Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΓΕΛΑΝ ΑΜΑ ΔΕΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ Οι Πλατωνικοί συγκεντρώνονταν στην "Ακαδημία" και οι ύστεροι του Αριστοτέλη στο "Λύκειον". Οι Στωικοί στην "Στοάν Ποικίλην", πριν φτάσουν στη σκηνή του Μάρκου Αυρήλιου. Οι Κυνικοί στον "Πίθον" του Διογένη αλλά οι πρώιμοι του Αντισθένη στο "Κυνόσαργες Γυμνάσιον". Εμείς, δεν θα καθίσουμε κοντά σε κανέναν απ'αυτούς, αν και τους γνωρίζουμε καλά (γιατί, αν δεν τους γνωρίζουμε καλά, πώς να λεγόμαστε άνθρωποι;). Θα καθίσουμε, όμως, στον "Κήπον", κάπου βόρεια του Κεραμεικού, κάπου δυτικά του Μεταξουργείου, κάπου κοντά στον Κολωνό.

Έξω από τα τείχη του Διπύλου.

Είναι πρωί κι έχει δροσιά του φθινοπώρου.

Αν ρωτήσετε όλους τους ανθρώπους -εχθρούς και φίλους μιας ολόκληρης ζωής- για μένα, θα σας πουν ότι είχα μια ζωή τρία χαρακτηριστικά: Σκληρό αδυσώπητο πληγωτικό χαβαλέ, απουσία φυσικού φόβου κι απαξία κινδύνου, και αυθεντικό ενθουσιασμό σε ό,τι κάνω, δηλαδή αληθινή απόλαυση κάθε στιγμής που ζω. Βάλε την πίστη μου στο Θεό με ταυτόχρονη απέχθεια για κάθε είδους "θαύματα" και λοιπές κομπογιαννήτικες μαλακίες, Βάλε την αγάπη μου στο διάβασμα και την ανάγκη μου να δω με τα μάτια μου πολλούς τόπους, Βάλε και την αληθινή μου απέχθεια για "ανθρωπάκια" όλων των ειδών και μια αυξημένη αίσθηση περηφάνιας, Κι έχεις ένα καλό 99% του ψυχογραφήματός μου, είτε ζούσα τραγωδίες είτε ευτυχίες, είτε ήμουν άρρωστος είτε υγιής, είτε ήμουν πένης είτε άνετος και άπλας.

Εδώ, όμως, εγώ δεν είμαι το θέμα.

Είμαι απλά ένα δείγμα μιας ολόκληρης φιλοσοφίας.

Όλα τούτα τα χαρακτηριστικά είναι παντελώς αδιάφορο αν κάποιος τα θεωρεί καλά ή κακά, ομού ή το καθένα ξεχωριστά.

Είναι εξ ίσου αδιάφορο αν κάνω χωριό με κάποιον, κανέναν ή όλους.

Αυτό που είναι σημαντικό, όμως, είναι να καταλάβει κάποιος ότι όλα αυτά πάνε πακέτο.

Κι αυτό το πακέτο το δίδαξε ο Επίκουρος στον "Κήπο", κάπου εκεί πέρα από τον Κεραμεικό.

Γιατί ο τρόπος που περπατάμε, είναι ο τρόπος που διδαχθήκαμε να περπατάμε.

Κι εγώ, από την μικροσκοπική μου θεώρηση της ζωής, πάντα προτείνω τον Επίκουρο, αν και σέβομαι τους Πλατωνικούς, τους Κυνικούς και τους Στωικούς.

Κι ας βάλω και σαν μπόνους κατηγορίες τους Μηδενιστές και τους Υπαρξιστές.

Και όλους αυτούς τους σέβομαι γιατί έχουν έναν μπούσουλα ζωής.

Ένα σετ αρχών με τις οποίες λειτουργούν και με τις οποίες απαντούν σε ό,τι τους πετάει στα μούτρα η ζωή και συγκούονται με τον εαυτό τους καθημερινά για να είναι πιστοί στη φιλοσοφία ζωής τους.

Σε αντιδιαστολή με όλους αυτούς, υπάρχει ένα άλλο σύνολο ανθρώπων -ένα 90% πιστεύω- που δεν έχει κανενός είδους φιλοσοφία ζωής.

Περπατάνε meh, καταναλώνουν meh, ερωτεύονται meh, έχουν μια ιδέα για το Θεό meh, κι έχουν meh ηθική.

Κι αυτή η συνταγή, το εντελώς κουτουρού κι όπως κάτσει, είναι σίγουρο ότι έχει δύο συνέπειες: Η πρώτη είναι να δρουν όλοι τούτοι με βραχυπρόθεσμο συμφέρον του κώλου τους no matter what.

Η δεύτερη είναι να τους έρχεται ταμπλάς είτε τους κάτσει καλή, είτε τους κάτσει στραβή.

Και τα δύο είναι βέβαιες οδοί προς τη δυστυχία.

Επίσης είναι βέβαιες οδοί ότι θα τους κοροϊδέψουν οι επιτήδειοι που προσφέρουν "νεότητα", "ευεξία", "γρήγορο πλούτο", "γοητεία" και ίδως το καταστροφικότερο όλων: "δεν φταις εσύ". Όλες τούτες οι οδοί της Φιλοσοφίας για τις οποίες μίλησα, όποια κι αν πάρεις, θα δεις ότι διάσκουν υπέροχα διδάγματα, αλλά ένα δίδαγμα δεν θα δεις σε καμία: ότι "δεν φταις εσύ". Γελάτε και Φιλοσοφείτε ταυτόχρονα φίλοι!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους