίξει το δρόμο της ανατροπής.

Και η εγγύηση γι’ αυτό, η δύναμη που είναι σταθερά μπροστά για την οργάνωση αυτού του μεγάλου αγώνα έχει μόνο ένα όνομα: ΚΚΕ.

Φίλες και φίλοι, Κανείς δεν πρέπει να μείνει θεατής στα δύσκολα που είναι μπροστά μας.

Καμιά και κανένας δεν πρέπει να πέσει ξανά στην παγίδα της αναμονής της σωτηρίας μας απ’ την επόμενη κυβέρνηση.

Η ελπίδα βρίσκεται στα δικά μας χέρια, στη δική μας δύναμη.

Γι’ αυτό και πρέπει να ενισχύσουμε το ΚΚΕ και στη μεγάλη πολιτική μάχη των βουλευτικών εκλογών.

Γιατί η ενίσχυση του ΚΚΕ αυξάνει τη δύναμη του λαού, τη δική μας δύναμη.

Γιατί το ΚΚΕ δεν μπορεί το σύστημα να το βάλει στο χέρι, να το χρησιμοποιήσει στα δικά του παιχνίδια.

Εμπρός, λοιπόν, να δυναμώσουμε το ΚΚΕ παντού, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε γειτονιά, στις κάλπες στις επόμενες εκλογές και για τους μεγάλους αγώνες που έρχονται.

Εμπρός για να μπορεί το Κόμμα να ανταποκριθεί στο κάλεσμα της Ιστορίας, ν’ ανοίξει το δρόμο της ανατροπής, για το σοσιαλισμό. Ζήτω το 52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - Οδηγητή! Ζήτω το ΚΚΕ! Καλή δύναμη και καλούς αγώνες!». 902

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους