Σε μία περίοδο έντονης ισοπέδωσης και αμφισβήτησης του κυρίαρχου στοιχείου και της καρδιάς της Τέχνης, μέσα από εφήμερες και απαίδευτες προσεγγίσεις, όπου το λαϊκό αίσθημα φασιστικά καθορίζει από το...

Πλήρες Κείμενο:

Σε μία περίοδο έντονης ισοπέδωσης και αμφισβήτησης του κυρίαρχου στοιχείου και της καρδιάς της Τέχνης, μέσα από εφήμερες και απαίδευτες προσεγγίσεις, όπου το λαϊκό αίσθημα φασιστικά καθορίζει από το γούστο μέχρι την πολιτική αντίληψη, είμαι μόνος με τα ακουστικά μου και κάνω αυτό που ξέρω να κάνω καλύτερα από παιδί ακόμη, Σεπτέμβρη μήνα.

Να εξερευνώ.

Στη μουσική... που χωρίς αυτήν δεν ξέρω αν θα είχα επιβιώσει μέσα στα χρόνια.

Η μόνη σταθερή.

Πάρε για παράδειγμα τον Sam Shepherd με τους λατρεμένους Floating Points που όταν άκουσα το Elaenia στην Luaka Bop το 2015, μάζευα τα σαγόνια μου από το πάτωμα. Ο Sam έχει μία ιδιαίτερη αντίληψη για το ensemble και ακόμη πιο νεωτεριστική για την ορχήστρα.

Όσοι τον αγάπησαν από το Promises με τον Pharoah Sanders και την London Symphony Orchestra εδώ θα παραδώσουν πνεύμα.

Με το ερώτημα: «πού τελειώνει ο άνθρωπος και πού ξεκινά η μηχανή;» επανατοποθετείται στον αρχαιοελληνικό μύθο της Πανδώρας και μέσα από 14 κομμάτια (Movements) παρουσιάζει μια καθηλωτική μίξη από ελεγειακά έγχορδα, «αποκαλυπτικά» πνευστά και έντονα, παλμικά ηλεκτρονικά στοιχεία. To PAON πάλι είναι ένα avant garde όχημα που διαχειρίζεται η videogame vocalist Pernelle και ο συνθέτης και παραγωγός Lemm, Πλουμιστό σαν το αρσενικό παγώνι (paon) μπλέκει την τζαζ με την avant french pop με κινηματογραφικό περιτύλιγμα και περιμένω με αγωνία τι θα ακολουθήσει.

Με τον Prince τα έχουμε πει τόσες φορές.

Η νεα συλλογή με ακυκλοφόρητα τραγούδια απ κάθε δεκαετία που δισκογράφησε, θα μπορούσε απλώς να είναι το νέο άλμπουμ του.

Στο "Happy Today" το τρίτο άλμπουμ του κιθαρίστα και συνθέτη Jeff Parker των Tortoise, με το κουαρτέτο του ETA IVtet παρατηρούμε μία φαντασιακή κλιμάκωση που τόσο πολύ βασίζεται στο Love Supreme που έλεγα πως ο Coltrane θα ήταν περήφανος. Το Westside Trapped του Νιγηριανού παραγωγού και τραγουδιστή heavensouls, κατά κόσμον Heyjah Obialo συστήνει ένα φανταστικό κόσμο όπου το afrobeat λατρεύει την free jazz, την hyperpop, τους Juju ρυθμούς και την ψυχεδελική ροκ. Την Erykah Badu την περίμενα χρόνια και γύρισε ώριμη και διαφορετική.

Neon soul πριγκίπισα ενός δυστοπικού σύμπαντος. Η Phoebe Bridgers λατρεύτηκε από τους κριτικούς φέτος, προσωπικά ήμουν ψύχραιμος, όμως το άλμπουμ είναι πολύ καλό.

Όσοι αγαπάτε τον μινιμαλισμό και δεν έχετε ακούσει το Canto Ostinato (1976) του Ολλανδού δημιουργού Simeon ten Holt, θα δακρύσετε σε αυτή την νέα μεταγραφή του μουσικού και παραγωγού Erik Hall σε συνεργασία με το Metropolis Ensemble και το σύνολο κρουστών Sandbox Percussion. Το MY SKYSCRAPER του Αμερικανού τραγουδιστή και πολυοργανίστα Steven Hall, εδώ ως Nirosta Steel, αποτελεί μια αναδρομική συλλογή που εκτείνεται σε 40 χρόνια ηχογραφήσεων που διασώθηκαν και αναδομήθηκαν από το τεράστιο αρχείο κασετών του 69χρονου σήμερα καλλιτέχνη, ξεκινώντας από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν συνεργαζόταν στη Νέα Υόρκη με τον μοναδικό Arthur Russell. Την Arlo Parks απλώς την ΑΓΑΠΩ. To Spontaneous Music Live των SML είναι το βούτυρο που θα αλείψει το ψωμί στους λάτρεις του Krautrock.

Live, ωμό και συγγκλονιστικό. H Momoko Gill είναι το λατρεμένο παιδί της electronic jazz σκηνής της Βρετανίας, οι Blackwater Holylight κάνουν shoegaze για ενήλικες, η Ora Cogan λατρεύει τα ελληνικά μοιρολόγια so to speak, και η επιστροφή του Kevin Rowland , ποτέ δεν τον ξέχασα, είναι εξαιρετική.

Όσοι, εκτός από την Dolly παρακολουθούμε και τα λοιπά της country σκηνής, πολύ μας αρέσει αυτό το κορίτσι που ονομάζεται Ella Langley.

O κιθαρίστας Julian Lage με τον John Medeski δίπλα του στα πλήκτρα μεγαλουργεί σε ένα από τα πιο ευφάνταστα jazz αλμπουμς της χρονιάς, η Audrey Powne μου τράβηξε το αυτί, οι γάλλοι avant noir Oan Kin & The Dirty Jazz στο νέο άλμπουμ είναι ακόμη πιο δημιουργικοί και η συνεργασία τους με την Melody Gardot υπέροχη, ενώ τέλος είχα καιρό να ακούσω τόσo διεξοδικό hardcore/punk και συγκεκριμένα από το David Comes to Life των Fucked Up, όσο αυτό των Hammok.

Και να θυμάστε πάντα: η καλή μουσική είναι εκεί έξω και σας περιμένει! #running_listening 22 1. Floating Points - Movement 5 - Pandora's Creation 2. PAON - Mirage, part. 2 : la zone sous vide 3. Prince - Tic Tic Bang 4. Jeff Parker ETA IVtet - Like Swimwear 5. heavensouls - o di gbere 6. Erykah Badu/The Alchemist - Echos 7. Phoebe Bridgers - Lost Boys 8. Simeon ten Holt/Erik Hall/Metropolis Ensemble/Sandbox Percussion - Canto Ostinato, Sections 1-16 9. Nirosta Steel - English Party 10. Arlo Parks - Senses ft Sampha 11. SML - Drums 12. Momoko Gill - Rewind/Remind 13. Blackwater Holylight - Poppyfields 14. Ora Cogan - Bury Me 15. Dexys Midnight Runners - Once A Man, Twice A Child 16. Ella Langley - Dandelion 17. Julian Lage/John Medeski/Jorge Roeder/Kenny Wollesen - Havens 18. Audrey Powne - Staty Awake 19. Oan Kin & The Dirty Jazz ft Melody Gardot - When Colors Turn Grey 20. Hammok - The Scene

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους