Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Toν Ιούνιο λέμε Θεριστή, αλλά αυτός ο κακορίζικος Σεπτέμβρης θερίζει για τα καλά.

Τρίτωσε το κακό μέσα στη βδομάδα- πρώτα ο Μάκης, ύστερα ο Αλέκος, τώρα ο Σπύρος.

Είχα την τύχη να τον γνωρίσω πολύ καλά στην ΚΝΕ και να με τιμήσει με τη φιλία του.

Έμαθα πολλά πράγματα από τον Σπύρο και θαύμασα, όπως όλοι όσοι τον γνώρισαν, την ανιδιοτέλεια, τη λεβεντιά, την ανθρωπιά και την ευθυκρισία του.

Ήταν μέσα δεκαετίας '80, καλοκαίρι (του ΄85 ή του ΄86, θα σας γελάσω). Με κάλεσε στο γραφείο του, στη Φερρών.

Έβαλε, όπως συνήθιζε, το ραδιοφωνάκι σε χαμηλή ένταση, στο παράθυρο, για μην μας ακούνε όσοι δεν έπρεπε (εκείνη την εποχή διατηρούσαμε ακόμη κάποιες καλές συνήθειες) και μου είπε, πάνω κάτω, τα εξής; Πέτρο, θέλω να σε γνωρίσω με έναν σπουδαίο σύντροφο, που πρόκειται να μιλήσει στην προφεστιβαλική της Στυλίδας.

Δεν ξέρω αν τον γνωρίζεις, δεν είναι από τον κύκλο σου της Σπουδάζουσας.

Είναι από τα καλύτερα εργατικά στελέχη που έχουμε.

Δεν μιλάει πολύ, μπορεί να τον βρεις συνεσταλμένο, αλλά είναι διαμάντι και έχει βάλει το κεφάλι του στον ντορβά από τα χρόνια της χούντας.

Θέλω να τον βοηθήσεις, όπως θα έκανες με μένα.

Το έκανα, Σπύρο, όπως και όσο μπορούσα. Σας έχω και τους δυο μαζί, στο εικονοστάσι της αδιάσπαστης νιότης μου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους